شپش؛ انگلی که همه افراد خانواده را تعقیب می‌کند

متخصص بیماری‌های پوست و مو چگونگی بروز شپش سر و درمان‌های آن را تشریح کرد و گفت: به دلیل قدرت سرایت‌پذیری بالای آن تمام افراد خانواده که دچار علامت هستند باید تحت نظر پزشک درمان شوند.

کد خبر: ۲۹۰۵۰۲

تاریخ : ۰۴ مهر ۱۴۰۳ - ۱۱:۰۷

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، شپش سر یک نوع انگل است که بر روی پوست سر انسان‌ها زندگی می‌کنند. علائم شپش سر شامل خارش شدید در منطقه سر، حساسیت پوستی، و حتی قرمزی و التهاب پوست سر می‌شود. همچنین ممکن است شخص مبتلا به شپش سر را ببیند. برای درمان شپش سر، معمولا از شامپوها، دارو‌های ضد شپش، روغن‌های گیاهی و روش‌های خانگی استفاده می‌شود.

شپش سر چه شکلی است و آیا می‌توان به راحتی آن را دید؟

شپش سر اندازه‌اش حدود ۱ تا ۲ میلیمتر است و شکل بدن آن بسته به وضعیت فعلی زندگی‌اش متفاوت است. شپش سر معمولا به رنگ خاکستری یا سیاه است و می‌توان آن را به راحتی در میان مو‌های سر دید.
اگرچه شپش سر به طور مستقیم با چشم قابل رویت است، اما ممکن است برای برخی افراد دشوار باشد، زیرا معمولا در میان مو‌های سر پنهان و یا به مو‌های سر چسبیده میشود که همین امر دیدن آن‌ها را کمی دشوار میکند.

{$sepehr_key_81441}

طول عمر شپش سر

شپش سر معمولاً تا یک ماه روی سر انسان‌ها زندگی می‌کنند. در این مدت، یک شپش می‌تواند تعداد زیادی تخم بگذارد و فرزندان جدید تولید کند. بنابراین، درمان شپش سر باید به‌طور کامل انجام شود تا از بازگشت آنها جلوگیری شود.

انتقال شپش سر به چه شکلی ممکن است؟

شپش سر معمولاً از طریق تماس مستقیم با یک فرد مبتلا یا از طریق استفاده از اشتراکی مانند کلاه، شانه، حوله و ... منتقل می‌شود. همچنین، اشتراک اسباب‌بازی‌ها و وسایل شخصی نیز می‌تواند منجر به انتقال شپش سر شود. از این رو، اجتناب از استفاده مشترک اشیاء شخصی و حفظ بهداشت شخصی می‌تواند از انتقال شپش سر به دیگران جلوگیری کند.
رضا رباطی، متخصص پوست و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهیدبهشتی با اشاره به اینکه شپش یک انگل کوچک است که حتی با چشم غیرمسلح نیز دیده می‌شود و به راحتی از فردی به فرد دیگری منتقل می‌شود، اظهار کرد: از مهم‌ترین اماکنی که افراد به شپش مبتلا می‌شوند، می‌توان به مکان‌های شلوغ و پر تجمع مانند مدارس، مهد‌های کودک، پادگان‌ها و کمپ‌ها اشاره کرد.
این عضو هیئت علمی دانشگاه با بیان اینکه بیماری "شپش"، نوعی آلودگی انگلی است، افزود: شپش دارای تخم‌هایی به نام "رشک" است که این رشک‌ها سفید و یا زرد رنگ هستند.
وی ایجاد حالت شوره زدگی روی مژه‌ها یا به وجود آمدن دانه‌های کوچک کهیری شکل روی منطقه آلوده را از دیگر علایم وجود شپش ذکر کرد.
این عضو هیئت علمی دانشگاه اساس تشخیص شپش سر را علایم بالینی ذکر کرد و افزود: شپش سر متداول‌ترین نوع آلودگی توسط این انگل است که معمولا پشت گوش بیشتر دیده می‌شود، که در مراحل پیشرفته‌تر این بیماری با چشم غیرمسلح به راحتی قابل شناسایی است.

رباطی با تاکید بر اینکه برای درمان بیماری شپش باید انگل زنده و رشک‌های آن از بین برود، عنوان کرد: اگر چنانچه تخم‌ها یا همان رشک‌های شپش باقی بمانند امکان این است که بعد از چند هفته دوباره این بیماری ظاهر شود وجود دارد.

وی ادامه داد: تخم‌ها یا رشک‌های شپش به شوره سر شباهت زیادی دارند؛ با این تفاوت که رشک‌ها دارای چسبندگی زیادی هستند که به راحتی از ساقه موی سر جدا نمی‌شوند.
این متخصص پوست و مو با اشاره به اینکه شپش یک انگل کوچک است که حتی با چشم غیرمسلح نیز دیده می‌شود و به راحتی از فردی به فرد دیگری منتقل می‌شود، اظهار کرد: از مهم‌ترین اماکنی که افراد به شپش مبتلا می‌شوند، می‌توان به مکان‌های شلوغ و پر تجمع مانند مدارس، مهد‌های کودک، پادگان‌ها و کمپ‌ها اشاره کرد.
این متخصص پوست و مو با اشاره به راه‌های درمان شپش، عنوان کرد: نکته مهم در درمان شپش به دلیل قدرت سرایت پذیری بالا این است که تمام افراد خانواده در صورت داشتن علامت باید تحت درمان تحت نظر پزشک قرار بگیرند.
وی توصیه کرد: درمان قطعی شپش باید دونوبت و به فاصله یک هفته، انجام شود.
متخصص بیماری‌های پوست و مو دانشگاه تاکید کرد: بعد از درمان‌های که توسط پزشک تجویز می‌شود می‌توان از درمان‌های ساده‌تر مثل شست و شوی مو و یا آغشته کردن شانه به سرکه رقیق شده برای از بین بردن کامل تخم‌های انگل شپش چسبیده به ساقه‌های مو استفاده کرد.
وی با اشاره به این که درمان‌ها باید توسط پزشک متخصص انجام شود توضیح داد: استفاده خودسرانه از برخی دارو‌های ضد شپش می‌تواند حساسیت‌زا باشد و یا در مواردی موجب مقاوم‌تر شدن انگل شود.
رباطی متذکر شد: بنابراین توصیه می‌شود ضمن توجه به رعایت بهداشت فردی از درمان‌های خودسرانه برای از بین برد شپش پرهیز شود. با توجه به اینکه انگل شپش مدت زیادی خارج از پوست بدن زنده نمی‌ماند، شست‌وشو و ضدعفونی کردن بیش از حد البسه لزومی ندارد، اما رعایت بهداشت کلی محیط توصیه می‌شود.
به گفته این استاد دانشگاه به طور کلی سه دسته شپش وجود دارد، شپش "سر"، "تنه" و "عانه". شپش‌های سر معمولا در پشت گوش و گردن هستند، سرایت پذیری سریعی دارند و در افراد عادی در صورت حضور در محیط‌های آلوده بروز می‌کند، اما شپش تنه معمولا در افراد با سطح بهداشت خیلی کم مانند افراد بی خانمان یا در شرایط خاص بحرانی مانند زلزله و جنگ که امکان رعایت اصول بهداشتی نیست، بروز می‌یابد. ابتلا شپ‍ش تنه همراهی بارزی یک سری عفونت‌های دیگر مانند تیفوس دارد.
رباطی یکی از اصلی‌ترین راه‌های تشخیص این انگل را دیدن شپش زنده یا رشک‌ها عنوان کرد و گفت: ممکن است اولین علامت ایجاد شپش، خارش باشد؛ به این شکل که فرد مبتلا احساس می‌کند که چیزی روی پوست سرش در حال راه رفتن یا خزیدن است. در شپش عانه نیز مو‌های نواحی تناسلی درگیر می‌شود که با خارش شدید همراه است که راه عمده انتقال شپش عانه رابطه جنسی است.

منبع: سلامت نیوز