طاهره صفارزاده، اولین معلم «نقد عملی ترجمه» در ایران

طاهره صفارزاده بانوی شاعر ایرانی علاوه بر اینکه اولین معلم «نقد عملی ترجمه» در ایران محسوب می‌شود، در سال ۱۳۶۷ در فستیوال بین‌المللی شعر «داکا» به‌عنوان یکی از پنج عضو بنیانگذار کمیته ترجمه آسیا و در سال ۲۰۰۵ میلادی به‌عنوان برترین زن مسلمان از سوی انجمن نویسندگان آفریقایی و آسیایی در مصر برگزیده شد.

کد خبر: ۳۶۸۰۱۳

تاریخ : ۰۴ آبان ۱۴۰۴ - ۰۹:۰۶

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز؛ طاهره صفارزاده بانوی شاعر ایرانی علاوه بر اینکه اولین معلم «نقد عملی ترجمه» در ایران محسوب می‌شود، در سال ۱۳۶۷ در فستیوال بین‌المللی شعر «داکا» به‌عنوان یکی از پنج عضو بنیانگذار کمیته ترجمه آسیا و در سال ۲۰۰۵ میلادی به‌عنوان برترین زن مسلمان از سوی انجمن نویسندگان آفریقایی و آسیایی در مصر برگزیده شد.

در زمان همکاری این بانوی شاعر با فرهنگستان زبان و ادب فارسی، طرح تهیه فرهنگ‌های تخصصی‌اش که با ضوابط علمی و پیشنهادات جدید تدوین شده، به تصویب شورای فرهنگستان رسید.

از طاهره صفارزاده، شاعر، نویسنده، محقق و مترجم قرآن به زبان انگلیسی، کتاب‌های متعددی در زمینه‌های ادبیات، علوم، علوم قرآنی و ویراستاری منتشر شده است. مجموعه‌های شعر «رهگذر مهتاب»، «طنین در دلتا»، «سد و بازوان»، «سفر پنجم»، «حرکت و دیروز»، «بیعت با بیداری»، «مردان منحنی»، «دیدار صبح»، «در پیشواز صلح»، «هفت سفر»، «روشنگران راه» و «جلوه‌های جهانی» نیز از آثار این شاعرند.

صفارزاده پس از پیروزی انقلاب، به‌عنوان رئیس دانشگاه شهید بهشتی و نیز رئیس دانشکده ادبیات این دانشگاه انتخاب شد. او درباره این دوره از زندگی خود گفته بود: «چون ضمن مقالاتی به نحوه آموزش زبان‌های خارجی در ایران انتقاد‌های خود را مطرح کردم، از طرف ستاد انقلاب فرهنگی مسؤولیت برنامه‌ریزی زبان‌های خارجی از من دعوت شد که با همکاری استادان باتجربه، تغییراتی در برنامه آموزشی پدید آوریم. طبق این برنامه، برای اولین بار در رشته‌های علمی دانشگاه‌ها، کتاب به زبان‌های انگلیسی، روسی، فرانسه و آلمانی تالیف شد. من ۱۶ سال سرپرست اجرایی طرح بودم.»

{$sepehr_key_161738}

سنت شکنی در سرودن اشعار

او همچنین گفته بود: شعر به عنوان یک کار اصلی برایم مطرح بود و در این مسیر و به دنبال هفت سال کار مداوم و حتی با احتراز از چاپ کتاب تا حصول نتیجه، به زبان مشخصی رسیدم. تشویق‌های صادقانه و بدون منظور اهل ادب ـ چه در داخل و چه در خارج از ایران ـ به من اعتماد به نفس کافی بخشید و برای یافتن حقیقت به جست‌و‌جو و مطالعه و کاوش پرداختم. کاوش، مطالعه و خلوت در اشعارم دستاورد‌های مهمی داشت و منجر به سنت‌شکنی شد.

دو نوع سنت‌شکنی در شعرم کرده‌ام: اول این‌که به معنای واقعی شعر امروز را نوشته‌ام؛ شعری که بافت تغزلی و قراردادی شعر قدیم را ندارد؛ شعری که تنها اظهار دلتنگی برای گل و گیاه و کوه و پرنده و دریا نیست؛ بلکه با درد‌های اجتماع سر و کار دارد؛ شعری که آه و ناله ساختگی ندارد؛ شعری که حرکت و انرژی دارد و با منطق خاص خودش، زندگی امروز را از کل و جزء به کار گرفته است.

منبع: ایسنا