ایستگاه «شهید کاوه» در انتظار رمپ و آسانسور!

مسافران ایستگاه تازه احداث شده قطارشهری با مشکلات ریز و درشتی روبه‌رو هستند

کد خبر: ۲۹۳۳

تاریخ : ۱۳ مرداد ۱۳۹۸ - ۰۷:۵۲

نوشته

لیلی رحمانی - وقتی به درخواست تعدادی از مسافران که با دفتر روزنامه تماس گرفته بودند، به ایستگاه قطارشهری تازه احداث شده شهید کاوه می رویم، همه چیز خوب به نظر می رسد. بخش های مختلف این ایستگاه چون دیگر ایستگاه های قطارشهری فعال و مسافرگیری به شکل عادی در جریان است. گرچه هنوز کارگرانی در ایستگاه حضور دارند که در حال از بین بردن آخرین نشانه های ساخت و ساز هستند، می شود گفت: ایستگاه شهید کاوه از هر نظر آماده است. اما بر اساس صحبت های تعدادی از مسافران، برخی اشکالات که در دیگر ایستگاه های قطارشهری وجود دارد می تواند پیش از افتتاح رسمی، در این ایستگاه برطرف شود. از این رو به میان مسافران این ایستگاه می رویم و با آن ها در این باره گفت وگو می کنیم.

ضرورت احداث رمپ
جمعیت کمی در ایستگاه حضور دارد و بیشتر افرادی هم که در حال عبور هستند مسئولان یا کارگرانی هستند که به دنبال رفع نواقص اند. به سمت 2 خانم میان سال می رویم که منتظر آمدن قطار هستند. یکی از آن ها که خود را ناصری معرفی می کند و برای چندمین دفعه است که از این ایستگاه استفاده می کند و به نظر او همه چیز خوب و مرتب است می گوید: برای افرادی مثل من اشکال خاصی وجود ندارد اما فکر می کنم برای افراد معلول و همچنین افرادی که با کالسکه بچه وارد ایستگاه می شوند احداث رمپ لازم و از ضروریات باشد. به ویژه با توجه به تعداد زیاد پله ها این موضوع باید مورد توجه قرار گیرد. من نمی دانم اگر کسی با ویلچر بیاید چطور باید از این پله ها بگذرد!

جای خالی آسانسور
خانم دیگری که در حال رساندن خود به پله برقی است از جای خالی آسانسور گله می کند و می گوید: نصب پله برقی اقدام خوبی است اما برای امثال من که زانو هایمان درد می کند بهتر بود آسانسور تعبیه شود تا راحت تر و سریع تر بتوانیم خودمان را به قطار برسانیم.
با نزدیک شدن صدایی که از دور به گوش می رسد، واگن قطار از حفره سیاه انتهای تونل نمایان می شود. از میان مسافرانی که از قطار پیاده می شوند خانم جوانی که دست پدرش را گرفته است نزدیک ما می شود و می گوید: چقدر خوب است که دراین باره نظر مردم را جویا می شوید و صدایمان را به گوش مسئولان می رسانید. او ادامه می دهد: تنها مسئله ای که من احساس می کنم لازم است به آن توجه شود مربوط به ایستگاه شهدا می شود. زمانی که از ایستگاه قطارشهری میدان شهدا خارج می شویم، درست در نقطه میانی میدان شهدا قرار می گیریم و این درحالی است که زیرگذری هم برای عبور از میدان وجود ندارد! عبور از خیابان های شلوغ و پررفت و آمد اطراف میدان شهدا برای افراد مسن دشوار است. خود من در زمان عبور از این محل مدام نگران پدرم هستم و همین موضوع برایمان اضطراب ایجاد می کند. به نظر من با توجه به پرتردد بودن آن محدوده لازم است یک دسترسی از ایستگاه قطارشهری میدان شهدا به اطراف ایجاد شود.
بعد از اینکه دختر جوان و پدرش دور می شوند به سمت مرد میان سالی می رویم که در روی صندلی های ایستگاه قطارشهری نشسته است. به نظر او همه چیز در اینجا مرتب است و از اینکه ضمیمه مترو در ایستگاه ها توزیع می شود و او می تواند در دقایق انتظار، مطالب آن را مرور کند و در جریان رویدادهای روز قرار گیرد اظهار خرسندی می کند.

جانمایی نامناسب تابلوهای راهنما
با ابوالفضل حسین زاده، دانش آموز نوجوان، هنگام خروجش از ایستگاه روبه رو می شویم. او که هرروز از این مسیر عبور می کند، در رابطه با خط 2 قطارشهری می گوید: این خط نسبت به خط یک وضعیت بهتری دارد و خلوت تر است، هرچند اگر فاصله زمانی آمدن بین قطارها کمتر شود بهتر خواهد بود. او در بیان یکی از اشکالات این ایستگاه به محل نصب تابلوهای راهنما اشاره می کند و می گوید: جانمایی تابلوها به گونه ای است که مسافران گاه دچار سرگردانی می شوند. خود من چند بار مسیر را اشتباه رفته ام. از این گذشته برخی از این تابلوها کاملا در معرض دید نیستند و نمی شود به درستی از آن ها استفاده کرد.
در توقف کوتاهمان در پاگَرد پله ها متوجه این سردرگمی می شویم. افراد در اینجا به دنبال تابلویی برای راهنمایی می گردند یا پی شخصی برای هدایتشان هستند. در حقیقت تابلوها به گونه ای در 2 سمت راه پله و پله برقی جانمایی شده اند که یکی از آن ها مسافران را به سمت بالا و دیگری به سمت پایین هدایت می کند اما تقریبا مشخص نیست که کدام محل را نشان می دهند!
به سمت خانمی می رویم که چند ثانیه ای سردرگم شده است و برای انتخاب مسیر مناسب به دنبال راهنما می گردد. درحالی که مضطرب شده است می گوید: نمی دانم چرا این قدر این ایستگاه پایین است. انگار بازهم باید پایین تر بروم.
بعد از اینکه به حالت عادی برمی گردد ادامه می دهد: امروز برای اولین بار است که از این مسیر آمده ام اما بسیار راضی هستم، چرا که این ایستگاه سبب شده است مسیر طولانی ای که در پیش داشتم کوتاه شود.
نبود تابلوهای راهنما و همچنین لزوم حضور افراد برای راهنمایی را محمدپور، از دیگر مسافران حاضر در ایستگاه، هم گوشزد می کند. به گفته او بهتر است تعداد کسانی که می توانند مسافران را راهنمایی کنند بیشتر شود، چرا که برخی از مسافران ممکن است سواد کافی نداشته و یا به دلیل سال خوردگی نیازمند راهنمایی باشند.
به گفته او گاه پیش می آید برخی مسیر را اشتباه رفته باشند و لازم باشد دوباره برگردند. گاهی اوقات هم این موضوع با برخورد نامناسب برخی کارکنان روبه رو می شود.

با نزدیک شدن صدای قطار و پدیدار شدنش از حفره سیاه انتهای ایستگاه، مسافران از جا بلند و در لبه ایستگاه ردیف می شوند. با استفاده از تابلوی خروج به سمت خروجی می رویم. چندباری می ایستیم تا مطمئن شویم مسیر را درست می رویم. همان طور که پله برقی ما را بالا می برد انبوهی از مسافران را پایین می برد. صدای نزدیک شدن قطار بعدی به گوش می رسد.

احداث رمپ و آسانسور تا پایان شهریورماه

کیانوش کیامرز، مدیرعامل قطارشهری مشهد، در پاسخ به دغدغه های مسافران ایستگاه قطارشهری شهید کاوه به روند درحال تکمیل شدن ایستگاه اشاره می کند و می گوید: راه اندازی این مسیر در عرض 6 ماه اقدامی کم نظیر در سطح کشور است و اکنون این ایستگاه از نظر امنیت واگن ها، نصب پله برقی و راه پله ها در شرایط مناسبی قرار دارد.او با بیان اینکه هنوز مواردی هستند که برای تکمیل نیاز به زمان بیشتری دارند، ادامه می دهد: آسانسور و رمپ از جمله مواردی هستند که تا پایان شهریور ماه در محل درب شرقی راه اندازی خواهد شد.
به گفته کیامرز اکنون تابلوهای راهنما نیز نصب شده اند و 2 ایستگاه پایانی این خط نیز به زودی راه اندازی می شوند.