چشم‌به‌راه ظهور از مسیر شهادت

بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و در دوران تثبیت و رشد و پیشرفت نظام اسلامی، همواره بین انقلاب و مهدویت، پیوندی ناگسستنی برقرار بوده است؛ به‌ویژه آنکه جریان انقلاب با مقاصد الهی رخ داد.

کد خبر: ۲۹۲۲۶۱

تاریخ : ۱۲ مهر ۱۴۰۳ - ۱۶:۰۷

نوشته

حجت الاسلام والمسلمین علیرضا رجالی‌تهرانی - استاد حوزه و دانشگاه، پژوهشگر و مؤلف مهدوی | امام و امت با اقتدا به سالار شهیدان (ع) و آموزه‌های مهدوی و توسل به امام‌زمان (عج)، توانستند رژیم چندهزارساله پادشاهی را واژگون و انقلاب اسلامی را پیروز کنند. این‌چنین، نظام اسلامی با رهبری امامین انقلاب شکل گرفت. امام و امت، هدفشان یاری دین خدا و ولی خدا بود و انقلاب را زمینه‌ساز ظهور می‌دانستند. انقلاب ما بالذات دینی‌فرهنگی است؛ هرچند رویکرد‌های سیاسی‌اقتصادی هم دارد، لذا با اتکا به فرهنگ دینی و با نگاه به قیام سرخ حسینی و آرمان قیام سبز مهدوی، راه را ادامه می‌دهد.

انقلاب محدود به ایران نیست؛ امام‌خمینی (ره) تأکید می‌کردند مسئولان باید بدانند انقلاب ما محدود به ایران نیست، بلکه این شروع انقلاب بزرگ جهان اسلام است و نیز تأکید کرده‌اند این انقلاب جهانی به پرچمداری حضرت حجت (عج) رخ خواهد داد؛ یعنی انقلاب اسلامی ایران، مقدمه‌ای برای انقلاب جهانی حضرت مهدی (عج) است و با حرکت اصلاح‌گرایانه مهدوی، ارتباطی عمیق و وثیق دارد.

شهدا؛ زمینه‌سازان ظهور؛ در نگاه مردم؛ رزمندگان دفاع مقدس، مدافعان حرم، شهدای مقاومت و مدافعان امنیت و سلامت، پیوندی وثیق با مهدویت و آموزه‌های دینی دارند و در روایت تأکید شده است مردمی از مشرق‌زمین قیام و زمینه حکومت مهدی (عج) را فراهم می‌کنند. در روایت معروفی از پیامبر اکرم (ص) که هم اهل‌سنت و هم شیعیان آن را نقل کرده‌اند، آمده است که حضرت فرمودند: «اگر از عمر دنیا یک روز باقی مانده باشد، خدا آن را به قدری طولانی می‌کند تا فرزند من ظهور و دنیا را پر از قسط و عدل کند؛ همان گونه که پر از ظلم و جور شده بود». یعنی حکومت حضرت بقیه ا.. (عج) بر عدالت‌گستری تأکید می‌کند؛ همان شعاری که انقلاب ما دنبال کرده است.

انتظار فرج، انتظار قدرت اسلام است؛ انتظار برخلاف آنچه برخی تصور می‌کنند، نشستن و دست روی دست گذاشتن نیست. به تعبیر امام‌خمینی (ره)، همه ما انتظار فرج داریم. انتظار فرج، انتظار قدرت اسلام است. در این معنا، انتظار یعنی حرکت و پویایی و چشمه جاری. انتظار به معنای ایستایی نیست، بلکه به معنای رشد و پویایی و حرکت به‌سوی کمال است. اگر بخواهیم با این معنا منتظر باشیم، چند وظیفه داریم.

منتظر باید به خودسازی بپردازد. علاوه‌بر آن، باید به رشد و ارتقای جامعه توجه و اهتمام داشته باشد؛ یعنی منتظر، فعال اجتماعی است و دربرابر جامعه بی‌تفاوت نیست و نقاط قوت حکومت مهدوی را در حد امکان اجرا می‌کند. خدای متعال در سوره مبارک عصر تأکید می‌کند همه انسان‌ها اهل خسران‌اند؛ مگر اینکه اهل ایمان و عمل صالح (خودسازی) و تواصی بالحق و بالصبر (دیگرسازی) باشند. عصر اگر عصر امام‌زمان (عج) هم باشد، به این ویژگی‌ها نیاز دارد. اینها شرایط اساسی برای انسان منتظر است، لذا در جامعه منتظر، کسی نمی‌تواند «به من چه» و «به تو چه» بگوید.

بنا بر اعتقاد سیاسی تشیع، جامعه اسلامی باید زمینه‌ساز ظهور باشد؛ نظام سیاسی انقلاب اسلامی ایران برپایه ولایت فقیه شکل گرفته است و فردی که جامعه را هدایت می‌کند، رهبری است؛ چنان‌که در عصر ظهور، امام‌زمان (عج) جامعه را به‌سمت رشد و پیشرفت و تعالی البته با کارگزاران اهل ایمان و عمل صالح، هدایت می‌کنند.

همان‌طور که پایه اصلی در حکومت مهدوی، ولایت و زعامت و همراهی و حمایت مردم است، پایه اصلی انقلاب اسلامی نیز زعامت و رهبری است؛ البته با تکیه بر نقش اساسی مردم. دو اصل اسلامیت و جمهوریت، منجر به شکل‌گیری و حیات نظام اسلامی شد. انقلاب و مردم با همراهی هم در طول ۴۴سال بر همه مشکلات و توطئه‌ها فائق شده‌اند. مادامی که امت با امام باشد، نظام و انقلاب مصون می‌ماند.