روند صعودی حمله شهرک نشین‌های اسرائیلی به مسجدالاقصی در سال ۲۰۲۵

بنابر اعلام منابع فلسطینی یورش شهرک نشینان به مسجد الاقصی و هتک حرمت آن در سال ۲۰۲۵ با افزایش قابل ملاحظه‌ای همراه بود که نه تنها از نظر آمار و ارقام قابل تامل است، بلکه حامل پیام‌های سیاسی و مذهبی است.

کد خبر: ۳۸۴۸۸۲

تاریخ : ۲۰ دی ۱۴۰۴ - ۱۴:۵۴

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، موارد هتک حرمت مسجد الاقصی و یورش شهرک‌نشینان به صحن‌های مختلف آن پس از عملیات طوفان الاقصی روند صعودی پیدا کرد و در سال ۲۰۲۵ با افزایش قابل ملاحظه‌ای همراه بود و بنابر آمار منابع فلسطینی ۷۱ هزار شهرک نشین در این سال به صحن‌های مختلف مسجد الاقصی یورش بردند.

در این میان بیم آن می‌رود که این اقدام شهرک‌نشینان موجب کاهش تعداد نمازگزاران فلسطینی در این مکان مقدس شود.

"معتز ابو سنینه" مدیر حرم ابراهیمی در این باره به الجزیره گفت: اشغالگران در سال ۲۰۲۵ تحت عناوین و بهانه‌های مختلف بار‌ها مانع پخش اذان در مسجد الاقصی شدند.

به گفته وی تحولات در کرانه باختری و افزایش موارد یورش شهرک نشینان به مسجد الاقصی تحت حمایت نیرو‌های امنیتی، بیانگر حمایت نهاد‌های سیاسی و امنیتی اسرائیل از این اقدام شهرک‌نشینان است و همین موضوع خطر این یورش‌ها را افزایش می‌دهد و نشان می‌دهد، اماکن مقدس فلسطینیان بیش از پیش در معرض موارد متعدد و گسترده تعرض شهرک‌نشینان قرار دارد.

وی گفت: این روند نه فقط از نظر امنیتی قابل بررسی است بلکه حمایت نهاد‌های امنیتی و سیاسی اسرائیل از یورش شهرک نشینان حامل پیام‌های سیاسی و دینی است مبنی بر اینکه هویت مقدسات فلسطینی در معرض تهدید جدی قرار دارد.

{$sepehr_key_180261}

به گفته ابوسنینه بیم آن می‌رود که با این اقدامات شهرک نشینان، هویت دینی اماکن مقدس فلسطینیان بیش از پیش در معرض خطر قرار گرفته باشد، به ویژه اینکه اسرائیل تلاش دارد هویت دینی و فلسطینی این اماکن را محو کند.

تحلیلگران سیاسی معتقدند که تصمیم اخیر ارتش صهیونیستی برای تصرف محوطه داخلی مسجد ابراهیمی در الخلیل «اوج یک پروژه شهرک‌سازی» و گامی در چارچوب «سیاست سیستماتیک» با هدف دستیابی به کنترل کامل بر این مکان مقدس است.

این اقدام نشان‌دهنده‌ی گسترش یک اقدام خطرناک و فراتر از اصل موجود تقسیم زمانی و مکانی است و در چارچوب «بازطراحی هویت اسلامی فلسطینی» قرار می‌گیرد.

یورش‌های متعدد به حرم ابراهیمی بخشی از یک سیاست سیستماتیک اسرائیل است که خطوط کلی آن قبل از سال ۱۹۹۶، بویژه پس از قتل عام مسجد ابراهیمی در سال ۱۹۹۴، آغاز شد؛ زمانی که اشغالگران از این قتل عام برای تصرف کنترل مسجد و اجرای سیاست‌های کنترل مستقیم استفاده کردند.

منبع: ایرنا