هنر خانه داری بانوان، جهادی مقدس

از منظر فرهنگ غنی اسلامی-ایرانی، خانه‌داری نه به معنای خانه‌نشینی و انفعال، بلکه یک “جهاد مقدس” و مدیریت عالی یک نهاد انسان‌ساز است.

کد خبر: ۳۶۶۱۵۸

تاریخ : ۲۶ مهر ۱۴۰۴ - ۱۷:۲۷

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز؛ از منظر فرهنگ غنی اسلامی-ایرانی، خانه‌داری نه به معنای خانه‌نشینی و انفعال، بلکه یک “جهاد مقدس” و مدیریت عالی یک نهاد انسان‌ساز است. زنی که این مسئولیت خطیر را بر عهده می‌گیرد، در حقیقت مدیری است که به لحاظ فرهنگی، اقتصادی و عاطفی به خانواده‌ی خود رسیدگی میکند؛ مدیریت موفق این خانواده، هنری است که ابعاد مختلفی دارد.

مدیریت معنوی و عاطفی: تبدیل خانه به کانون آرامش

پیش از هر برنامه‌ریزی دیگری، وظیفه اصلی مدیر خانه، تبدیل آن به یک محیط امن و آرامش‌بخش است. قرآن کریم از خانه به عنوان “سَکَن” (مایه آرامش) یاد می‌کند و این آرامش، محصول مدیریت هوشمندانه زن است. این امر با حاکم کردن فضای معنوی، ذکر خدا و اهل بیت ع و ایجاد ارتباطی سرشار از محبت و احترام میان اعضا محقق می‌شود. خانه‌ای که در آن به جای تنش و فریاد، صدای گفت‌و‌گو و مهربانی طنین‌انداز است، بهترین پناهگاه برای همسر و فرزندان در برابر طوفان‌های دنیای بیرون خواهد بود.

مدیریت اقتصادی: اجرای دستورات اقتصادی اسلام در مقیاس خانواده

در شرایطی که فرهنگ مصرف‌گرایی و تجمل‌گرایی به عنوان یک آفت، بنیان‌های اقتصادی و اخلاقی خانواده‌ها را تهدید می‌کند، مدیر خانه نقشی کلیدی در تحقق “قناعت” دارد. این مدیریت به معنای برنامه‌ریزی دقیق برای درآمد‌ها و هزینه‌ها، پرهیز جدی از اسراف و تجملات غیرضروری، و اولویت‌بندی نیاز‌های واقعی خانواده است. هنر یک زن مدیر در این است که با قناعت و ساده‌زیستی، که از فضائل بزرگ اسلامی است، برکت را به خانه بیاورد. پخت غذای سالم و مقوی در خانه، تعمیر وسایل ساده، و استفاده بهینه از منابع، نه تنها به اقتصاد خانواده کمک می‌کند، بلکه فرهنگ کار و قناعت را به فرزندان نیز آموزش می‌دهد.

مدیریت تربیتی: خانه به مثابه اولین و مهم‌ترین دانشگاه

شخصیت، باور‌ها و اخلاق فرزندان، پیش از هر محیط دیگری، در دامان مادر و در فضای خانه شکل می‌گیرد. مدیر خانه، در حقیقت رئیس مهم‌ترین دانشگاه عالم است. این مدیریت تربیتی شامل برنامه‌ریزی برای اوقات فراغت فرزندان، نظارت هوشمندانه و غیرمستقیم بر محتوایی که از طریق رسانه‌ها دریافت می‌کنند، و مهم‌تر از همه، تربیت عملی است. فرزندان با دیدن صداقت، امانت‌داری، نظم و عبادت مادر، این فضائل را می‌آموزند. اختصاص زمانی مشخص برای گفت‌و‌گو با فرزندان، خواندن کتاب برای آنها و پاسخگویی به سؤالاتشان، شخصیت آنها را مستقل، متفکر و باایمان بار می‌آورد.

مدیریت زمان و انرژی: هنر ایجاد نظم و پویایی

اداره همزمان این سه حوزه، نیازمند مدیریت دقیق زمان و انرژی است. یک مدیر موفق، لزوماً پرکارترین فرد نیست، بلکه هوشمندترین فرد در تخصیص منابع است. ایجاد یک برنامه روزانه منعطف، اولویت‌بندی کار‌ها (تمایز میان کار‌های فوری و کار‌های مهم)، و تقسیم وظایف میان اعضای خانواده به تناسب سن و توانایی‌شان، از هرج و مرج جلوگیری کرده و به زن فرصتی برای رسیدگی به خود، عبادت و مطالعه نیز می‌دهد.

منبع: فارس

{$sepehr_key_159656}