آمار جالب تیم ملی والیبال در انتخابی المپیک 2020

چه اتفاقی رخ داد که نمایش بازیکنان تیم ملی در رقابت های انتخابی المپیک 2020 توکیو تا این حد افت کرد و معروف حتی در میان سه پاسور برتر رقابت ها هم قرار نگرفت؛ اتفاقی که تا امروز کمتر رخ داده است!

کد خبر: ۳۴۰۴

تاریخ : ۲۲ مرداد ۱۳۹۸ - ۱۳:۵۴

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز به نقل از جی‌پلاس، تیم ملی والیبال ایران در سه بازی خود در رقابت های انتخابی المپیک 2020 عملکرد متفاوتی نسبت به لیگ ملت های 2019 والیبال داشت. بازیکنان اصلی تیم ملی به مانند غفور، معروف، عبادی پور و موسوی در لیگ ملت ها بازی های به مراتب بهتری را برجای گذاشتند و حتی کارشناسان عقیده داشتند که معروف باید به عنوان بهترین پاسور لیگ ملت ها انتخاب می شد؛ اما چه اتفاقی رخ داد که نمایش بازیکنان تیم ملی در رقابت های انتخابی المپیک 2020 توکیو تا این حد افت کرد و معروف حتی در میان سه پاسور برتر رقابت ها هم قرار نگرفت؛ اتفاقی که تا امروز کمتر رخ داده است!

از آمار بازیکنان تیم ملی در این سه بازی مشخص است که تیم ملی به مانند لیگ ملت ها سرحال نبود. شاید مهم ترین علت خستگی بوده؛ خستگی 17 بازی در لیگ ملت ها و سفرهای پی در پی انرژی زیادی را از بازیکنان تیم ملی گرفت.

ایران - کوبا

تیم ملی والیبال ایران در دیدار اول برابر کوبا شروع خوبی نداشت و با یک کامبک توانست بازی را 3 بر 2 ببرد. بازیکنان تیم ملی در این بازی 65 و کوبایی ها 52 حمله را داشتند. در بیشتر فاکتورها ایران برتر بود اما در مواردی چون دفاع و خطا بسیار نزدیک به حریف بودند. ایران در این بازی 11 و کوبا 10 دفاع منجر به امتیاز داشت؛ آماری که با توجه به سطح حریف خیلی قابل قبول به نظر نمی رسد. همچنین تعداد امتیازاتی که کوبا براساس اشتباه ایران به دست آورد بسیار بالا بود. در این بازی کوبا توانست 30 امتیاز از 96 امتیاز کلی خود را روی اشتباهات مستقیم ایران به دست آورد. در واقع حدود یک سوم امتیازات کوبا را ایران به آن ها داد. در آن سوی میدان ایران 31 امتیاز را از اشتباهات حریف به دست آورد؛ فقط یک اشتباه کمتر از کوبا!

در آمارهای این بازی تیم ایران بیشتر از کوبا امتیاز مستقیم سرویس گرفت اما سرویس های کوبا موثرتر بود. ایران 19 و کوبا 21 دریافت را داشت اما ایران با 42 توپ گیری در این بخش از کوبا برتر بود.

ایران- مکزیک

در برابر مکزیک بازیکنان ذخیره ایران به میدان رفتند و آمار نسبتا خوبی هم بر جای گذاشتند؛ هر چند که برخی از مشکلات تیم اصلی، در تیم دوم هم وجود دارد. اشتباهات بازیکنان دوم ایران هم در این بازی زیاد بود تا جایی که حریف 18 امتیاز از 40 امتیاز خود را روی اشتباه مستقیم ایران به دست آورد. در سرویس های منجر به امتیاز هم مکزیک خوب کار کرد و فقط یک امتیاز کمتر از ایران به دست آورد. مکزیک 3 و ایران 4 امتیاز مستقیم سرویس را کسب کرد. در دریافت ها حریف بهتر از ایران بود و مکزیک 16 - 14 برتر بود. در توپ گیری هم ایران برتری محسوسی نسبت به حریف نداشت.

ایران - روسیه

در دیدار این دو تیم، ایران بیش از روس ها حمله داشت اما در دفاع روی تور ایران 4 و روسیه 7 امتیاز را به دست آورد. در کسب امتیاز مستقیم سرویس، روسیه فقط یک برتری نسبت به ایران داشت اما شرایط در زمین متفاوت بود. سرویس های روسیه که منجر به امتیاز مستقیم نشد کار را برای دریافت های اول ایران سخت کرد. زمانی هم که دریافت ها درست به پاسور نرسد، مهاجمان به خوبی تغذیه نمی شوند و کار در خط حمله دشوار می شود. اتفاقی که برای ایران رخ داد و مهاجمان ایران به خوبی از سوی روس ها شناسایی و دفاع شدند.

در بازی برابر روسیه بازهم پاشنه آشیل ایران یعنی دریافت ها به وضوح دیده شد؛ پاشنه آشیلی که سال هاست در تیم ملی وجود دارد و هنوز یک دریافت کننده مطمئن در تیم ملی وجود ندارد. حریفان ایران هم به خوبی متوجه این مسئله شده اند و زمان زدن سرویس، بازیکن هایی را مدنظر قرار می دهند که دریافت ناقصی دارند؛ برای مثال در بازی با روسیه و ست پایانی این اتفاق برای معنوی نژاد رخ داد و او چند دریافت ناقص داشت.