درآمد این کارخانه وقف انرژی هسته‌‌ای شد

در ایران کارخانه هسته‌ای وجود دارد که هیچ‌کس از آن خبر ندارد. نه اینکه در آن سانتریفیوژ باشد یا سوخت هسته‌ای تولید کند. این کارخانه، کارخانه شالی‌کوبی است که با قصه جالبی به پرونده انرژی هسته‌ای پیوند خورده است. ماجرا از روزی شروع شد که پیرمرد مازندرانی خبر ترور دانشمند هسته‌ای را شنید.

کد خبر: ۳۶۶۹۴۱

تاریخ : ۲۸ مهر ۱۴۰۴ - ۲۳:۳۸

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز؛ پای علی محمدپور از سال ۱۳۹۹ به پرونده انرژی هسته‌ای باز شد. عقبه این پیوند جالب ما را به روستای شیرکلا می‌برد. به کارخانه شالی‌کوبی و زمین شالیزاری پیرمرد مازندرانی.

ماجرا از عصر یک روز پاییزی آغاز شد. وقتی علی محمدپور خسته از روزی پرکار از زمین شالی‌کاری برگشته بود. روستایی جماعت با بازنشستگی غریبه است. کار می‌کند حتی وقتی گرد پیری صورتش را پر کرده باشد.

حاج علی اهل تلویزیون نبود، اما عادت داشت هر روز یکی دو ساعتی پای شبکه خبر بنشیند. آن روز هم به‌رسم همیشه پای تلویزیون خستگی را با چای لب‌سوز حاج خانم از تن بیرون می‌کرد که خبر ترور دکتر فخری‌زاده؛ دانشمند هسته‌ای از شبکه خبر اعلام شد. از آن روز و بعد از شهادت دانشمند هسته‌ای مسیر زندگی حاج علی محمدپور تغییر کرد.

{$sepehr_key_160535}

تصمیم پیرمرد چمستانی بعد از تروردکتر فخری زاده

ماجرا از این قرار بود که حاج علی محمدپور تصمیم گرفته بود بخشی از اموالش در قلب روستای شیرکلا را وقف کند. می‌خواست باقیات صالحاتی از خودش به یادگار بگذارد. تصمیم گرفته بود به جای تجارت با خلق خدا با خدا معامله کند تا مصداق این آیه آسمانی سوره بقره باشد؛ که می‌گوید» مَثَل کسانی که اموال خود را در راه خدا انفاق می‌کنند، مَثَل دانه‌ای است که هفت خوشه برویاند و در هر خوشه، صد دانه باشد؛ وخداوند برای هر کس که بخواهد، آن را دو چندان می‌کند.»

اسرائیل که دکتر فخری زاده را ترور کرد، حاج علی محمدپور عزمش را جزم کرد مال و اموالش را در راه پیشرفت دانش انرژی هسته‌ای ایران وقف کند. پیرمرد اهل دل روستایی فهمیده بود وقف اموالش در مسیری که دشمنان را طوری به هراس انداخته که دانشمندان را از سر راه بر می‌دارند، مهم‌ترین جهاد است و زیباترین خیرماندگار برای کشور.

تکلیف ۳۰ میلیارد تومان مال و اموال کشاورز چمستانی

اینطور شد که یک واحد منزل مسکونی با زمین اطراف، دو دانگ از ۶ دانگ یک کارخانه شالی‌کوبی، یک هکتار زمین مزروعی و یک هکتار زمین در بافت روستا جمعاً به ارزش ۳۰ میلیارد تومان را با نیات پیشرفت دانش هسته‌ای کشور، نیت مذهبی و عام‌المنفعه، وقف کرد.

تصمیم پیرمرد مازندرانی برای وقف اموالش در راه توسعه انرژی هسته‌ای پیام واضحی داشت، وقتی درآمد کارخانه شالی‌کوبی و درآمد زمینی که حاصل دسترنج سال‌ها زحمت یک دهقان است صرف توسعه رادیو دارو‌ها و سوخت هسته‌ای شد نشان داد انرژی هسته‌ای برای مردم ضامن بقا و سلامت و استقلال است.

حاج علی محمدپور سال گذشته از دنیا رفت و در قید حیات نیست که از او بپرسیم شما کجا و تنرزی هسته‌ای کجا؟

اما وقف‌نامه‌اش را که بخوانید دستتان می‌آید انرژی هسته‌ای پروژه دولتی نیست. دغدغه مردمی است.

قصه وقف هسته‌ای پیرمرد وقتی رسانه‌ای شد دهان‌به‌دهان چرخید و خیلی‌ها فهمیدند پشتوانهٔ این دانش، فقط میز مذاکره نیست. پشتوانه انرژی هسته‌ای قلب‌هایی است که برای ایران می‌تپد. حالا تا دنیا دنیاست، هر قدمی که ایران در پیشبرد و پیشرفت انرژی هسته‌ای برمی‌دارد پیرمرد روستایی مازندرانی در آن سهیم است.

منبع: فارس

{$sepehr_key_160534}