گفتگوی کودکانه | می‌خواهم این ورزش را به بچه‌های دیگر یاد بدهم

دوستان خوب! اگر ما استعداد و علاقه‌مان را زودتر کشف و برای پیشرفت در آن مسیر تلاش کنیم، خیلی زود می‌توانیم طعم شیرین موفقیت را بچشیم و برای رسیدن به قله‌های بلند پیروزی از کودکی تجربه به‌دست بیاوریم.

کد خبر: ۳۱۵۶۱۲

تاریخ : ۲۲ فروردين ۱۴۰۵ - ۱۵:۴۲

نوشته

آراد ملانوروزی دانش‌آموز کلاس ششم دبستان پاسداران آسمان است. او ورزش را از سال۱۳۹۵ و چهارسالگی با ژیمناستیک آغاز کرده و پس از آن به شطرنج روی آورده است، اما درنهایت به ورزش «کوک‌سول‌وان» که جزو هنر‌های رزمی سنتی کشور کره است، علاقه پیدا کرده و اکنون در این رشته به مقام قهرمانی کشور دست یافته است.

گفتگوی ما با آراد را در ادامه بخوانید.

چگونه به این ورزش علاقه‌مند شدی و چه موفقیت‌هایی در این رشته به‌دست آوردی؟

ابتدا فقط به‌دلیل هیجانش ثبت‌نام کردم و آرام‌آرام این‌قدر به این ورزش علاقه پیدا کردم که الان جزئی از زندگی‌ام شده است و قصد دارم تا بالاترین سطح آن را ادامه دهم.

اولین موفقیتم را پارسال در مسابقات استانی که در مشهد برگزار شد، با کسب مقام قهرمانی و مدال طلای مسابقات به‌دست آوردم که برایم خاطره‌ی بسیار شیرینی بود. در ادامه موفق به دریافت مدال برنز و مقام سوم مسابقات بین‌المللی و سپس مدال طلا و قهرمانی کشور شدم.

امسال هم تاکنون توانسته‌ام مدال برنز و مقام سوم مسابقات بین‌المللی، مدال طلای مسابقات دفاع‌شخصی استان و دو مرتبه هم مقام قهرمانی و دو مدال طلای مسابقات کشوری را از آن خود کنم.

البته وقتی در مسابقات جهانی سوم شدم، تا یک هفته خیلی ناراحت بودم، زیرا از خودم توقع قهرمانی داشتم، اما از این شکست درس خوبی گرفتم.

این رشته‌ی ورزشی چه فایده‌هایی دارد؟

با این ورزش، بدنی قوی و ورزیده پیدا کرده‌ام و انگیزه و اعتمادبه‌نفسم زیاد شده است و همه‌ی تلاشم را می‌کنم تا به مقام استادی این رشته برسم. در همه‌ی مسابقات شرکت می‌کنم تا بتوانم تجربه‌های بیشتر و مقام‌های بهتری کسب کنم و تا آخر، این ورزش را رها نمی‌کنم.

در این ورزش چه توانایی‌هایی در فرد رشد می‌کند و شکوفا می‌شود؟

توانایی‌هایی مانند قدرت جسمی و روحی، اعتمادبه‌نفس و انگیزه‌ی زیاد از نتایج این ورزش است. البته باتوجه‌ به آموزش‌های درست استاد عزیزم، در این رشته تاکنون آسیب جدی ندیده و سعی کرده‌ام تمرکزم را بیشتر روی همین رشته‌ی ورزشی و درس‌هایم بگذارم.

از طرفی، به‌نظرم همان برنامه‌ریزی و تمرکزی که برای این ورزش دارم، در درس‌هایم هم خیلی تأثیر خوبی داشته و سبب شده است پیشرفت زیادی در آنها داشته باشم و همه‌ی امتحاناتم را عالی بگذرانم.

در آینده هم می‌خواهم در رشته‌ی ورزشی خودم استاد شوم تا من هم این ورزش را به بچه‌های دیگر یاد بدهم.

تمرین و تلاش یا استعداد؛ کدام‌یک و چقدر در پیشرفت تو مؤثر بوده‌اند؟

به‌نظرم ابتدا استعداد و علاقه‌ام، سپس تمرین و تلاش بسیار زیادی که انجام داده‌ام و حمایت‌های پدر و مادر و استاد خوبم آقای وحید محمدزاده که مانند پدری مهربان همیشه کنارم بوده است.

موفقیتم را مدیون ایشان می‌دانم و از آنها قدردانم که عامل پیروزی‌های من هستند.

برخی تصور می‌کنند ورزش‌های رزمی خطرناک یا خشن هستند. نظر تو دراین‌باره چیست؟

به‌نظر من حتی ضربه‌هایی که در تمرینات یا مسابقات دریافت می‌کنیم، لذت‌بخش و سازنده و آموزنده است و اگر اصول این ورزش‌ها را به‌درستی رعایت کنیم، هیچ آسیبی نخواهیم دید.

به دوستانم نیز پیشنهاد می‌کنم حتما ورزش کنند و از آن لذت ببرند، هرچند ممکن است سخت باشد، اما نتیجه‌ی آن خیلی شیرین است.

در ورزش‌های رزمی قدرت جسم مهم‌تر است یا روح؟ اگر بخواهی ورزش دیگری را انتخاب کنی، چه رشته‌ای خواهد بود؟

فکر می‌کنم هر دو باهم و در کنار هم مهم هستند؛ اما نتیجه‌ی خوب، فقط با تمرینات و تلاش بسیار زیاد به‌دست می‌آید.

اولین انتخابم «کوک‌سول‌وان» است و در کنارش به فوتبال علاقه‌مندم و دروازه‌بان موفقی هم هستم.