آپارتمان‌نشینی و واقعیات آن

جواد علی‌نژاد معاون اداره ناحیه یک شهرداری منطقه2

کد خبر: ۲۵۳۱

تاریخ : ۰۵ مرداد ۱۳۹۸ - ۱۰:۱۴

نوشته

بعضی افراد که آپارتمان‌نشینی را انتخاب می‌کنند؛ هنوز با فرهنگ زندگی در آپارتمان آشنا نیستند یا در این‌باره آموزش ندیده‌اند. بنابراین وقتی به زندگی در آپارتمان روی می‌آورند برای خود و دیگران مشکلاتی مانند سلب آسایش مردم با بلند صحبت کردن، زیاد کردن صدای رادیو و تلویزیون یا گذاشتن کفش‌ها مقابل پاگرد پله‌ها، حمل زباله بدون سطل در حالی که شیرابه‌های آن روی پله‌ها می‌ریزد، برگزاری میهمانی‌های پر سر و صدا و… ایجاد می‌کنند و این کارها را عادی می‌دانند.
برای زندگی آپارتمان‌نشینی، لازم است فرهنگ زندگی در این مکان‌ها را ارتقا دهیم. بی‌توجهی به فرهنگ آپارتمان‌نشینی سبب مخدوش شدن حقوق همسایگی و بروز مشکلات متعدد و مشاجراتی مابین ساکنان یک مجتمع می‌شود.
در نتیجه رشد جمعیت در شهرها و به دلیل گران شدن زمین، آپارتمان‌نشینی توسعه پیدا کرده است. در واقع آپارتمان نشینی برای جلوگیری از توسعه سطحی شهرها به اجبار برای پاسخ‌گویی به نیاز جامعه مدنظر قرار گرفته است. برای رعایت حقوق مدنی و روابط اجتماعی ساکنان این ساختمان‌ها لازم است که قوانین و مقررات زندگی در چنین مکان‌هایی مورد توجه قرار گیرد.
مردم، سر و صدا و رفت و آمد زیاد، نبود تفاهم فکری با همسایگان، نداشتن فضای تفریح و مزاحمت همسایگان را از معایب آپارتمان‌نشینی می‌دانند.
60درصد آپارتمان‌نشین‌ها، از زندگی آپارتمان نشینی خود، ناراضی هستند که علت عمده این موضوع شرایط اقتصادی جامعه، افزایش جمعیت در شهرها و توسعه نیافتن افقی شهرها بوده که باعث رشد فرهنگ آپارتمان‌نشینی شده است.علت رعایت نکردن قانون و مقررات آپارتمان نشینی از سوی برخی ساکنان آشنا نبودن آن‌ها با قوانین و مقررات آپارتمان نشینی و آشنا نبودن با حدود وظایف خود و حقوق همسایگان است. از طرف دیگر الزامات اجرایی قوانین آپارتمان نشینی جدی نیست و کمتر کسی به علت رعایت نکردن فرهنگ آپارتمان نشینی بر اساس قانون مورد بازخواست قرار گرفته است. ضروری است که ساکنان مجتمع از میان خودشان با آرای عمومی ساکنان یک نفر را به عنوان نماینده یا مدیر مجتمع برگزینند تا امور جاری ساختمان را مدیریت کند البته اینکه فرد مورد‌نظر باید وقت کافی برای رفع مشکلات ساختمان داشته باشد و دیگر ساکنان مجتمع هم درباره هزینه‌های جاری ساختمان همکاری لازم را با مدیر ساختمان (نماینده ساختمان) مبذول کنند تا مشکلات به حداقل برسد.
اعضای هیئت مدیره مجتمع‌های مسکونی برای آگاه‌سازی ساکنان آپارتمان‌ها از قوانین سکونت جمعی می‌توانند نشست‌های مشترک ماهانه میان اهالی ساختمان برگزار کنند و همسایگان را برای رعایت هرچه بیشتر قوانین آپارتمان‌نشینی و حقوق دیگر همسایگان توجیه کنند، اما در این بین نقش دیگر دستگاه‌های خدماتی و اجتماعی شهر مانند شهرداری‌ها نباید نادیده گرفته شود.شهرداری‌ها باید برای ارتقای آگاهی شهروندان درباره موضوع قوانین و فرهنگ آپارتمان نشینی بروشورهای آموزشی توزیع کنند یا نشست‌هایی در فرهنگ‌سراها، خانه‌های محله و… با حضور شهروندان ساکن محلات برگزار کنند که شوراهای فرهنگی، اجتماعی محلات کمک شایانی را می‌توانند به شهروندان در این‌باره ارائه دهند.