موکب امام مهربانی‌ها، مأمن زائران خسته در مسیر عاشقی + فیلم

در قلب مشهد، در خیابان شیرازی، موکب امام مهربانی‌ها میزبان هزاران زائر است؛ جایی که فرش‌های پهن‌شده، عطر غذا‌های تازه و نگاه‌های پرمهر خادمان، خستگی راه را از دل عاشقان اهل‌بیت(ع) می‌زداید.

کد خبر: ۳۵۳۲۱۵

تاریخ : ۳۰ مرداد ۱۴۰۴ - ۱۰:۰۱

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، در حوالی حرم مطهر امام‌رضا(ع)، جایی در خیابان شیرازی، موکبی برپا شده که نامش به زیبایی بوی مهربانی می‌دهد؛ موکب امام مهربانی‌ها. وقتی از کنار ورودی آن می‌گذری، صدای خوشامدگویی خادمان، عطر غذای تازه و نگاه‌های پرمهرشان تو را متوقف می‌کند. اینجا تنها یک موکب نیست؛ خانه‌ای موقت برای زائرانی که از دور و نزدیک، با دل‌هایی پر از عشق، خود را به مشهد رسانده‌اند.

{$sepehr_media_2412295_640_360}

موکب از ۲۷ مردادماه فعالیت خود را آغاز کرده و تا پنجم شهریورماه بی‌وقفه ادامه خواهد داشت. روز‌ها و شب‌هایی که اینجا، بی‌هیاهو، اما با شوق، به زائران خدمت می‌شود؛ خدمتی که تنها با عشق معنا پیدا می‌کند.

اسکان ۳ هزار زائر در هر شبانه‌روز

به‌محض ورود به محوطه وسیع موکب، چشم‌هایت به فرش‌های پهن‌شده می‌خورد که زائران از خستگی روی آن آرمیده و استراحت می‌کنند. سه هزار زائر در هر شبانه‌روز اینجا اسکان می‌یابند؛ هزار و ۵۰۰ خانم و هزار و ۵۰۰ آقا. همه‌چیز منظم و برنامه‌ریزی‌شده است؛ از اسکان تا پذیرایی و محلی برای استحمام و سایر خدمات موردنیاز.

مدیر موکب، محسن صفایی، با حالتی خسته اما با شوق، از برنامه‌های این مجموعه می‌گوید: «هر شبانه‌روز، ظرفیت ما سه هزار نفر است. برای همه، سه وعده غذایی شامل صبحانه، ناهار و شام در نظر گرفته‌ایم. خدمات درمانی هم داریم تا زائران بدون هیچ نگرانی و در آرامش باشند.»

این موکب که برپایی آن همراه با ساخت سرویس‌بهداشتی و حمام ۲۰ روز زمان برده است، با روشی متفاوت، پذیرش زائران را انجام می‌دهد؛ همه‌چیز دیجیتال و سیستمی است.

صفایی در این باره می‌گوید که لینک ثبت‌نام در فضای مجازی منتشر شده است. زائران فرم را تکمیل می‌کنند و پیامک تأیید با یک کد اختصاصی برایشان ارسال می‌شود. با ارائه این کد و کارت‌ملی، وارد مجموعه می‌شوند و کارت تردد دریافت می‌کنند تا بتوانند از خدمات استفاده کنند.

این نظم، نه‌تنها سرعت پذیرش را بالا برده، بلکه امکان مدیریت دقیق آمار را هم فراهم کرده است.

دهه پایانی صفر، اوج حضور زائران است؛ به‌ویژه در سه شب پایانی، هم‌زمان با رحلت پیامبر اکرم (ص)، شهادت امام حسن مجتبی (ع) و شهادت امام رضا (ع). صفایی با نگاهی امیدوارانه بیان می‌کند: «در این شب‌ها، حجم زائران آن‌قدر زیاد می‌شود که حتی در پیاده‌رو هم فرش پهن می‌کنیم. هیچ‌کس نباید بدون محل استراحت بماند. غذای همه را هم تأمین می‌کنیم. پیش‌بینی ما این است که طی این ده شب، حدود ۴۰ هزار زائر را پذیرایی کنیم.»

خدمات ویژه؛ از درمان تا حسینیه کودک

این موکب فقط مکانی برای خواب و غذا نیست. در گوشه‌ای، پزشک و پرستار مستقر شده‌اند تا زائران اگر نیازی داشتند، به‌سرعت خدمات درمانی دریافت کنند. چند قدم آن‌طرف‌تر، صدای خنده کودکان از حسینیه کودک به گوش می‌رسد؛ جایی برای سرگرمی و آموزش کوچولوهایی که همراه والدینشان آمده‌اند.

مدیر موکب می‌گوید: «خدمات ماساژ سنتی و مشاوره‌های درمانی هم از فردا آغاز می‌شود. می‌خواهیم زائران با آرامش کامل اینجا باشند.»

پشت صحنه این خدمت‌رسانی

هیچ خدمتی، بدون همدلی و همکاری به ثمر نمی‌رسد. صفایی با قدردانی از مسئولان، بیان می‌کند: «از آقای دکتر حسینی، فرماندار مشهد، که در بحث اسکان کمک بزرگی به ما کردند، تشکر می‌کنم. همین‌طور آقای دکتر شافعی معاون سیاسی‌اجتماعی فرمانداری، آقای دکتر بازوبند رئیس جمعیت هلال‌احمر و آقایان دکتر منیری و مهدوی از میراث فرهنگی. این حمایت‌ها، باعث شد خدمات بهتری ارائه دهیم.»

{$sepehr_key_145702}

۲۲ سال تجربه؛ سه سال استقرار در مکان فعلی

موکب امام مهربانی‌ها سابقه‌ای طولانی در خدمت‌رسانی دارد؛ ۲۲ سال تجربه، اما در مکان فعلی، این سومین سالی است که برپا می‌شود. صفایی توضیح می‌دهد:«سال‌های قبل در خیابان امام‌رضا(ع) و خیابان بهجت بودیم. امسال، در فضایی به مساحت ۲۷۰۰ مترمربع فعالیت می‌کنیم؛ فضایی که دو برابر محل‌های قبلی است.»

کلام آخر؛ میراثی از مهربانی برای نسل‌ها

موکب امام مهربانی‌ها، تنها یک نام یا یک خیمه نیست؛ نمادی است از عشق بی‌پایان به اهل‌بیت(ع) و فرهنگ خدمت‌رسانی بی‌منت. هر سجاده‌ای که اینجا پهن می‌شود، هر ظرف غذایی که با لبخند تقدیم می‌گردد و هر زائری که با خاطره‌ای شیرین راهی حرم می‌شود، حکایت از تداوم یک سنت دیرینه دارد؛ سنتی که از کربلا آغاز شد و امروز در کوچه‌های مشهد، با همان طعم ایثار و برادری ادامه پیدا کرده است.

شاید بعد از این ایام، موکب جمع شود، اما بوی مهربانی آن، در خاطر زائران و در تاریخ این شهر، تا همیشه خواهد ماند؛ چراکه عشق، نه در دیوارها، بلکه در دل‌هایی است که برای خدا و اهل بیت عصمت و طهارت (ع) می‌تپد.