اعمال اُم‌‌داوود چیست و چرا به این نام معروف است؟

«ام داوود» همسر حسن مثنی و مادر رضاعی امام صادق (ع) است و کنیه او به خاطر فرزندش، داوودبن‌حسن،‌ ام‌داوود معرفی شده است.

کد خبر: ۳۱۰۹۹۵

تاریخ : ۲۷ دی ۱۴۰۳ - ۱۱:۰۳

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، در سومین روز از ایام البیض، مؤمنان و مخلصان علاوه بر توجه ویژه به ماه رجب و بهره‌برداری از آن، فرصت نیمه رجب را غنیمت شمرده و هم‌نوا با معتکفان اعمال ویژه «ام‌داوود» را برای تقرب بیشتر به ذات باری‌تعالی به جا می‌آورند.‌ ام‌داوود، همسر حسن مثنی و مادر رضاعی حضرت امام جعفر صادق علیه‌السلام است. کنیه او به خاطر فرزندش، داوودبن‌حسن،‌ ام‌داوود معرفی شده است. در نام او اختلاف است؛ برخی نام او را «حبیبه» و برخی «فاطمه» دانسته‌اند.

ماجرای‌ ام‌داوود را این بانو چنین نقل کرده است: منصور دوانیقی لشکری به مدینه فرستاد و با محمدبن عبداللّه بن حسن مثنی جنگید و او و برادرش ابراهیم را کشت. منصور همچنین عبداللّه محض، پدر محمد و ابراهیم را با تعدادی از سادات حسنی دستگیر و اسیر کردند و به بند و زنجیر کشیده بودند و فرزند من داوود هم در میان آنان بود که او را از مدینه به بغداد منتقل نمودند و به سیاه چال زندان انداختند.

حادثه دستگیری و زندانی بودن فرزندم که از او اطلاعی نداشتم و گاهی هم خبر مرگ او را به من می‌دادند برایم بسیار تلخ و دردناک بود و روزگارم با اشک و آه و گریه و ناله می‌گذشت، حتی برای رفع مشکل خود و اندوه جانکاهی که با آن دست به گریبان بودم از اشخاص صالح و مؤمن درخواست می‌کردم برای رفع ناراحتیم دعا کنند، اما از دعای آنان هم نتیجه‌ای نگرفتم.

{$sepehr_key_102533}

یک روز با خبر شدم امام صادق (ع) که با فرزندم داوود از من شیر خورده بود بیمار شده است، به دیدن او شتافتم و از آن حضرت عیادت کردم. هنگامی که می‌خواستم از حضورش مرخص شوم فرمود: از داوود خبر تازه‌ای نداری؟ با شنیدن نام داوود داغ من تازه شد و اشکم سرازیر گردید و با آه درد آلودی ناله سر دادم مدت زیادی است از او خبری ندارم. فرزندم در عراق زندان است و من از دوری او و سرنوشت نامعلوم او سخت در عذاب و ناراحتی گرفتارم، از شما که برادر رضاعی او هستید تقاضا می‌کنم برای نجات و آزادی او دعا کنید.

امام صادق (ع) با مشاهده وضع نگران کننده من، فرمود: چرا تاکنون از دعای استفتاح غفلت کرده‌ای؟ مگر نمی‌دانی که به‌وسیله این دعا در‌های آسمان گشوده می‌شود و فرشتگان الهی دعاکننده را مژده اجابت می‌دهند و هیچ حاجتمند و دردمند و دعاکننده‌ای مأیوس نمی‌شود و خداوند هم پاداش خواننده این دعا را بهشت قرار داده؟

با شنیدن چنین مژده‌ای که با خواندن آن دعا دریافت داشتم، از حضرت سوال کردم:‌ای مولای من و‌ای فرزند خاندان پاک و معصوم، آن دعا چیست؟ و آداب آن چگونه است؟ امام صادق (ع) فرمود:‌ای مادر داوود ماه محترم رجب نزدیک است و در این ماه مبارک دعا مستجاب می‌گردد، همین‌که ماه رجب رسید سیزدهم و چهاردهم و پانزدهم آن را که ایام البیض و شبانه روز نورانی نام دارد روزه بگیر. نزدیک ظهر روز پانزدهم غسل کن و هشت رکعت نماز با رکوع و سجود دقیق و حساب شده انجام بده. آن گاه حضرت دستور کامل اعمال و آداب دعای مخصوص را به من تعلیم داد.

ماه رجب فرا رسید و اعمالی که امام صادق (ع) گفته بود را انجام دادم و پسرم داوود آزاد شد.‌ام داوود می‌گوید از امام صادق (ع) سوال کردم:‌ای مولای من آیا این دعا را در غیر ماه رجب هم می‌توان خواند؟ آن حضرت فرمود: اگر روز عرفه با جمعه هماهنگ شود این دعا را می‌توان خواند و هرکس هم به این دعا اقدام کند پس از پایان، خداوند او را مشمول غفران و آمرزش خود قرار می‌دهد.

منبع:دانشجو