درباره فرانچسکا آلبانزه که به خاطر افشای نسل‌کشی اسرائیل تحریم شد | جرمش افشای جنایت است

درباره فرانچسکا آلبانزه، نخستین فرد از سازمان ملل که به خاطر افشای نسل‌کشی اسرائیل تحریم شده است.

کد خبر: ۳۴۶۸۴۸

تاریخ : ۳۱ تير ۱۴۰۴ - ۱۵:۴۳

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز؛ در دنیایی که سیاست، اقتصاد و قدرت دست‌به‌دست هم داده‌اند تا «حقیقت» در میان صدای توپ و تانک و لابه‌لای غوغای رسانه‌های مزدبگیر گم شود، فرانچسکا آلبانزه تلاش می‌کند تا نقش صدای حقیقت را به‌درستی ایفا کند.

غریبه‌ای با صدای رسا

فرانچسکو آلبانزه یک حقوق‌دان بین‌المللی و فعال دانشگاهی است که از ماه می‌سال‌۲۰۲۲، با عنوان «گزارشگر ویژه سازمان ملل در سرزمین‌های اشغالی فلسطین»، پا به میدان بحرانی‌ترین جغرافیای حقوق بشر در قرن حاضر گذاشته است. او حالا، با گذشت حدود دو سال از فعالیتش در این زمینه، به واسطه مواضع انتقادی صریح نسبت به اشغالگری رژیم صهیونیستی، نزد افکار عمومی شناخته شده و مورد حمایت است.

درحالی‌که بسیاری از نهاد‌های بین‌المللی، بنا به ملاحظات منفعت‌طلبانه یا فشار‌های سیاسی، ترجیح می‌دهند چشم بر نسل‌کشی در فلسطین ببندند، آلبانزه آینه‌ای شفاف ا‌ست که وجدان جهانی را نمایندگی می‌کند و اطلاعات حقیقی را بازتاب می‌دهد.

نابودی سازمان‌یافته یک ملت

آلبانزه در یکی از پست‌های خود در شبکه‌های اجتماعی، با نگاهی بی‌واسطه به جنایات صورت‌گرفته در غزه نوشت: این آن‌طور که می‌گویند جنگ نیست، این، نابودی سازمان‌یافته یک ملت است. او در گزارش معروفش با عنوان «آناتومی یک نسل‌کشی» که در مارس‌۲۰۲۴ منتشر شد، از الگو‌های مشخص و سازمان‌یافته‌ای پرده برداشت: بمباران بیمارستان‌ها، قطع عامدانه آب و برق، نابودی زیرساخت‌های حیاتی و کشته‌شدن بیش از ۳۰هزار انسان، عمدتاً کودک و زن.

او در یک کنفرانس صریحا اعلام کرد که به دلیل افشای نسل‌کشی اسرائیل نخستین فرد عضو سازمان ملل متحد است که تحریم می‌شود و از همه کسانی‌که صدایش را می‌شنوند خواست تا در محکومیت جنایات رژیم صهیونی با او هم‌صدا شوند و به‌خاطر منافع شخصی سکوت نکنند.

قلع‌وقمع استعماری

در گزارشی دیگر، آلبانزه با تمرکز بر آواره شدن بیش از ۸۵ درصد از ساکنان غزه، اعلام کرد: آنچه در حال رخ‌دادن است، فقط یک فاجعه انسانی نیست، این یک پروژه استعماری ا‌ست که نامش را باید نسل‌کشی گذاشت. این هشدار دوم، فراتر از مرز‌های حقوقی بود. زنگ خطری برای وجدان جهانی.

در ژوئن‌۲۰۲۵، آلبانزه پا را فراتر گذاشت و شرکت‌هایی نظیر گوگل، آمازون و... را به مشارکت فعال در «اقتصاد نسل‌کشی» متهم کرد. او همه چیز را در گزارشش فهرست کرد و آن را در صفحات مجازی خود به اشتراک گذاشت، از بولدوزر‌هایی که خانه‌ها را تخریب کردند تا سیستم‌های هوش مصنوعی که هدف‌گیری کودکان را تسهیل نمودند.

طنز تلخ تحریم

این اقدام آلبانزه، واکنش تند ایالات متحده و تحریم رسمی او به جرم «گفتن حقیقت» را در پی داشت. این یکی از طنز‌های تلخ سیاسی‌کاری در جهان معاصر است که فشار یک دولت استکباری و یک رژیم مجعول می‌تواند به تحریم گزارشگر رسمی سازمان ملل منجر شود. یعنی گردانندگان صحنه شرارت در سرزمین‌های اشغالی، به نفوذ مویرگی خود در سازمان‌های بین‌المللی بسنده نمی‌کنند و از تحریم «گزارشگر رسمی سازمان ملل متحد» هم ابایی ندارند.

{$sepehr_key_138890}

واکنش جهانی

اقدام مقامات آمریکایی برای تحریم آلبانزه با واکنش‌های تندی از سوی افکار عمومی روبه‌رو شد و مردم و فعالان اجتماعی از آلبانزه حمایت کردند به طوری که او در صفحه شخصی خود نوشت: از اینکه این‌همه انسان از کار من دفاع می‌کنند، تحت‌تأثیر قرار گرفته و احساساتی شده‌ام. ایستادن متحد در برابر ظلم بسیار مهم است و حتی مهم‌تر از آن، پایان دادن به نسل‌کشی است.

با هم می‌توانیم. این در حالی است که گزارشگر شجاع سازمان ملل، نه اهل باج دادن به دولت‌هاست و نه افکار عمومی را آسوده می‌گذارد. او بار‌ها در صفحات شخصی خود از انفعال جامعه جهانی انتقاد کرده و از تحریم شدن به خاطر گزارش‌هایش هم ابایی ندارد.

تاریک‌ترین صفحات کتاب تاریخ بشر

فرانچسکا آلبانزه شاید یک مقام سیاسی با رتبه‌ای بالا در سطح جهان نباشد، اما بی‌تردید باید او را در ردیف شریف‌ترین کنشگران بشری عصر حاضر نشاند. زنی که بدون سلاح و حمایت دولت‌های بزرگ، در برابر ارتشی از سکوت، بی‌تفاوتی و تحریف ایستادگی می‌کند. او بار‌ها تأکید کرده که باید پرده سینمای جنایت دریده شود، زیرا سکوت چیزی کمتر از شراکت در جنایت نیست.

حمایت عمومی مردم جهان از او، حالا موجی از افشاگری را به راه انداخته که انتظار می‌رود به‌زودی راز‌های تازه‌ای از جنایات رژیم صهیونیستی را برملا کند. آلبانزه در تازه‌ترین پست مجازی خود در زمان نگارش این مطلب، به‌صراحت نوشته است: در طول‌۶۵۰ روز گذشته، اسرائیل یکی از تاریک‌ترین صفحات تاریخ بشریت را رقم زده است و واقعا تهوع‌آور است که رهبری اتحادیه اروپا به‌جای پایان‌دادن به این نسل‌کشی، این کشور را با مشارکت اقتصادی بیشتر پاداش داده است.