بیماری ویروسی HMPV دارو و واکسن خاصی ندارد

رئیس اداره بیماری‌های واگیر دانشگاه علوم پزشکی مشهد گفت: بیماری ویروسی متاپنوموی انسانی (HMPV) واکسن و دارو خاصی ندارد و بهترین راه برای پیشگیری از ابتلای به آن، رعایت نکات بهداشتی است.

کد خبر: ۳۱۱۸۰۳

تاریخ : ۰۱ بهمن ۱۴۰۳ - ۱۲:۱۵

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، دکتر زهرا نهبندانی افزود: ویروس متاپنوموی انسانی (HMPV) که از آن به عنوان یک بیماری جدید نام برده می‌شود در گذشته هم بوده و بیماری جدیدی نیست و ما در سال‌های گذشته نمونه آن را در کشور داشتیم و آخرین بار در اردیبهشت ماه امسال مشاهده شده بود.

وی ادامه داد: این بیماری در تمامی ماه‌ها مشاهده شده است و مختص به زمان خاصی نیست، اما موارد مبتلا به این بیماری در فصول سرد سال بیشتر از دیگر زمان‌ها مشاهده شده است.

رییس اداره بیماری‌های واگیر دانشگاه علوم پزشکی مشهد گفت: علایم بیماری متاپنومو مانند کروناست و بیشتر با مواردی همچون تب، سرفه، سر درد، سرگیجه، حالت تهوع و آبریزش بینی دیده شده است.

نهبندانی افزود: بیماری متاپنومو به مانند کرونا دارو و واکسن خاصی ندارد، اما کیت شناسایی و تشخیص آن موجود است.

وی با تاکید بر این که بیشترین گروه‌های مبتلا به بیماری متاپنومو از سه گروه کودکان، مادران باردار و سالمندان بودند ادامه داد: این بیماری در تمامی گروه‌ها دیده شده است و ما به عموم مردم به خصوص گروه‌های خاص و پرخطر توصیه می‌کنیم نکات بهداشتی را رعایت کنند تا در روز‌های سرد سال گرفتار این بیماری ویروسی نشوند.

{$sepehr_key_103316}

رییس اداره بیماری‌های واگیر دانشگاه علوم پزشکی مشهد گفت: به افرادی هم که مبتلا به بیماری ویروسی HMPV و یا دیگر بیماری‌های ویروسی نظیر سرماخوردگی و آنفلوآنزا شده‌اند توصیه می‌شود تا زمان بهبودی در جمع‌های شلوغ و عمومی و نیز محافل و دورهمی‌ها حاضر نشوند و به مدرسه و محل کار نروند تا زمینه انتقال بیماری به دیگران فراهم نشود.

نهبندانی افزود: با توجه به این که در فصول سرد به دلیل ازدحام جمعیت در مکان‌های سربسته و عدم تهویه کافی، انواع بیماری‌های ویروسی و باکتریال تنفسی شایع است استفاده از ماسک و رعایت اصول بهداشت فردی از جمله شستن دست‌ها با آب و صابون را در راستای پیشگیری از ابتلای به این بیماری‌ها لازم و ضروری می‌دانیم.

وی اضافه کرد: افراد اگر علایمی از بیماری متاپنومو داشتند باید برای درمان به پزشک مراجعه کنند و تا زمان بهبودی با دیگران به‌خصوص گروه‌های خاص و پرخطر ارتباط برقرار نکنند تا زمینه انتقال ویروس و بیماری به آنان فراهم نشود.

اچ.‌ام. پی. وی یک ویروس تنفسی است که برای نخستین بار در سال ۲۰۰۱ میلادی شناسایی شد. این ویروس به طور معمول مجاری تنفسی فوقانی و تحتانی را هدف قرار می‌دهد و می‌تواند نشانه‌هایی از ناراحتی خفیف و شبه آنفلوانزا تا عوارضی شدید مانند ذات‌الریه ایجاد کند. افراد آسیب‌پذیر مانند کودکان خردسال، افراد مسن و افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، به صورت ویژه در معرض خطر این ویروس هستند.

علایم ویروس اچ.‌ام. پی. وی شبیه سرماخوردگی شدید و آنفلوآنزا است و با بیماری کووید ۱۹ شباهت چشمگیری دارد. تب، سرفه، گرفتگی بینی، تنگی نفس، انتقال از راه قطرات تنفسی و سطوح آلوده از موارد مشترک این بیماریهاست.