رازورمز احیای بارسلونا به دست ژنرال آلمانی

بارسلونا در فصلی جذاب و در فاصله ۲ بازی مانده به پایان لیگ در حالی توانست با برد در شهرآورد کاتالونیا مقابل اسپانیول، قهرمانی مقتدرانه‌ای در اسپانیا داشته باشد که تقریباً هیچ‌کس تابستان گذشته انتظار چنین‌عملکردی از آن‌ها نداشت.

کد خبر: ۳۳۳۰۵۹

تاریخ : ۲۷ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۱۲:۳۰

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، تابستان گذشته رئال‌مادرید پس از یک فصل هیجان‌انگیز که در آن نه تنها لالیگا، بلکه لیگ قهرمانان را نیز فتح کرده بودند، توانستند کیلیان امباپه را هم به فهرست خود اضافه کنند. فوق‌ستاره فرانسوی به تیمی اضافه شده بود که فصل گذشته با ۱۰ امتیاز اختلاف نسبت به بارسا، لالیگا را به دست آورده بود و روی کاغذ فصلی تیره‌تر از قبل انتظار آبی‌واناری‌ها را می‌کشید.

بارسا غرق در مشکلات مالی بود و آن‌ها ناچار به استفاده از استعداد‌های آکادمی خود، یعنی لاماسیا بودند، اما چیزی که ورق را به سود بلوگرانا برگرداند، آمدن هانسی فلیک به این باشگاه بود. تابستان گذشته هیچکس فکرش را هم نمی‌کرد که جذب این مربی برای بارسا تأثیر چندبرابری روی موفقیت این تیم نسبت به آمدن امباپه به رئال داشته باشد، اما این ژنرال آلمانی دقیقا همان پازل گم‌شده بلوگرانا بود و توانست پتانسیل نهفته در پدیده‌های لاماسیا را به بهترین شکل ممکن نمایان کند.

گزینه ایده‌آل روی سر پدیده‌های لاماسیا

این روز‌ها به راحتی می‌توان فراموش کرد که قبل از شروع فصل چقدر بلاتکلیفی در اطراف بارسلونا وجود داشت. لاپورتا قول داده بود که هرج و مرج ثبت‌نام بازیکنان که پنجره‌های نقل‌وانتقالات قبلی را خراب کرده بود تکرار نشود، اما دنی اولمو، تنها خرید مهم تابستان گذشته آن‌ها بازهم به دلیل مشکلات مالی در فهرست این تیم در بازی‌های ابتدایی لالیگا حضور نداشت و اگر مصدومیت کریستین اریکسن و خارج شدن او از فهرست بارسا نبود، غیبت اولمو طولانی‌تر هم می‌شد.

بسیاری از هواداران نیز همچنان از شیوه برکناری ژاوی در انتهای فصل گذشته ناراحت بودند و لاپورتا را در این مورد مقصر می‌دانستند. با این حال، فلیک با انجام بسیاری از وظایف رسانه‌ای خود با ترکیبی اطمینان‌بخش از آرامش و خونسردی، زمان کمی را تلف کرد تا خود را بین هواداران محبوب کند. مهم‌تر از آن، او استعداد‌های تازه‌ای را به فهرست تیمش اضافه کرد و همچنین ستاره‌های افول‌کرده فصل قبل بارسا، از جمله رافینیا را به اوج دوران فوتبالی‌شان رساند.

لاپورتا قبل از شروع کار فلیک برای او روشن کرد که تیم بارسا باید از نظر فیزیکی برای رقابت در چهار جبهه آماده باشد. فصل گذشته زیر نظر ژاوی، آبی‌واناری‌ها معمولا در یک چهارم پایانی بازی‌ها محو می‌شدند و بار‌ها امتیازات مهمی را در همین زمان‌ها از دست داده بودند.

اما در این فصل زیرنظر ژنرال آلمانی، آن‌ها به سطحی از آمادگی بدنی رسیده بودند که تا آخرین لحظات قادر به زیرفشارقراردادن حریفان بودند و بار‌ها شاهد کامبک‌های جذاب شاگردان فلیک در طول فصل بودیم.

{$sepehr_key_124651}

تاکتیک‌های ویژه در مسیر قهرمانی

هواداران و بازیکنان بارسا در طول فصل به سبک بازی مربی آلمانی خود ایمان داشتند. یکی از ویژگی‌های تاکتیکی فلیک بازی بسیار بالای مدافعان این تیم و اصرار روی قراردادن خط آفساید در نزدیکی میانه زمین بود. شیوه‌ای که در شرایط عادی یک چشم‌انداز وحشتناک برای هر مدافعی به شمار می‌رود، اما چهار مدافع بارسا از این چالش لذت بردند. با وجود ضربه‌هایی که گاهی بارسا از این تاکتیک در طول فصل خورد، سرمربی سابق تیم ملی آلمان مصمم بود که مزایای این شیوه درنهایت ارزش ریسک روی آن را دارد. به عنوان مثال رئالی‌ها چهار بار در سه رقابت مختلف تلاش کردند تا از رویکرد دفاعی ماجراجویانه بارسا نهایت استفاده را ببرند، اما در نهایت حتی یک بار هم نتوانستند موفق به انجام این کار شوند و ۴ شکست در طول فصل برابر بارسا متحمل شدند.

البته فلیک خوش‌شانس بود که یک گروه فوق‌العاده بااستعداد از بازیکنان جوان داشت که مایل به پیروی از هر برنامه تاکتیکی که می‌خواست، بودند. مارک کاسادو، فرمین لوپز و حتی گاوی آسیب‌دیده همگی حداقل در ۱۰ بازی لیگ این فصل تأثیری فوق‌العاده داشتند، در حالی که آلخاندرو بالده و پائو کوبارسی به مهره‌های ثابت خط دفاعی بارسا تبدیل شده بودند. با این حال، بزرگ‌ترین استعداد بارسایی‌ها در این فصل بدون‌شک لامین یامال بود. این ستاره ۱۷ ساله بازیکنی بود که در بسیاری از دیدار‌های این فصل تفاوت‌ها را برای بارسایی‌ها رقم زده و آن‌ها را به پیروزی‌های حساسی رساند و آخرین نمونه آن هم در بازی قهرمانی چند روز پیش آن‌ها برابر اسپانیول برمی‌گشت.

ستاره‌های باتجربه تیم هم در این بین دوباره شکوفا شده بودند. روبرت لواندوفسکی یکی از درخشان‌ترین فصل‌های خود در بارسا را پشت‌سر گذاشت و رافینیا هم که تابستان گذشته در آستانه خروج از بارسا بود و هیچ‌وقت نتوانسته بود در این تیم بدرخشد، زیر نظر فلیک به مرد مهارناپذیر خط آتش آبی‌واناری‌ها تبدیل شد.

رئال ممکن است به اندازه بارسلونا استعداد داشته باشد، اما وقتی صحبت از کار تیمی و هوش به میان می‌آید، فلیک و بازیکنانش در سطح بسیار بالاتری بودند.