بـا علـی صبوری؛ از اول خط تا آخر خط

عموم مردم از خندوانه او را شناختند. پسر مشهدی با خنده‌های خنده‌آور. این بهترین توصیف از علی صبوری بود. چه دوستش داشته باشیم و چه نه، علی صبوری نشان داده که برای موفق‌شدن حاضر است خیلی کار‌ها انجام دهد و راه خودش را، درست یا غلط، بسازد.

کد خبر: ۳۵۶۶۶

تاریخ : ۰۴ مرداد ۱۳۹۹ - ۱۷:۱۹

نوشته

شهرآرانیوز؛ وقتی خنداننده‌شوی رامبد جوان معروف شد و فصل دومش در اوج بود، هرکدام از شرکت کننده‌ها علاوه بر توانایی‌شان در خنداندن مردم، با یک ویژگی خاص بیشتر بین مردم مطرح شدند! امیرحسین قیاسی با چهره بی‌حس و بدن کم‌تحرکش هنگام اجرا، ابوطالب حسینی با بازی‌اش با خط قرمز‌ها و کنایه‌های ریزی که اهلش می‌فهمیدند و علی صبوری با خنده‌هایش. لحن و به خود خندیدن‌ها و ته‌لهجه‌ای که گاهی بیرون می‌زد و البته شهر زادگاهش همه را یاد رضا عطاران می‌انداخت. اما علی صبوری نه راه پیش از شهرتش شبیه عطاران بود و نه از آن روز تا الان راهی که طی کرده است، شبیه اوست. علی صبوری را چه دوست داشته باشیم و چه نه، نشان داده که برای موفق شدن حاضر است خیلی کار‌ها انجام دهد و راه خودش را، درست یا غلط، بسازد. راهی که در ادامه مرورش می‌کنیم.

یکی مثل همه!

بین پسران روسری‌سرکن و شاخ‌های دندان لمینتی و مردان تنومند باشگاه‌برو، علی صبوری هم شاخی بود از شاخ‌های نسل دوم اینستاگرام. البته نه به پرطرف‌داری دیگران بود و نه آن‌قدر‌ها دیده می‌شد. با عرفان علیرضایی و میلاد قاسمی‌خواه رفیق بود و با فالوئر‌هایی نزدیک به یک‌چهارم یا یک‌پنچم آنان، در کلیپ‌هایشان دیده می‌شد. شاید اگر رامبد جوان و خنداننده‌شو نبود، الان هم یکی بود مثل آنان با فالوئر کمتر و چهره کمتر شناخته‌شده و البته درآمد خیلی کمتر! اما خب هم رامبد بود و هم خنداننده‌شو و هم علی صبوری که برای شرکت در این مسابقه آزمون بدهد!

خندوانه خندید!

بعد از یکی از اجرا‌های صبوری در مراحل میانی مسابقه خنداننده‌شو، او از دوستی تشکر کرد که در نوشتن متن به او کمک کرده و در بین تماشاچیان نشسته بود. وقتی دوست علی بلند شد، اهالی اینستاگرام چهره آشنایی را دیدند؛ عرفان علیرضایی. عرفان و سایر دوستان اینفلوئنسر علی هم در ساخت شوخی‌ها و پیشبرد موقعیت‌های استندآپ کمدی‌اش به او کمک می‌کردند و هم تعداد زیاد فالوئر آنان در اینستاگرام باعث می‌شد که دست او در تبلیغ و رأی گرفتن از خیلی شرکت کننده‌های دیگر بازتر باشد. البته این‌ها به این معنی نیست که صبوری از خود چیزی نداشت. میمیک مناسب، هوش هیجانی بالا در مکث و سکوت انداختن و رابطه گرفتن لحظه‌ای با تماشاچی و ایده‌های او باعث شد که نفر اول مسابقه خنداننده‌شو باشد و مثل باقی رفقای بااستعدادش راه پس از خندوانه برایش راحت‌تر از بقیه باشد. زیرا فقط مردم به آنان نخندیدند، بلکه خنده‌های خندوانه‌ای خنده و روی باز شهرت به آنان بود!

حالا کمی حاشیه!

علی صبوری بعد از خندوانه، علاوه بر شهرت بین مردم، یک شانس دیگر هم داشت. او حالا به پشتوانه حضور تقریبا یک‌ماهه در آنتن یکی از پربیننده‌ترین برنامه‌های تلویزیون، به چهره‌ای پرفالوئر در اینستاگرام تبدیل شده بود. اما علی به روسری سر کردن و استوری‌های بانمک گذاشتن و لابه‌لایش تبلیغ کردن برای جا‌های مختلف بسنده نمی‌کرد. او رؤیا‌های بزرگی در سر داشت. علی خیلی زود به فکر ساخت فیلم‌های باکیفیت افتاد؛ فیلم‌هایی که به ادعای خودش، در حد و اندازه فیلم سینمایی برایش خرج داشت. حرف او خیلی هم بیراه نبود. کیفیت تصویربرداری و صدا و رنگ و نور و جلوه‌های ویژه و حضور بازیگران سرشناس، مثل نیوشا ضیغمی، کار‌های او را به آثاری بهتر از رفقایش تبدیل کرده بود. ضعف شدید متن و شوخی‌های نازل گریبان علی را مثل باقی رفقایش می‌گرفت، اما علی صبوری که خیلی هم تأکید روی کیفیت بالا و زدن از پول تبلیغ به نفع کار خوب ساختن داشت؛ از جایی به بعد رابطه‌اش با رفقای سابق به هم خورد و تا مدتی استوری‌ها و لایو‌هایی پر از مثلا افشاگری یا حرف‌هایی از پشت‌صحنه کار‌ها علیه هم منتشر می‌کردند که البته پس از مدتی فروکش کرد و کمی صلح و صفا بین رفقای دیروز و شاخ‌های امروز برقرار شد. اما علی به وضوح نشان می‌داد که هم دوست دارد و هم دارد مسیر متفاوتی نسبت به دیگران طی می‌کند؛ مسیری که چرخه استوری و تبلیغ و بازاستوری و تبلیغ رفقایش که به بن‌بست محتوا می‌رفت را دنبال نمی‌کرد!

بیشتر بخوانید: علی مسعودی: صبوری و عطاران هیچ شباهتی به هم ندارند!

آخر خط!

علی صبوری را این شب‌ها در یک سریال تلویزیونی می‌بینیم که همشهری‌اش علی مسعودی (مشهدی) آن را نوشته و کارگردانی کرده است؛ «آخر خط». علی صبوری که روی آنتن شبکه ۳ می‌بینیم، همان علی است با همان لحن و تیپ‌هایی که پیش از حضور در تلویزیون می‌گرفت، با همان عدم اطمینان و مکث و سکوت‌هایی که برای ایجاد طنزی در موقعیت در کلامش جاری می‌کرد. چیز‌هایی که شاید خودآگاه و شاید هم ناخودآگاه شباهتش به عطاران را بیشتر می‌کند و ما را یاد او می‌اندازد؛ اما هم سطح سریال و هم شکل و نوع بازی صبوری با کار‌ها و بازی عطاران متفاوت است و فاصله‌ها بین این دو هم زیاد است و هم مشخص. علی صبوری در «آخر خط»، خودش است و این خودش بودن بامزه و خوب است، اما بازیگری فوق‌العاده یا یک کشف عجیب نیست؛ بازیگری است که می‌تواند حالا حالا‌ها مثل خیلی‌های دیگر که سال‌هاست در تلویزیون کار‌های طنز بازی می‌کنند، بازی کند و باشد. شاید بهترین نباشد، اما یکی از خوب‌هاست. با تعهد ده‌ساله و جنجالی که به تلویزیون داده است، احتمالا تضمین حضورش در کار‌ها هم بالاتر باشد و البته با توجه به شرایط این تعهدنامه، فعالیتش در اینستاگرام محدودتر!