درباره سد طرق که مقصد طبیعت‌گردی مشهدی‌ها بوده و هست | تماشای طبیعت و تاریخ

آدم‌ها انگار، در نسل‌های قبل، عشق و علاقه بیشتری به طبیعت اطراف شهر داشته‌اند و هر وقت فرصتی می‌شده، باروبندیل را برمی‌داشته‌اند و خودشان را به دل طبیعت می‌رسانده‌اند.

کد خبر: ۳۷۴۱۱۰

تاریخ : ۳۰ آبان ۱۴۰۴ - ۰۳:۴۹

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز؛ آدم‌ها انگار، در نسل‌های قبل، عشق و علاقه بیشتری به طبیعت اطراف شهر داشته‌اند و هر وقت فرصتی می‌شده، باروبندیل را برمی‌داشته‌اند و خودشان را به دل طبیعت می‌رسانده‌اند، جایی که دو شاخصه مهم داشته یا سرسبز بوده یا آب داشته است.

دریاچه «سد طُرُق»، آن‌قدر‌ها سرسبزی نداشت، اما روزگاری تا دلتان بخواهد آب داشت. حالا فقط ۳ درصد از ظرفیت سد، آب دارد. یعنی ۳۳ میلیون مترمکعب تبدیل شده است به حدود ۴ میلیون مترمکعب. دقیق‌تر اینکه در بیشتر تاریخ شهر مشهد، سد (بند) طرق سد پر آبی بوده و شاید برای همین‌ها سد طرق، پای ثابت طبیعت‌گردی‌ها در نسل‌های پیش از این بود.

خیلی قبل‌تر از آنکه سد بتونی طرق در دهه ۶۰، کامل بشود و وسعت دریاچه را بیشتر و بیشتر کند، بند طرق، یک بند آجری قدیمی بوده برای مهار سیلاب‌هایی که گاه و بیگاه به‌ویژه بهارها، از دل کوه‌های خلج، جان می‌گرفته و به کشت‌و‌کار‌های پایین‌دست، در اراضی طرق آسیب می‌رسانده. آب بند طرق در اختیار آستانه (آستان قدس رضوی) بوده و حقابه‌های آن، در سال‌های پربارش، حتی تا زمین‌های «مزرعه نمونه» می‌رسیده است.

این بند آجری، هنوز هم پابرجاست و در سایه سد بتونی، قرار دارد و یکی از آثار تاریخی ثبت شده در فهرست‌های ملی است. دریاچه طرق، اما این سال‌ها آن‌قدر‌ها آبی ندارد، اما باز هم بخشی از آب شهر، از همین دریاچه تأمین می‌شود.

{$sepehr_key_168356}

برای نسل ما، اما دریاچه طرق، دریاچه‌ای دیدنی و در دسترس بود. دریاچه‌ای که در آبراهه‌های اطراف آن می‌شد از آن سگ‌ماهی‌های سبیل‌دار گرفت و خود دریاچه ماهی‌های بزرگ‌تر. در آن سال‌ها راه اصلی رسیدن به دریاچه، از طریق روستای «عارفی» بود که اتوبوس داشت و اتوبوس‌هایش تا ابتدای راه خاکی سد، می‌رفتند. هنوز هم راه اصلی رسیدن به تاج سد و راه رسیدن به بخش‌های شرقی دریاچه، همین مسیر روستای عارفی است.

دریاچه یک راه دیگر هم دارد که از دل کوه‌های خلج از جاده روستای مغان، دقیق‌تر جاده شلگرد به اَردمه، جدا می‌شود و با عبور از روستای کُرتیان به ساحل غربی دریاچه می‌رسد.

اگر اهل طبیعت‌گردی و پیاده‌روی باشید، می‌توانید با عبور از دل هفت‌حوض و صخره‌های صافش، خودتان را به رودخانه انتهایی برسانید که مسیر آب سد است و به سوی اراضی پایین‌دست می‌رود. مسیر رودخانه را که طی کنید، خیلی زود به بند تاریخی طرق، سد بتونی و دریاچه آن می‌رسید. رودخانه «سربرج» هم، اگر آبی داشته باشد، به دریاچه می‌ریزد. مسیر این رودخانه هم، به‌ویژه در این روز‌های پاییزی، مسیر مناسبی است برای پیاده‌روی و رسیدن به دریاچه طرق.