از قهرمانی باشکوه تا پاداشی که هرگز پرداخت نشد

مرور خاطرات «خانم کاپیتان» در روزی که دختران ایران برای دومین‌بار بر بام فوتسال آسیا ایستادند

کد خبر: ۲۶۵۲۸

تاریخ : ۲۲ ارديبهشت ۱۳۹۹ - ۱۰:۰۳

نوشته

امروز سالگرد روزی است که دختران بااراده کشورمان، قاره کهن را با دستانی خالی فتح کردند. ۲۲ اردیبهشت ۹۷ دختران سفیدپوش تیم ملی فوتسال در فینال رقابت‌های جام ملت‌های آسیا که در تایلند برگزار می‌شد، حاضر شدند و توانستند در یک بازی پرگل، قدرت خود را به رخ دنیا بکشند. قرار بود امسال نیز دوباره دختران ایرانی برای هت‌تریک قهرمانی در تیرماه عازم این رقابت‌ها شوند، اما مهمانی ناخوانده، تمام برنامه‌ها را تغییر داد و رقابت‌ها به‌دلیل شیوع ویروس تعطیل شد. حالا باید منتظر ماند تا مشخص شود چند ماه دیگر می‌توانیم شاهد جذاب‌ترین رقابت‌های دختران فوتسالیست در آسیا باشیم.
به بهانه سالگرد دومین قهرمانی فوتسالیست‌ها در آسیا، گفت‌وگویی با یکی از تأثیرگذارترین چهره‌های آن روز‌ها داشتیم؛ کاپیتان مهربان و خنده‌روی تیم ملی که بهترین خاطره خود را لحظه بالا‌بردن کاپ قهرمانی آسیا می‌داند. نسیمه غلامی ۷ سال است که بازوبند کاپیتانی ملی‌پوشان را بر بازو دارد و تبدیل به پرافتخارترین کاپیتان شده است؛ زیرا در این مدت ۲ بار جام قهرمانی قاره کهن را بالای سر برده است.

برای پیروزی هم‌قسم شدیم
او درباره روز بازی فینال می‌گوید: آخرین بازی قرار بود با ژاپن برگزار شود. استرس بسیار بالا بود و می‌دانستیم که ژاپن برای جبران شکست دوره گذشته به میدان می‌آید. خیلی‌ها فکر می‌کنند کاپیتان‌بودن فقط بستن یک بازوبند است، اما مسئولیت بسیار سنگینی است. باید حواست به تک‌تک بازیکنان باشد. مثل همیشه پیش از شروع بازی به اتاق تک‌تک بازیکنان رفتم و با هم صحبت کردیم. در رختکن هم حلقه اتحاد تشکیل دادیم و همدیگر را قسم دادیم تا برای همدیگر بازی کنیم و تیم را به قهرمانی برسانیم. نیمه اول فشار بازی بسیار بالا بود. صفر- صفر به رختکن رفتیم، ولی با آنالیز مربیان و نکته‌هایی که صانعی و مظفر مطرح کردند، توانستیم در شروع نیمه دوم به گل برسیم و به‌این‌ترتیب با ۵ گلی که سارا شیربیگی، فرشته کریمی و فهیمه زارعی به ثمر رساندند، ۵ بر ۲ ژاپن را شکست دادیم و به قهرمانی رسیدیم.

لحظه باشکوه قهرمانی
غلامی ادامه می‌دهد: هنوز تمامی آن لحظه‌ها برایم زنده است. پررنگ‌ترین صحنه زمانی است که کاپ قهرمانی را بالای سرم بردم، این‌قدر احساس خوبی دارد که بعید می‌دانم سال‌ها بعد نیز آن را فراموش کنم؛ به‌ویژه که برای دومین‌بار این اتفاق می‌افتاد و امیدوارم بتوانیم در این دوره نیز برای سومین‌بار این احساس را تجربه کنیم. بازیکن تیم هیئت فوتبال خراسان رضوی تصریح می‌کند: از سال ۷۹ که فوتسال دختران آغازبه‌کار کرد، من نیز حضور داشتم که فوتبال و فوتسال را هم‌زمان کار می‌کردم؛ اما بعد از سه‌چهار سال قرار شد فقط یک رشته را دنبال کنیم که من فوتسال را انتخاب کردم. از سال ۸۰ عضو تیم ملی هستم و ۷ سال است که بازوبند کاپیتانی را بر بازو دارم. خیلی خوش‌حالم که در این مدت ۲ قهرمانی را تجربه کردم و به‌دنبال هت‌تریک در قهرمانی آسیا هستیم. ازآنجاکه تیم ملی خداراشکر حاشیه‌ای در بازی‌ها ایجاد نکرد و حتی در طول بازی‌ها اگر حریفان زمین می‌خوردند و توپ در اختیار ما بود، توپ را به بیرون زمین می‌زدیم و همین رفتار‌ها باعث شد در پایان عنوان تیم اخلاق و بازی جوانمردانه نیز در کنار عناوین ارزشمندترین بازیکن و خانم گل آسیا به تیم ملی ایران برسد. شهرزاد مظفر هم مربی بزرگی بود و با تمامی بازیکنان دوست بود. بسیار انگیزه می‌داد و در کنار دانش فنی بالا، از نظر روحی‌روانی بسیار به بازیکنان کمک می‌کرد و چه روی نیمکت و چه در زمین، هوای همه بازیکنان را داشت. متأسفانه در ایران قدر او را ندانستیم و حالا در کویت برای او آرزوی موفقیت می‌کنیم. او درباره پوشیدن پیراهن شماره ۱۰ تیم ملی تصریح می‌کند: من مسی را بهترین بازیکن دنیا می‌دانم و ازآنجاکه مسی شماره ۱۰ می‌پوشد، من نیز در این مدت ۷ سال اخیر، شماره ۱۰ تیم ملی را انتخاب کردم.

سومین قهرمانی را هم می‌خواهیم
بازیکن ملی‌پوش فوتسال درباره رقابت‌های قهرمانی آسیا می‌گوید: من فکر می‌کنم شیوع ویروس و تعطیلی رقابت‌های قهرمانی آسیا برای تیم ملی ما خیر بود. تعویق بازی‌ها کمک کرد تا بازیکنان آسیب‌دیده به تمرینات برسند. سهیلا ملمولی، فرشته کریمی و سارا شیربیگی بازیکنانی بودند که در طول لیگ آسیب دیدند؛ اما حالا امیدواری بسیار زیادی داریم که با حضور یاری و شریف در رأس تیم ملی، بتوانیم برای سومین دوره قهرمان آسیا شویم.

فقط شماره کارت گرفتند
غلامی درباره پاداش جنجالی فدراسیون هم می‌گوید: بعد از گذشت ۲ سال هنوز پاداش‌های ۲۲ میلیونی پرداخت نشده است. بعد از کلی قول‌وقرار، بهمن‌ماه سال ۹۸ شماره‌کارت از بازیکنان گرفتند تا واریز شود، اما با شیوع کرونا این‌بار هم به فراموشی سپرده شد. هرچند با ۲۲ میلیون کاری هم نمی‌شود کرد؛ اما همچنان امیدواریم پرداخت کنند.