رژیم لاغری طولانی‌مدت می‌تواند موجب کاهش شانس باروری شود

مدیر گروه بهبود تغذیه جامعه معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی مشهد اظهار کرد: رژیم لاغری طولانی‌مدت می‌تواند موجب آمنوره (عدم قاعدگی) و درنهايت کاهش شانس باروری شود. همچنين کمبود مواد مغذی در دوران قبل از بارداری می‌تواند موجب کاهش ذخایر مواد مغذی و تأثیر منفی بر باروری شود.

کد خبر: ۳۳۳۰۵۶

تاریخ : ۲۷ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۱۱:۲۲

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، دکتر زهرا اباصلتی، با اشاره به اینکه تغذیه در دوران قبل از بارداری تأثیر زیادی بر روند بارداری دارد، خاطر نشان کرد:  تغذیه نامناسب در دوران بلوغ و حتی کودکی می‌تواند رشد و نمو را تحت تأثیر قرار دهد و با توقف رشد قدی و یا رشد محوطه لگن در دختران موجب محدود شدن فضای لگن شود.

وی با بیان اینکه میزان ذخایر چربی بدن قبل از بارداری به طور مؤثری بر قابلیت باروری تأثیر دارد، گفت: افراد با ذخایر چربی کمتر از ۱۷% وزن بدن اغلب قاعدگی ندارند و آنهایی که چربی بدنشان کمتر از ۲۲% است، با اختلال در تخمک گذاری مواجه‌اند.

دکتر اباصلتی با اشاره به اینکه كاهش ذخایر چربی را معمولاً در زنانی که تمرینات ورزشی بیش از حد و غیر اصولی انجام داده و یا می‌دهند و یا رژیم‌های لاغری شدید و متعدد داشته‌اند می‌توان دید، اظهار  کرد: هم‌چنین افرادی كه با اختلالات خوردن نظیر بی‌اشتهایی عصبی مواجهند در زمره كاهش ذخایر چربی قرار می‌گیرند.

{$sepehr_key_124647}

وی با اشاره به اینکه خوشبختانه تحقیقات نشان داده است که اصلاح رژیم غذایی می‌تواند از اختلالات تخمک گذاری کاسته و باروری را بهبود بخشد، گفت: برای داشتن یک بارداری و زایمان ایمن باید قبل از بارداری  بانوان برنامه غذایی مناسب داشته باشند و تا حد امکان وزن خود را به محدوده BMI طبیعی برسانند. در صورتی که BMI فردکمتر از ۵/۱۸ یا بالاتر از ۲۵ باشد باید رژیم غذایی متناسب برای او در نظر گرفته شود و بهتر است تا رسیدن به وزن مطلوب، بارداری خود را به تأخیر اندازد.

وی با اشاره به اینکه بهتر است از بارداری قبل از ۱۸ سالگی اجتناب شود، زیرا معمولاً در این سنین ذخایر بدن زن جوان ناکافی است و در صورت بارداری، مادر علاوه بر مشکل تأمین سلامت خود با مسئله تأمین مواد مغذی برای رشد جنین مواجه می‌شود، گفت: ترجیحاً از سه ماه قبل از بارداری تا پایان بارداری روزانه یک عدد قرص اسید فولیک مصرف نمایند، زیرا  مصرف اسید فولیک قبل از بارداری، از تولد نوزاد مبتلا به نقص لوله عصبی پیشگیری می‌کند.

وی ادامه داد: در صورت وجود کم خونی قبل از بارداری بهتر است درمان صورت پذیرد؛ بسته به شدت آنمی میزان مصرف مکمل  آهن متفاوت است و  استفاده از منابع غذایی غنی از آهن در هنگام درمان کم خونی ضروری است.

دکتر اباصلتی بیان کرد: در صورت ابتلا به دیابت و چاقی (۳۰≤ BMI)، لازم است کاهش وزن تا رسیدن به محدوده BMI طبیعی صورت گیرد. علاوه بر کنترل مرتب قند و چربی خون، مصرف غذا‌های کم چرب و غنی از کربوهیدرات‌های مرکب  با اندیس گلایسمی پائین و مصرف غذا‌های حاوی فیبر و هم چنین انجام منظم تمرینات ورزشی توصیه می‌شود و  این افراد باید به مشاور تغذیه ارجاع داده شوند.

وی اظهار کرد: تمام زنان در دوران بارداری در هر شرایط تغذیه‌ای که باشند (کم وزن، طبیعی، دارای اضافه وزن و یا چاق) باید افزایش وزن مناسبی داشته باشند. میزان افزایش وزن در طول ماه‌های مختلف دوره‌ی بارداری یکسان نیست. بطور متوسط در سه ماهه اول کمترین مقدار (۲-۵/. کیلوگرم)، در سه ماهه دوم ۴-۳ کیلوگرم و در سه ماهه سوم بیشترین مقدار (۵-۴ کیلوگرم) افزایش وزن وجود دارد. وزن‌گیری مناسب مادر در سه ماهه اول، دوم و سوم بارداری تضمین کننده سلامت مادر و جنین در دوران بارداری و سال‌های بعدی زندگی می‌باشد.

دکتر اباصلتی گفت: وزن پیش از بارداری مهم‌ترین شاخص جهت تعیین نمایه توده بدنی مادر است و حداکثر می‌توان وزن تا سه ماه قبل از بارداری را به عنوان وزن پیش از بارداری ملاک عمل قرار داد؛ به شرط این که مادر در طی این سه ماهه تغییرات وزنی واضحی (بیش از حالت معمول) نداشته باشد. ملاک ثبت وزن در پیش از بارداری، ثبت آن توسط تیم سلامت و کارکنان بهداشتی است.

دکتر اباصلتی بیان کرد: بهترین معیار برای قضاوت در مورد وزن‌گیری مناسب در طی بارداری استفاده از جدول و نمودار وزن‌گیری مادران باردار  است، به هر دلیل که وزن‌گیری مادر باردار (در هر یک از گروه‌های کم وزن، طبیعی، اضافه وزن یا چاق) بر اساس جدول و نمودار وزن‌گیری پیشرفت نکند، وزن‌گیری نامناسب اطلاق می‌شود.

وی با بیان اینکه وزن‌گیری نامناسب به دو شکل وزن‌گیری کمتر از حد انتظار و وزن‌گیری بیش از حد انتظار، دیده می‌شود، گفت: در هر دو حالت بسیار مهم است که علت زمینه‌ای وزن‌گیری نامناسب بررسی و معین شود. این کار با معاینه و ارزیابی وضعیت مادر باردار و نیز انجام آزمایشات پارا کلینیکی انجام می‌شود.

وی بیان کرد: هرگاه مادر باردار بر اساس جدول وزن‌گیری، افزایش وزن بیشتری داشته باشد و یا شیب نمودار وزن‌گیری مادر از شیب نمودار مرجع بیشتر گردد، وزن‌گیری بیش از حد انتظار محسوب می‌شود که این موضوع بعد از هفته ۲۰ بارداری مادر نباید ماهانه بیش از ۳ کیلوگرم افزایش وزن داشته باشد. گاهی اوقات این امر به دلیل جمع شدن آب به طور غیر طبیعی در بدن است که اولین علامت پره‌اکلامپسی است. در این صورت اقدامات لازم برای کنترل مسمومیت بارداری باید انجام شود. این اقدامات در مجموعه مراقبت‌های ادغام یافته دوران بارداری توضیح داده شده است.

وی گفت: اگر افزایش وزن مادر در طول بارداری بیش از یک کیلو گرم در هفته باشد، بیشتر از حد انتظار وزن اضافه کرده است؛ در مورد مادران باردار که کمتر یا بیشتر از حد لازم وزن گرفته‌اند مشروط بر اینکه عارضه دیگر بارداری وجود نداشته باشد باید حداکثر دو هفته بعد جهت بررسی مجدد وزن پیگیری شوند.