داستان تصویری کودک | شهید بابایی؛ نابغه‌ی پرواز

برای اینکه کشور عزیزمان ایران همیشه آزاد و آباد و امن باشد، قهرمان‌های زیادی جانشان را فدا کرده‌اند.

کد خبر: ۳۵۰۲۹۶

تاریخ : ۰۴ شهريور ۱۴۰۴ - ۱۷:۰۷

نوشته

مرجان اسماعیلی - برای اینکه کشور عزیزمان ایران همیشه آزاد و آباد و امن باشد، قهرمان‌های زیادی جانشان را فدا کرده‌اند. یکی از این قهرمانان بزرگ، سرلشکر شهید خلبان عباس بابایی است.

او یکی از بهترین خلبان‌های ایرانی بود که توانست در زمان جنگ، از آسمان کشور ما محافظت کند. بعضی از شما ممکن است دوست داشته باشید در آینده مانند شهید بابایی خلبان شوید.

سال‌ها پیش با جنگی که «صدام» علیه کشورمان به راه انداخت و هشت سال طول کشید، خیلی از خلبان‌های ارتش جمهوری اسلامی در کنار رزمندگان اسلام برای حفظ خاک کشورمان جانشان را در راه دفاع از کشور از دست دادند.

عباس بابایی در ۱۴ آذر ۱۳۲۹ در شهر قزوین به دنیا آمد. او در مدرسه‌ شاگرد باهوش و درس‌خوانی بود. بعد از اینکه دوران مدرسه تمام شد، در رشته‌ی پزشکی قبول شد، اما پزشکی را دوست نداشت. او عاشق پرواز بود و می‌خواست خلبان شود.

او آن‌قدر به خلبانی علاقه داشت که رشته‌ی پزشکی را ادامه نداد و به دانشکده‌ی خلبانی نیروی هوایی ارتش رفت. در زمان تحصیل به‌دلیل هوش و استعداد زیادی که داشت، توانست یکی از بهترین خلبان‌های کشور شود؛ آن‌هم خلبان هواپیماهای جنگی! این کار خیلی سختی بود.

عباس در زمان شاه با رژیم طاغوت مبارزه کرد و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به‌دلیل اینکه خلبانی شجاع و ماهر بود، یکی از فرماندهان نیروی هوایی شد. در آن سال‌های جنگ، خلبان بابایی کارهای زیادی انجام داد تا دشمن نتواند وارد کشور ما شود.

خلبان بابایی بیشتر از سه‌هزار ساعت با هواپیماهای جنگی پرواز کرد. او در یک‌سال‌ونیم توانست بیش از شصت مأموریت جنگی را با موفقیت انجام دهد. این یعنی او یک نابغه‌ی پرواز بود!

شهید بابایی در گلزار شهدای شهر قزوین به خاک سپرده شد. در روز خاک‌سپاری او مردم زیادی آمده بودند. او مردم را دوست داشت و به نیازمندان کمک می‌کرد.

برای همین هم مردم کشورمان هیچ‌وقت او و شجاعت‌هایش را فراموش نمی‌کنند. به‌یاد او یک میدان در شهر قزوین به‌نام «میدان شهید بابایی» ساخته شده است تا همیشه به‌یاد این خلبان نابغه باشیم.

روز ۱۵ مرداد ۱۳۶۶ آخرین پرواز خلبان بابایی بود. در این روز او با خلبان‌های دیگر به یک مأموریت جنگی رفته بود که در حال برگشت از ماموریت به شهادت رسید.