می‌خواستم بزن بهادر شوم

جوان ورزشکار محله توس، نوجوان‌های بی‌بضاعت را رایگان آموزش می‌دهد

کد خبر: ۲۵۳۵

تاریخ : ۰۵ مرداد ۱۳۹۸ - ۱۰:۲۵

نوشته

نجمه موسوی‌زاده - مجموعه‌های ورزشی برای نوجوانان و جوانان حاشیه شهر حکم طلا دارد و می‌تواند آن‌ها را از بسیاری آسیب‌های اجتماعی مصون نگه دارد اما متأسفانه سالن‌های ورزشی بسیار کمی در مناطق کم برخوردار وجود دارد. محمدرضا تبریزی جوان 22 ساله محله توس است که دست به اقدام جدیدی در محله خود زده و توانسته‌است با آموزش ووشو به نوجوانان و جوانان محله، آن‌ها را تا حدودی از آسیب‌های اجتماعی مصون نگه دارد.
علاقه‌اش به ووشو با دیدن مسابقات آسیایی اینچئون شکل‌ می‌گیرد: «یک سالی بود که کاراته تمرین می‌کردم تا به قول خودم زور بازو پیدا کنم اما کاراته ورزشی کنترلی بود به همین دلیل هم وقتی که با برادر بزرگ‌ترم مسابقات را از تلویزیون دنبال می‌کردیم با دیدن ورزش ووشو که حرکات ضربه‌ای بیشتری داشت، علاقه‌مند شدم تا در این رشته ورزشی تمرین کنم.»
محمدرضا از فردای همان روز به دنبال باشگاهی می‌رود که ووشو را آموزش دهد اما هر چقدر پرس و جو می‌کند با درهای بسته بیشتری مواجه می‌شود تا اینکه بالاخره باشگاه ورزشی کوچکی پیدا می‌کند که آموزش مقدماتی ووشو را در فهرست کلاس‌هایش دارد: «هدف اصلی‌ام از ورزش ووشو این بود که بتوانم در صورت دعوا در محله از عهده طرف مقابلم بربیایم برای همین هم با انرژی به کلاس رفتم.»
مدتی می‌گذرد و محمدرضا که با هدف زور بازو و قلدری در محله وارد ووشو شده بود کم‌کم به این رشته علاقه‌مند می‌شود و تصمیم می‌گیرد تا مهارت خود را در مسابقات بسنجد: «نخستین‌باری که در مقابل حریف قرار گرفتم ترس و اضطراب تمام وجود من را فرا گرفته بود و خدا خدا می‌کردم تا هر چه زودتر مسابقه تمام شود و بتوانم از زمین خارج شوم.»
صورتش با خنده باز می‌شود و ادامه می‌دهد: «مسابقه اول را شکست خوردم اما همان انگیزه‌ای برایم شد تا با جدیت بیشتری تمرین کنم و تصمیمم برای حضور در مسابقات و ایستادن بر سکوی قهرمانی جدی‌تر شود، برای همین هم در کنار کارم ساعت تمرینم را افزایش دادم.»
تلاش‌های محمدرضا به نتیجه می‌رسد و او می‌تواند در مسابقات مشهد و سپس استانی مقام کسب کند و مرحله به مرحله گام‌های صعود را بردارد به طوری که امروز 6 مدال طلا و 2 مدال نقره در مسابقات کشوری و یک کمربند طلایی کشور و یک کمربند طلایی استان و ... را در کارنامه ورزشی خود دارد.
اقدام جالب توجهی که او در محله خود انجام داده است؛ برگزاری کلاس‌های آموزش و تمرین ووشو برای کودکان بی‌سرپرست و ضعیف محله است. او یک سالی است که سالن کوچکی را در توس 65 به آموزش این ورزش برای نوجوانان و جوانان محله اختصاص داده است: «با توجه به اینکه باشگاه‌های ورزشی بسیار کمی در مناطق کم برخوردار شهر وجود دارد و از طرفی مربی‌های خوب و درجه یک کمتری تمایل دارند تا در این محلات آموزش دهند، تصمیم گرفتم تا قدم کوچکی برای بچه محل‌های خود بردارم.»
چون بسیاری از بچه‌های بی‌سرپرست و خانواده‌های ضعیف محله کار می‌کنند روزهای برگزاری کلاس‌ها متغیر است و ساعت تمرین بنا بر زمانی که آن‌ها دارند، تعیین می‌شود: «افرادی بودند در محله که به خاطر نبود کار یا مشکلات به سمت اعتیاد کشیده شده بودند و این مسئله برای من دردآور بود برای همین هم سعی کردم با دعوت آن‌ها به این کلاس‌ها در حد توانم جلو این آسیب اجتماعی را بگیرم.»
محمدرضا  امروز نه تنها وارد هیچ دعوایی در محله نمی‌شود بلکه خودش به مربی اخلاق‌مدار تبدیل شده و کافی است تا ببیند دو نفر در محله دعوا می‌کنند تا اولین نفری باشد که برای جدا کردن آن‌ها وارد می‌شود: «با وجودی که مهارت کافی را به دست آورده‌ام اما دیگر به دنبال دعوا کردن نیستم و حتی شده هنگامی که دو نفر را از هم جدا می‌کردم کتک خورده باشم اما از زور بازویم برای دعوا و کتک‌کاری به هیچ عنوان استفاده نمی‌کنم.»
او که سه سالی می‌شود به عضویت تیم ووشو استان درآمده است، می‌گوید: «قصدم حضور در تیم ملی و شرکت در مسابقات بین‌المللی است و برای این هدف خود برنامه دارم و وقت می‌گذارم و امیدوارم امسال بتوانم در مسابقات انتخابی تیم ملی پیروز شوم.»
تنها خواسته محمدرضا نگاه مسئولان به مناطق کم برخوردار شهر است و بیان می‌دارد: «استعدادهای بسیار خوبی در این مناطق وجود دارد، بچه‌هایی که شاید حتی از استعداد خود به ویژه در حوزه ورزشی باخبر نباشند به نظرم با کمی حمایت مسئولان و نگاه آن‌ها به این مناطق می‌توان ورزشکارانی حرفه‌ای به اجتماع
تحویل داد.»