طلاق، عاقبت یک دنبال‌کننده ساده

نمایش زندگی‌های بی‌نقص، عشق‌های نمایشی و صمیمیت‌های اغراق‌شده در اینستاگرام، حالا فقط سرگرمی نیست؛ برای برخی زوج‌های جوان به معیاری نانوشته برای قضاوت زندگی مشترک تبدیل شده است. مقایسه مداوم، انتظارات غیرواقعی و الگوگیری از روابطی که اغلب پشت دوربین ساخته می‌شوند، می‌تواند به فرسایش عاطفی، اختلاف و حتی طلاق منجر شود. این گزارش نگاهی دارد به تأثیرات پنهان، اما مخرب دنبال‌کردن روابط زوج‌های بلاگر بر زندگی واقعی زوج‌های جوان.

کد خبر: ۳۸۰۲۳۱

تاریخ : ۳۰ آذر ۱۴۰۴ - ۰۹:۵۶

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، آن‌قدر درباره آسیب‌های فضای مجازی شنیده‌ایم که گوش‌هایمان خسته شده است. هر بار که کارشناسی از خطرات شبکه‌های اجتماعی می‌گوید، با خودمان فکر می‌کنیم مگر این فضا چه هیزم‌تری به آنها فروخته که مدام به آن گیر می‌دهند؟ حالا هم نوبت بلاگرهاست؛ آن‌هم بیشتر از نوع زوج‌های اینستاگرامی.

اما واقعیت این است که فضای مجازی، با همه جذابیت‌هایش، مهمانی است که سال‌هاست وارد زندگی ما شده، بی‌آنکه آموزش درستی برای مواجهه با آن دیده باشیم. نتیجه‌اش هم روشن است؛ بعضی‌ها آن‌قدر آش مجازی‌شان را شور کرده‌اند که حتی صدای مخاطبان عادی هم درآمده است. اگر از تکرار هشدار‌ها خسته شده‌اید، این‌بار با عدد و آمار و چند نکته مشخص، موضوع را مرور می‌کنیم.

خوب است بدانیم | ۱

فناوری‌های نوین ارتباطی، به‌ویژه اینترنت و شبکه‌های اجتماعی، شکل ارتباط انسان‌ها را دگرگون کرده‌اند. این فضا‌ها اگرچه امکان توسعه ارتباطات را فراهم کرده‌اند، اما هم‌زمان منشأ آسیب‌های نوظهوری نیز شده‌اند. یکی از این آسیب‌ها، تأثیر نمایش روابط زوجین در شبکه‌هایی مانند اینستاگرام بر افزایش اختلافات زناشویی، طلاق عاطفی و حتی جدایی رسمی در میان زوج‌های جوان است.

خوب است بدانیم | ۲

بر اساس آمار اداره کل ثبت احوال خراسان رضوی، نرخ طلاق در دهه گذشته روندی افزایشی داشته و این نرخ در استان خراسان رضوی، به‌ویژه شهر مشهد، بالاتر از میانگین کشوری گزارش شده است. این آمار ضرورت بررسی عوامل اجتماعی و فرهنگی مؤثر بر تضعیف روابط زوجین را دوچندان می‌کند؛ عواملی که فضای مجازی یکی از مهم‌ترین آنهاست.

اختلافات زناشویی؛ یک مسئله جدی اجتماعی

۴/۱۱ درصد: میانگین طلاق در کشور از سال ۱۳۸۳ از ۳/۱۳ درصد به ۴/۱۱ درصد رسیده است.

۲ پرونده از هر ۵ پرونده مشاوره مربوط به اختلافات خانوادگی است.

طلاق در فهرست ۱۳ رویداد پراسترس زندگی قرار دارد.

۲ برابر شدن پرونده‌های اختلافات خانوادگی نسبت به سه سال گذشته.

زیر ۳ سال: بیشترین اختلافات زوجین در سه سال نخست زندگی مشترک رخ می‌دهد.

کاربران ایرانی در شبکه‌های اجتماعی (آمار ایسپا ۱۴۰۲)

اینستاگرام: ۴۶ میلیون کاربر ثبت‌نامی | ۳۱ میلیون کاربر فعال

تلگرام: ۶۰ میلیون ثبت‌نامی | ۲۴ میلیون فعال

ایتا: ۳۰ میلیون ثبت‌نامی | ۱۷ میلیون فعال

روبیکا: ۳۷ میلیون ثبت‌نامی | ۱۶ میلیون فعال

بله: ۱۷ میلیون ثبت‌نامی | ۵ میلیون فعال

توییتر: ۴ میلیون ثبت‌نامی | ۱ میلیون فعال

{$sepehr_key_175198}

ما چقدر در اینستاگرام هستیم؟

در سال ۱۴۰۱، از ۶ میلیون اکانت پابلیک ایرانی، ۴۵۰ میلیون پست منتشر شده است.

کاربران ایرانی در هر ثانیه بیش از ۲۵ هزار بار پست‌ها را مشاهده می‌کنند.

۶۴ درصد کسب‌وکار‌های اینستاگرامی در اختیار زنان است.

کجای کار زوج‌های اینستاگرامی ایراد دارد؟

اغلب فاقد تخصص‌اند، اما در همه حوزه‌ها نظر می‌دهند.

تصویری غیرواقعی و انتخابی از زندگی خود ارائه می‌کنند.

برای دیده‌شدن از جذابیت‌های جنسی استفاده می‌کنند.

زندگی لاکچری را اغراق‌آمیز نمایش می‌دهند.

حریم خصوصی را به ابزار تولید محتوا تبدیل می‌کنند.

توصیه‌های غیرکارشناسانه منتشر می‌کنند.

مخاطب برایشان ابزار جذب دیده‌شدن است، نه انسان.

کجای کار ما به‌عنوان دنبال‌کننده ایراد دارد؟

افراد غیرمتخصص را مرجع می‌دانیم.

دچار سلبریتی‌زدگی هستیم.

از کنجکاوی به فضولی می‌رسیم.

بدون تحقیق، محتوا را می‌پذیریم و بازنشر می‌کنیم.

زندگی واقعی‌مان را با تصاویر فیک مقایسه می‌کنیم.

لذت مجازی را جایگزین تجربه‌های حقیقی می‌کنیم.

فضای مجازی چگونه روابط زوجین را تخریب می‌کند؟

کاهش حیا و قبح‌زدایی

نمایش بی‌پروای مسائل خصوصی، مرز‌های صمیمیت را جابه‌جا کرده و قبح اشتراک زندگی شخصی را از بین برده است.

رواج انحرافات جنسی

دسترسی آسان به محتوای غیراخلاقی و روابط مجازی، بنیان خانواده را تضعیف می‌کند.

شک و بدبینی

کنترل مداوم، سوءظن و «بیماری موبایلی» اعتماد میان زوجین را فرسوده است.

کلاهبرداری و سوءاستفاده

انتشار اطلاعات خصوصی می‌تواند به تهدید، اخاذی، سوءاستفاده مالی و جنسی منجر شود.

تضعیف ارزش‌های اخلاقی و دینی

مرز محرم و نامحرم و حریم خصوصی بیش از پیش مخدوش شده است.

مقایسه مخرب زندگی واقعی با مجازی

مقایسه با «ظاهر خوشبختی دیگران» فقط احساس ناکامی و نارضایتی می‌سازد.

کم‌رنگ‌شدن روابط حقیقی

روابط مجازی کنترل‌ناپذیر، جای ارتباطات واقعی را می‌گیرند و هویت‌های موازی می‌سازند.