زنان و چرم | هنری که به کارآفرینی منجر شد

در راسته چرم خیابان مطهری مشهد، بوی چرم و صدای چکش درهم‌ می‌آمیزد. پشت ویترین‌های براق و رنگارنگ این بازار، زنانی ایستاده‌اند که از دل هنر چرم‌دوزی، برای خود و دیگران کار و امید ساخته‌اند.

کد خبر: ۳۶۸۱۲۵

تاریخ : ۳۰ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۲:۳۴

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، خیابان مطهری مشهد را که پایین بروی، راسته‌ای پررنگ و بو پیش رویت باز می‌شود؛ بازار چرم و ابزار، جایی که سگک‌های طلایی، قفل‌های فلزی و چرم‌های گاوی و شتری در کنار هم چیده شده‌اند. اینجا، دنیای کسانی است که بوی چرم برایشان یادآور زندگی است؛ دوزندگان، هنرجویان و کارآفرینانی که بیشترشان زن‌ هستند.

آقای غیور، یکی از قدیمی‌های بازار، می‌گوید: «خیلی از خانم‌ها از هنرجویی در خانه شروع کردند و حالا صاحب کارگاه شده‌اند. یکی از مشتری‌های قدیمی‌ام از کارگر ساده به کارفرما تبدیل شده و امروز برای ده‌ها نفر شغل ایجاد کرده است. در این بازار حدود ۳۰ مغازه فعال است که ابزار و مواد اولیه مورد نیاز کارگاه‌های چرم‌دوزی در مشهد و شهرستان‌ها را تأمین می‌کنند. تنوع محصولات در این راسته، از چرم طبیعی تا انواع یراق و قفل و نخ و زیپ، نشان از بازار پررونق هنر چرم‌دوزی دارد.»

عباس‌زاده، رئیس هیئت‌مدیره یکی از فروشگاه‌های بزرگ چرم، می‌گوید: «چرم‌دوزی برای خیلی از خانم‌ها فقط یک سرگرمی نیست. ما در مجموعه‌مان با زنان زیادی کار می‌کنیم که با یادگیری این هنر توانسته‌اند کسب‌وکار خانگی خود را راه بیندازند. بعضی از آنها حالا تولیدکننده‌اند، صادرات دارند و حتی طرح‌هایشان در خارج از کشور معرفی شده است.» به گفته او، بازار چرم مطهری با وجود چهره مردانه‌اش، در واقع با دست‌های زنان زنده است؛ زنانی که در گوشه و کنار شهر، از خانه‌های کوچک گرفته تا کارگاه‌های چندنفره، مشغول دوختن کیف و کفش و کمربندند و گاهی محصولاتشان راهی بازار‌های داخلی و خارجی می‌شود.»

رجب‌پور، یکی دیگر از فروشندگان، می‌گوید: «مشتری‌های اصلی ما خانم‌ها هستند. اغلبشان با دقت و وسواس خاصی ابزار انتخاب می‌کنند. بعضی‌شان چرم‌دوزی را برای دل خودشان شروع کردند، اما حالا به حرفه‌ای تمام‌عیار تبدیل شده‌اند. چرم، با همه سختی‌اش، برای زنان این بازار نماد پایداری و پشتکار است. هر کوک و دوخت دستی در این راسته، نشانی از تلاش زنانی است که با هنر خود مسیر تازه‌ای از استقلال و خلاقیت را در زندگی ساخته‌اند.»