از نیمه‌ای فلج تا دستی که صدها زن را به کار رساند

گاهی زندگی ناگهان ترمز می‌کند؛ آن‌قدر ناگهانی که فرصت ترسیدن هم نمی‌دهد. ناهید زراعتی درست در آغاز جوانی، مادر یک نوزاد و در آستانه تحقق یک رؤیا، با بیماری‌ای روبه‌رو شد که می‌توانست همه‌چیز را متوقف کند. اما او ایستاد؛ نه فقط برای خودش، که برای زنانی شبیه خودش. این روایت، قصه زنی است که از دل محدودیت، فرصت ساخت.

کد خبر: ۳۸۱۶۳۱

تاریخ : ۰۷ دی ۱۴۰۴ - ۱۴:۰۹

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، هر کسی قصه‌ای دارد؛ قصه‌ای که در نقطه‌ای حساس می‌تواند از او قهرمان بسازد یا بازنده. برای ناهید زراعتی، این نقطه عطف یک صبح بهاری بود؛ صبحی که از خواب بیدار شد و دید نیمی از بدنش از حرکت ایستاده است. غصه رد شدن از مرحله دوم استخدام آموزش‌وپرورش، در برابر تشخیص پزشکان رنگ باخت:‌ام‌اس.

ناهید، زن جوانی در ابتدای زندگی مشترک و مادر دختری شش‌ماهه، ناگهان با واقعیتی روبه‌رو شد که می‌توانست کشتی زندگی‌اش را متلاشی کند. اما کشتی او از این صخره عبور کرد.

دنیا به آخر نرسید

او تصمیم گرفت نقطه آغاز روایتش را نه از موفقیت، که از بیماری تعریف کند؛ همان جایی که بسیاری از زنان، زندگی را واگذار می‌کنند. ناهید، اما بیماری را پذیرفت، با آن آشتی کرد و باور داشت این مهمان، موقتی است. فهمید اگر زمان محدود باشد، باید کاری کرد که ماندگار بماند.

کارگاهی به وسعت یک اتاق

جرقه آغاز مسیر، هدیه‌ای ساده بود؛ یک کیف چرمی دست‌دوز از همسرش. ناهید که امکان اشتغال بیرون از خانه را نداشت، به سراغ شغل خانگی رفت. نیمی از اتاق خواب خانه، کارگاه کوچکش شد. چرم‌دوزی را آموخت، دوخت و دوخت؛ تا جایی که همان کارگاه چندمتری، مشتریانی فراتر از مرز‌ها پیدا کرد و محصولاتش راهی بازار‌های خارجی شد.

{$sepehr_key_176759}

لطفاً جا نزنید

او از استمرار می‌گوید؛ از استفاده از هر نمایشگاه، حتی با یک میز کوچک. کارگاه ۸۰ متری، بعد ۳۰۰ متر شد. حضور در نمایشگاه‌های خارجی، توسعه خط تولید و رشد پیوسته، نتیجه همان «جا نزدن»‌ها بود.

شکست، پایان راه نبود

ناهید شکست را هم تجربه کرد؛ ثبت برندی که با وجود فروش بالا، به‌دلیل قراردادی نامناسب متوقف شد. اما او ایستاد، برند تازه‌ای ساخت و «چرم نیاوران» متولد شد. از صفر، دوباره.

برای زنانی شبیه به من

مهم‌ترین دغدغه ناهید، فرصت‌سازی است. زنانی که مثل خودش، به‌دلیل مادری یا شرایط زندگی امکان کار بیرون از خانه ندارند. او تا امروز بیش از ۵۰۰ زن را توانمندسازی کرده است. زنان، در خانه‌هایشان می‌دوزند؛ بدون نیاز به دستگاه صنعتی، با درآمدی متناسب با زمان و مهارتشان.

دنباله‌رو نبودن

تمایز، هویت برند اوست؛ محصولات کاملاً دست‌دوز، با تلفیق چوب و نقاشی، قیمتی پایین‌تر از بازار و مشتریانی در شهر‌های مختلف ایران و کشور‌های منطقه. صادرات، دفتر خارجی و سفارش‌های بین‌المللی، نتیجه همین نگاه مستقل است.

تولیدکننده را ناامید نکنید

او از مسئولان فقط یک خواسته دارد: اگر حمایت نمی‌کنید، مانع هم نشوید. وقتی تولیدکننده ناامید شود، میدان به دست دلال می‌افتد. مشاغل خانگی، فرصتی واقعی برای اقتصاد خانواده و جامعه‌اند.

خط قرمز روی باور‌های غلط

پیام نهایی ناهید خطاب به زنان است: باور‌های محدودکننده را کنار بگذارید. زن بودن مانع نیست. می‌شود مادر، همسر و در عین حال صاحب کسب‌وکار بود. از یک اتاق کوچک هم می‌شود رؤیا ساخت؛ اگر جسارت، استمرار و ایمان به خود وجود داشته باشد.