گل‌های عاقبت‌به‌خیر | درباره گل‌های ضریح منوّر امام‌رضا(ع) + فیلم

در میان صحن‌ها و رواق‌های حرم رضوی، گل‌هایی هستند که پیش از آنکه عمرشان به پایان برسد، معنا پیدا می‌کنند؛ گل‌هایی که عاقبتشان نه پژمردگی، که ماندگاری در خاطره زائران است.

کد خبر: ۳۸۰۲۷۳

تاریخ : ۰۱ دی ۱۴۰۴ - ۱۰:۴۲

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، در حرم مطهر رضوی، هر شاخه گل که بر بالای ضریح منوّر امام رضا (ع) قرار می‌گیرد، تنها یک عنصر تزئینی نیست؛ بلکه نشانی از ارادت، نذری خاموش و پیام‌آور عشق میلیون‌ها دلداده‌ای است که دلشان در صحن‌ها و رواق‌ها می‌تپد. این گل‌ها، که با آیینی دقیق و آمیخته به احترام چیده می‌شوند پس از ۴۸ ساعت همنشینی با عطر ضریح، تقدیری دیگر پیدا می‌کنند؛ تقدیری که آن‌ها را از یک گل‌آرایی ساده به یک یادگاری مقدس تبدیل می‌سازد.

آیین گل‌گذاری؛ لحظه‌ای آمیخته با ادب و اشک

همه‌چیز از لحظه‌ای آغاز می‌شود که خادم گل‌آرا، پس از وضو و با لباس مخصوص خدمت، شاخه‌های تازه گل را از بخش باغبانی آستان قدس تحویل می‌گیرد. دست‌هایی که می‌دانند هر گل، پیام‌آور درخواست یا شکرگزاری زائری است که شاید هزاران کیلومتر دورتر، چشم به راه سلامی به امام مهربانی‌هاست.

گل‌ها در مناسبات مختلف و جشن‌ها با ذکر و سلام، آرام‌آرام بر فراز ضریح قرار می‌گیرند؛ گویی هر شاخه، امانتی از زمین به آسمان می‌سپارد. لحظه‌ای که این گل‌ها بخشی از هوای حرم می‌شوند، برکت و عطرشان در فضا می‌پیچد و دل‌های زائران را نرم می‌کند.

{$sepehr_media_2538205_640_360}

سرنوشت گل‌ها پس از تعویض؛ آغاز یک سفر تازه

اما ماجرای این گل‌ها با پایان‌یافتن ساعات گل‌آرایی تمام نمی‌شود. هنگامی که شاخه‌ها پژمرده می‌شوند، خادمان با دقت و احترام ویژه آن‌ها را از ضریح برمی‌دارند؛ درست همان‌گونه‌که یک یادگار ارزشمند را جمع‌آوری می‌کنند.

در کارگاه‌های ویژه، هر شاخه گل با روش‌های استاندارد خشک می‌شود تا رنگ و عطرش تا حد ممکن حفظ شود. سپس گل‌های خشک‌شده با نظم و آراستگی در بسته‌های کوچک و زیبا جای می‌گیرند؛ بسته‌هایی که گویی تکه‌ای از هوای حرم را در خود نگه داشته‌اند.

هدیه‌ای از جنس برکت برای زائران

این بسته‌های کوچک، اما پرارزش، درنهایت به دست زائرانی می‌رسند که گاهی سال‌ها برای رسیدن به این حرم مقدس انتظار کشیده‌اند. دریافت یک گل خشک‌شده از بالای ضریح، برای بسیاری نه یک سوغات معمولی، بلکه نشانی از اجابت دعا و برکتی است که با خود به خانه می‌برند.

زائران این گل‌ها را در میان قرآن، در قاب‌عکس‌های خانوادگی، یا کنار یادگاری‌های معنوی خود قرار می‌دهند؛ تا هر بار که چشمشان به آن‌‌ها می‌افتد، دوباره یاد صحن‌های طلایی و لحظه‌های دعا زنده شود.

پایان یک سفر؛ آغاز دلبستگی تازه

گل‌هایی که روزی بر ضریح نشسته‌اند، پس از طی این مسیر، به تکه‌ای از خاطره زائران تبدیل می‌شوند؛ خاطره‌ای که با عطر رضوی عجین است. شاید همین است که این گل‌ها را از هر گل دیگری متفاوت می‌کند؛ زیرا از رواق‌های نور گذشته و اکنون حامل قطره‌ای از آرامش حرم‌اند.

عطر آغاز یک صبح رضوی

توزیع بسته‌های متبرک گل‌های قرارگرفته بر فراز ضریح منوّر حضرت علی‌بن‌موسی‌الرضا(ع)، به‌عنوان برنامه‌ای ثابت و منظم، در تقویم هفتگی حرم مطهر رضوی جای گرفته است. این آیین معنوی هر هفته، صبح روز چهارشنبه و هم‌زمان با طنین اذان صبح، در میان صفوف منظم نماز جماعت برگزار می‌شود؛ جایی که عطر گل‌های متبرک، فضای آغازین روز زائران را با حال‌وهوایی از حضور، آرامش و اتصال معنوی درهم می‌آمیزد.

نشانی از ضریح، هدیه‌ای به دل زائر

این بسته‌ها در رواق‌های مبارکه دارالسیاده، دارالولایه (در بخش‌های برادران و خواهران)، دارالاخلاص و نیز رواق امام‌خمینی(ره) به زائران اهدا می‌شود؛ البته توزیع در رواق امام‌خمینی(ره) محدود به روز‌های خاص و مناسبت‌های ویژه است. هر بسته، حامل نشانی از ضریح است؛ نشانی که بی‌واسطه به دل زائر می‌نشیند و پیوندی خاموش، اما ماندگار میان دل و حرم برقرار می‌کند.

گل‌ها؛ زبان بی‌کلام مناسبت‌ها

در حرم رضوی، گل‌ها همواره فراتر از یک عنصر تزئینی معنا یافته‌اند؛ آن‌ها زبان گویای مناسبت‌ها هستند و هم‌نفس شادی‌ها و سوگ‌های زائران. در ایام سرور، از دهه کرامت و اعیاد و میلاد‌های مبارک گرفته تا مناسبت‌های ولایی از جمله در این ماه پرفضیلت رجب و ولات امام محمدباقر(ع) جلوه‌های گل‌آرایی در جای‌جای بارگاه منوّر گسترده می‌شود؛ از آب‌نما‌های صحن‌های مرکزی و صحن مسجد گوهرشاد تا پنجره‌های فولاد، سبد‌های گل در اطراف پنجره فولاد و گوهرشاد، سقف سقاخانه‌ها و دارالشفا؛ هرکدام با رنگ‌ها و ترکیب‌هایی که طراوت، امید و شادمانی را به تصویر می‌کشند.

وقتی گل‌ها نیز لباس عزا می‌پوشند

در مقابل، با فرارسیدن ایام سوگواری و شهادت ائمه اطهار(ع)، گل‌آرایی‌ها رنگ دیگری به خود می‌گیرند.

در صحن انقلاب اسلامی و صحن پیامبر اعظم (ص)، گاه با مشارکت بانیان، فضا‌هایی متناسب با حال‌وهوای عزا و اندوه اهل‌بیت(ع) آراسته می‌شود؛ آراستگی‌هایی که این‌بار نه برای جلوه، بلکه برای تأمل، سکوت و همدلی با مصیبت است؛ جایی که وقار و حزن، جای طراوت جشن را می‌گیرد.

۴ گلدان، یک روایت مداوم

اما آنچه این گل‌ها را از همه گل‌های دنیا متمایز می‌کند، سرگذشت آن‌هاست. بر فراز چهار گوشه ضریح مطهر، چهار گلدان قرار دارد که گل‌های آن‌ها هر ۴۸ ساعت یک‌بار تعویض می‌شود. گل‌های برداشته‌شده، با نهایت احترام به بخش انتقال داده می‌شوند؛ جایی که پس از انتقال، عطر آن‌ها آزاد می‌شود و فرایندی دقیق و منظم آغاز می‌گردد.

از خدمت خاموش تا آماده‌سازی عاشقانه

این گل‌ها به همت خادمان افتخاری، در کشیک‌هایی متشکل از گروه‌های ۲۵ نفره و در تمام روز‌های هفته، جمع‌آوری و آماده‌سازی می‌شوند؛ خدمتی بی‌ادعا که با نظم، دقت و نیت خالصانه همراه است. پس از طی این مرحله، گل‌ها وارد خشک‌کن‌ها شده، عملیات سم‌زدایی و خشک‌سازی روی آن‌ها انجام می‌گیرد و سپس با وسواس و احترام بسته‌بندی می‌شوند.

هدیه‌ای کوچک با معنایی بزرگ

به‌طور میانگین، روزانه حدود یک‌هزار و ۵۰۰ بسته از این گل‌های متبرک آماده می‌شود. این بسته‌ها در خروجی ضریح مطهر، میان زائرانی که برای زیارت تشرف یافته‌اند، توزیع می‌گردد؛ هدیه‌ای کوچک، اما سرشار از معنا، که عطر حضور را به خانه‌ها می‌برد.

گل‌هایی که عاقبت‌به‌خیر شدند

شاید راز تفاوت این گل‌ها با همه گل‌های جهان، همین باشد؛ آن‌ها پیش از پژمردن، به ضریح تکیه داده‌اند و پیش از خشک‌شدن، با دعاها، اشک‌ها و نجوا‌های زائران عجین شده‌اند. این روایت، تنها گزارش یک فرایند اجرایی نیست؛ حکایت ادب در خدمت، احترام در عمل و استمرار عشقی است که از دل خادمان آغاز می‌شود، در گل‌ها جریان می‌یابد و سرانجام در دل زائران خانه می‌کند؛ گل‌هایی که عاقبت‌به‌خیر شده‌اند.