همایش علمی آشنایی با اختلالات اوتیسم در دانشگاه امام رضا (ع) برگزار شد

همایش علمی «آشنایی با اختلالات طیف اوتیسم و زمینه‌های تحقیقاتی آن در رشته‌های مختلف»، به میزبانی دانشگاه بین‌المللی امام رضا (ع)، با حضور چهره‌های برجسته علمی و اجرایی این حوزه، برگزار شد.

کد خبر: ۳۲۸۸۰۷

تاریخ : ۰۶ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۱۴:۰۷

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، به همت مرکز تحقیقات فناوری‌های زیستی و سلامت و انجمن علمی مهندسی پزشکی دانشگاه بین‌المللی امام رضا (ع)، همایش «آشنایی با اختلالات طیف اوتیسم و زمینه‌های تحقیقاتی آن در رشته‌های مختلف»، با حضور چهره‌های برجستهٔ علمی و اجرایی این حوزه از جمله «دکتر فرح اشرف‌زاده، فوق‌تخصص مغز و اعصاب کودکان و استاد دانشگاه علوم پزشکی»، «دکتر مهدی برجی، مدیرکل بهزیستی خراسان رضوی»، «دکتر شیما ایمانی‌نژاد، فوق‌تخصص بیماری‌های مغز و اعصاب کودکان» و «اکرم نجفیان، مدیر مرکز آموزشی_توان‌بخشی اوتیسم آوا»، در سالن همایش‌های شهید سلیمانی واحد خواهران این دانشگاه، برگزار شد.

دکتر فرح اشرف‌زاده، فوق‌تخصص مغز و اعصاب کودکان در خصوص بیماری اوتیسم، گفت: «دَرخودماندِگی» به انگلیسی اوتیسم (Autism) به لاتین (Autismus) نامیده می‌شود. اوتیسم نوعی اختلال رشدی از نوع روابط اجتماعی است که با رفتار‌های ارتباطی، کلامی غیرطبیعی، مشخص می‌شود.

وی با بیان اینکه علائم اوتیسم تا پیش از سه‌سالگی بروز می‌کند، گفت: والدین باید توجه ویژه‌ای داشته باشند که با نوزاد و کودک خود وقت بیشتری بگذارند تا اگر متوجه رفتار غیرعادی در کودک خود شوند، سریع با پزشک متخصص، در میان بگذارند.

اوتیسم در پسران شایع‌تر از دختران است

اشرف‌زاده افزود: این اختلال در پسران چهاربرابر شایع‌تر از دختران است و این اختلال بر رشد طبیعی مغز در حیطه تعاملات اجتماعی و مهارت‌های ارتباطی، تأثیر می‌گذارد.

استاد دانشگاه علوم پزشکی مشهد، بیان کرد: کودکان و بزرگ‌سالان مبتلا به اوتیسم در ارتباطات کلامی و غیرکلامی، تعاملات اجتماعی و فعالیت‌های مربوط به بازی مشکل دارند.

این اختلال ارتباط با دیگران و دنیای خارج را برای آنان دشوار می‌سازد و در بعضی موارد رفتار‌های خودآزارانه و پرخاشگری نیز در آن‌ها دیده می‌شود.

علائم بیماری اوتیسم را بشناسید

وی درباره علائم هشداردهنده اوتیسم تا سن ۱۸ماهگی، توضیح داد: عدم واکنش متناسب در مواجهه با شنیدن صدای بلند و بی‌توجهی به شنیدن صدای مادر، عدم تعقیب چشمی اشیا یا افراد درحال‌حرکت، بی‌توجهی به گرفتن اشیا، چهره‌ای بی‌تفاوت و عاری از هر گونه لبخند، حتی در مواجهه با دیدن چهره والدین، عدم تولید اصوات نامفهوم مانند غان و غون و عدم تمایل به برقراری ارتباط با دیگران و بی‌اهمیتی نسبت‌به حرکات آن‌ها، برخی از علائم این بیماری است.

اشرف‌زاده درخصوص علائم این بیماری، افزود: هنگامی که کودک ارتباط چشمی با والدین خود برقرار نمی‌کند، واکنشی به اسم خود نشان نمی‌دهد، حرکات تکراری، پاسخ‌های غیرمعمول به افراد می‌دهد، دلبستگی شدید به برخی از اشیا و مقاومت در مقابل تغییر دارد و گاهی ممکن است در حواس پنج‌گانه حساسیت‌های غیرمعمولی از خود نشان دهند.

همچنین کودکان مبتلا به اوتیسم به اعداد و شمارش آن‌ها علاقه زیادی دارند، بازی‌نکردن با اسباب‌بازی و کودک هم‌سن خود نیز جزو علائم اوتیسم است؛ زیرا این کودکان درک درستی از اسباب‌بازی و مشارکت‌های اجتماعی، ندارند.

در ادامه این نشست علمی، دکتر شیما ایمانی‌نژاد، فوق‌تخصص بیماری‌های مغز و اعصاب کودکان، به بررسی نقش علوم مختلف مانند علوم اعصاب روان، ژنتیک و اپی‌ژنتیک، مهندسی و فناوری و علوم تربیتی و توان‌بخشی در تشخیص و توان‌بخشی افراد دارای اختلال اوتیسم، پرداخت.

اوتیسم یک پازل چندبعدی است

وی خاطرنشان کرد: اوتیسم یک پازل چندبعدی است که تنها با همکاری رشته‌های مختلف می‌توان آن را حل کرد و در آینده تحقیقات در این حوزه به سمت شخصی‌سازی درمان‌ها بر اساس ژنتیک و ویژگی‌های فردی و فناور‌های کمکی مانند رابط‌های مغز - کامپیوتر، پیش می‌رود.

والدین شریک اصلی تیم درمان برای درمان اوتیسم

اکرم نجفیان، مدیر مرکز آموزشی_توان‌بخشی اوتیسم آوا، دیگر سخنران همایش علمی «آشنایی با اختلالات طیف اوتیسم و زمینه‌های تحقیقاتی آن در رشته‌های مختلف» بود که درباره نقش والدین در اختلال طیف اوتیسم فرزند سخنرانی کرد و گفت: والدین شریک اصلی تیم درمان برای درمان اوتیسم هستند و شناسایی زودهنگام، اولین قدم در مداخله بموقع است.

وی عنوان کرد: یکی از عمده‌ترین مشکلات در بحث بیماری اوتیسم، مشکل شناسایی این بیماری است. در واقع ناآگاهی خانواده‌ها و جامعه از این بیماری و نبود اطلاع‌رسانی مناسب در این زمینه، موجب شده است تا بسیاری از این کودکان در زمان طلایی درمان که پیش از سه‌سالگی است، شناسایی نشوند.

نجفیان، افزایش آگاهی و درک عمومی، حمایت اجتماعی و عاطفی، فراهم‌نمودن فرصت برابر و حمایت قانونی و سیاست‌گذاری را ازجمله وظایف جامعه درقبال خانواده‌های دارای فرزند اوتیسم برشمرد.