خوردن یا نخوردن؟ مسئله حمل‌ونقل عمومی است!

کد خبر: ۳۱۰۲

تاریخ : ۱۵ مرداد ۱۳۹۸ - ۱۵:۴۴

نوشته

مترجم: عادل نجفی‌ - زندگی با ‌سرعت زیادی در‌حال سپری‌شدن است و این افزایش سرعت با خود تغییراتی در سبک زندگی انسان‌ها به‌ویژه شهروندان کلان‌شهرهایی مثل مشهد به‌همراه دارد. دیگر دیدن صحنه‌های چرت‌زدن افراد در اتوبوس یا گاز‌گرفتن لقمه‌ای ساندویچ در‌کنار خیابان، آن هم در‌حال حرکت، چندان غیرعادی نیست؛ زیرا به‌دنبال توسعه شهر و بیشتر‌شدن فاصله‌ها، مدیریت زمان بیش از هر زمانی مهم شده است. اگر ماه رمضان را که قواعد و اصول رفتاری خاص خود را می‌طلبد کنار بگذاریم، تقریبا در همه جوامع موضوع خوردن و آشامیدن در مکان‌های عمومی به‌شکلی خودنمایی می‌کند؛ به‌ویژه مسئله خوراکی‌ در وسایل حمل‌ونقل عمومی که دیگر شهروندان مجبور به بوییدن غذا یا تماشای شما باشند و این مسئله می‌تواند موجب آزردگی خاطر آن‌ها شود. امروز اگر به مترو و اتوبوس‌های شهر سر زدید، برچسب‌ها و علائم هشداردهنده را این‌بار با دقت بیشتری ببینید. بله؛ درست حدس زدید. قوانین و توصیه‌های زیادی برای جلوگیری از مصرف خوراکی‌های مختلف توسط شهروندان در وسایل حمل‌ونقل عمومی مشاهده می‌کنید. به‌طور‌کلی مسافران مترو و اتوبوس را می‌توان به دو گروه تقسیم کرد. افرادی که سه صندلی آن طرف‌تر می‌خواهند باقی‌مانده ساندویچ یا پیتزای شب گذشته خود را ساعت 6:45صبح فردا در مترو گاز بزنند یا افرادی که اصلا تمایلی به خوردن و آشامیدن در فضای عمومی اتوبوس و مترو ندارند و حتی نمی‌توانند دیگران را نیز در این وضعیت تحمل کنند! تحلیل روان‌شناختی و جامعه‌شناسی این دو گروه را برای زمان دیگری می‌گذاریم، اما می‌توانیم برای رفاه حال بیشتر همشهریان و مسافران شهرمان، نکات و قواعد ساده‌ای را یادآوری کنیم تا خورندگان و ناخورندگان با هم و در‌کنار هم از حمل‌ونقل عمومی استفاده کنند.

زباله‌های خود را جمع کنید
در اینکه افراد کمی در مترو یا اتوبوس خوراکی می‌خورند، تردیدی نیست، اما همان‌ها نیز زباله بیشتری تولید می‌کنند. هیچ‌کس دوست ندارد میان قوطی‌های خالی نوشابه، باقی‌مانده یک سیب، جعبه‌های خالی غذا یا قطره‌های ریخته‌شده از آبمیوه و بستنی، یک صندلی برای نشستن دست‌و‌‌پا کند. همان‌طور‌که حتما در خیابان‌ها دیده‌اید، در ایستگاه‌های مترو نیز سطل‌ها و جعبه‌های جمع‌آوری زباله درنظر گرفته شده است؛ پس از آن‌ها استفاده کنید و به یاد داشته باشید که آدامس خود را هر‌جا بچسبانید، بالاخره یک روز به لباس خودتان خواهد چسبید!

منطقی فکر کنید
یکی از مشکلات جانبی که آلودگی محیطی قطارها و اتوبوس‌ها ایجاد می‌کنند، آلودگی مضاعف غذایی است که در یک مکان عمومی مصرف می‌کنید. پس اگر اندکی سس از روی ساندویچ کالباس شما به کناری ریخت، تصور نکنید که در رستوران هستید و با زدن زنگ، ساندویچ و میز و همه‌چیز را برای شما عوض می‌کنند! اگر به پاکیزگی و بهداشت غذایی که می‌خورید اهمیت می‌دهید، به غذاهای فشرده، بسته‌بندی‌شده و بدون بو، فکر کنید.

سر و صدا نکنید
شک نکنید افرادی که کنار شما نشسته یا ایستاده‌اند، هرگز از شما به‌خاطر ملچ‌ملوچ هنگامی‌که غذا می‌خورید، یا دور‌ریختن تخمه‌ای که می‌شکنید، تشکر نخواهند کرد! پس اگر خوراکی با خود می‌آورید، از نوع کمتر سر‌و‌صدا‌دار آن مثل ماکارونی، ساندویچ‌، پیتزا یا شکلات‌ باشد. البته این نکته را هم به خاطر داشته باشید که خوراکی به خودی خود چندان اهمیتی ندارد؛ بلکه آنچه اهمیت دارد، شیوه خوردن شماست. خوردن با دهانی باز بدون شک سر‌و‌صدای زیادی دارد، ولی اگر خواستید دیگر شهروندان را به مرز جنون برسانید، انگشتان خود را یکی‌یکی پس‌از صرف غذا و با بردن داخل دهان پاک کنید! اصولا در اتوبوس و مترو خلال دندان نیز به‌همراه ندارید؛ پس می‌توانید با حفاری میان دندان‌ها پس‌از خوردن غذا به آزردگی بیشتر دیگران کمک کنید!

مراقب بوها باشید
در یک فضای بسته مانند مترو و در زمانی نامناسب مثل ظهر، هر نوع بوی قوی (به‌ویژه بوی غذای داغ) می‌تواند دیگر افراد را آزار دهد. ممکن است این بو ناشی از ساندویچ همبرگر یا کباب و باقی‌مانده ناهار شما در محل کار باشد که آن را با خود به منزل می‌برید. اما بوی همین غذاهای مورد‌علاقه بسیاری از افراد، خیلی سریع در فضا می‌پیچد و باعث آزار دیگران می‌شود. پس باید از‌خودگذشتگی کرد. آن گروهی که مایل به خوردن در مترو اتوبوس هستند، باید خوراکی‌های بو‌دار را به حداقل برسانند (نمی‌توان آن‌ها را مجبور به حذف کرد). در‌مقابل، دیگر مسافران نیز باید به بوی یک موز یا کیک ساده کمتر حساسیت نشان دهند و آن را تحمل کنند.
*آنچه خواندید، برگرفته از وب‌سایت گاردین و درباره چالش خوردن یا نخوردن در لندن و بسیاری از شهرهای اروپایی بود. درنظر‌گرفتن این نکته که اصلاح سبک زندگی و رفتارهای شهروندی، حتی در مصادیقی مانند خوراکی‌ها در حمل‌ونقل عمومی، در کلان‌شهرهای پیشرفته اروپایی موضوعی زنده و به‌روز است، می‌تواند برای ما اهمیت مسئله پرداختن به فرهنگ حتی در کوچک‌ترین موضوعات را یادآوری کند. این مسئله‌ در جامعه ما پیش‌پا‌افتاده تلقی می‌شود، اما نباید فراموش کنیم که برای داشتن متروها، اتوبوس‌ها و ایستگاه‌های پاک، هزینه‌های بسیاری به شهروندان تحمیل می‌شود.