نقش وزیر ورزش در قهرمانی پرسپولیس چه بود؟

نمی‌دانم شما به یاد دارید یا نه، اما ٢فصل فوتبالی پیش‌تر، در بازی پرسپولیس و الدحیل، پرسپولیس درحالی‌که یک گل عقب بود و در بازی رفت هم یک بر صفر باخته بود، نیاز به ٣گل داشت که وزیر ورزش گل سوم را با جا گذاشتن دروازه بان وارد دروازه کرد و پرسپولیس به مرحله بالاتر رفت.

کد خبر: ۳۶۷۵۰

تاریخ : ۰۹ مرداد ۱۳۹۹ - ۱۳:۰۵

نوشته

محمدناصر حق‌خواه | شهرآرانیوز؛ نمی‌دانم شما به یاد دارید یا نه، اما ٢فصل فوتبالی پیش‌تر، دقیق‌ترش می‌شود سال١٣٩٧، در دیدار نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان آسیا و در دیدار تیم‌های پرسپولیس و السد قطر، ژاوی، بازیکن این تیم، ضربه سری زد که در آستانه ورود به دروازه پرسپولیس، وزیر ورزش ایران در حرکتی استثنایی توپ را از زیر طاق دروازه بیرون کشید.

کمی قبل از آن و در بازی پرسپولیس و الدحیل، پرسپولیس درحالی‌که یک گل عقب بود و در بازی رفت هم یک بر صفر باخته بود، نیاز به ٣گل داشت که وزیر ورزش گل سوم را با جا گذاشتن دروازه بان وارد دروازه کرد و پرسپولیس به مرحله بالاتر رفت.

وزیر ورزش زمانی که فدراسیون فوتبال بعد از جام جهانی، بخشی از پاداش تیم ملی را بین استقلال و پرسپولیس تقسیم کرد، این پول را به اصرار در ساخت یک کمپ برای تیم پرسپولیس هزینه کرد. چون او آن زمان سرمربی موفق پرسپولیس بود و حرفش در باشگاه خوانده می‌شد و ترجیح داد بازیکنان خوب و گران خارجی نخرد.

همچنین وزیر ورزش پس از اینکه دلار خیلی گران شد و نقل‌وانتقال پول هم خیلی سخت بود، پس از رفتن سرمربی استقلال، استراماچونی، سرمربی پرسپولیس، کالدرون، را در تیم نگه داشت و همان‌طور که می‌دانید، سرمربی فعلی پرسپولیس آقای کالدرون است که به دلار پول می‌گیرد.

در همین راستا در برنامه فوتبال برتر، چندماه پیش یک مقایسه انجام شده بود که در آن نشان می‌داد اگر اشتباهات داوری نبود، پرسپولیس الان در منطقه سقوط بود و نه صدرنشین.
خب تمام گزاره‌های بالا نادرست بود. همان‌طور که حرف‌هایی که پرسپولیس را محکوم به حکومتی بودن و ارتباط وزیر ورزش با این تیم می‌کند، نادرست است.

اما بیایید یکی‌دوتا از گزاره‌های بالا را کمی عمیق‌تر ببینیم؛ مثلا ادعای اشتباهات عمدی داوری به نفع پرسپولیس. اشتباه داوری مثلا همین چند فصل قبل در بازی آخر استقلال اهواز و مس کرمان رقم خورد و گل سالم دقیقه ٩٠ استقلال اهواز قبول نشد و در آن سال سایپا قهرمان لیگ برتر شد، یا مثلا در فصل اول حضور برانکو در پرسپولیس، آنجایی رقم خورد که استقلال خوزستان با تفاضل گل در هفته آخر قهرمان شد، درحالی‌که در بازی پرسپولیس با ذوب‌آهن در اواسط فصل، ٢ اشتباه داوری برد پرسپولیس را به باخت تبدیل کرده بود و اگر آن باخت نبود، پرسپولیس قهرمان می‌شد.

اما اینکه یک تیم با ١۵ امتیاز اختلاف صدرنشین باشد، چطور با اشتباهات داوری ممکن است؟
یا مثلا اشتباهات داوری و لابی وزارت ورزش و وزیر مگر در AFC مؤثر است که پرسپولیس یک‌بار در ۴تیم حضور یافت و یک‌بار یک‌پای فینال آسیا شد؟

یا اینکه به اصرار برانکو پول رسیده از فدراسیون به‌جای خرید بازیکنان گران و مرغوب در ساخت کمپ با تجهیزات خوب صرف شد، مگر دلیل حکومتی بودن تیم است؟

ترکیبی با ستاره‌های نه‌چندان عجیب و گران، اما با نظمی دقیق و تیمی یکدست که حاصل نگه داشتن و رشد کردن همان بازیکنان معمولی است که می‌توانند در بازی‌های سخت برد‌های یک بر هیچ را با اعتمادبه‌نفس و تجربه بالا دربیاورند هم طبیعتا حاصل چند سال ثبات و هماهنگی و نخریدن ستاره‌های گران یک‌فصله و نیم‌فصله است.

شاید اینکه یک تیم سال‌ها در یک لیگ صدرنشین باشد، نشان ضعف کلی آن لیگ باشد؛ همان‌طور که لیگ ایتالیا و آلمان لیگ‌های ضعیف‌تری نسبت به انگلیس و اسپانیا هستند، اما یوونتوس و بایرن‌مونیخ در همان لیگ‌ها تیم‌های خوبی هستند. موضوع بر سر نسبیت است. در لیگ ضعیف ایران، پرسپولیس چندسالی است که نسبت به دیگر تیم‌ها بهتر است؛ این را هم آمار می‌گوید.

اما خب در همان ایتالیا سال‌هاست که به یوونتوس موفق و قهرمان حمله می‌شود که متصل به فساد است. موضوعی که شاید پرسپولیس هم باید به آن عادت کند!