افزایش معنادار سطح استروژن در دوران یائسگی با اجرای منظم تمرینات هوازی

به گفته عضو هیأت علمی دانشگاه تهران، اجرای منظم تمرینات هوازی به مدت ۱۶ هفته، موجب افزایش معنادار سطح استروژن در زنان یائسه مبتلا به دیابت نوع ۲ می‌شود.

کد خبر: ۳۸۹۶۹۱

تاریخ : ۱۱ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۹:۰۰

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز؛ فیروزه دهقان با اشاره به نتایج یک کارآزمایی تصادفی کنترل‌شده، اظهار کرد: اجرای منظم تمرینات هوازی به مدت ۱۶ هفته، نه‌تنها موجب افزایش معنادار سطح استروژن در زنان یائسه مبتلا به دیابت نوع ۲ می‌شود، بلکه با کاهش شلی مفصل زانو، پایداری این مفصل را به‌طور قابل توجهی بهبود می‌بخشد.

وی با اشاره به اهمیت این پژوهش گفت: دیابت نوع ۲ به‌دلیل قند خون مزمن بالا، می‌تواند به بروز عوارض جدی در اندام‌های حیاتی مانند قلب، اعصاب، چشم و کلیه منجر شود. از سوی دیگر، بسیاری از این عوارض با علائم دوران یائسگی هم‌پوشانی دارند؛ اما بررسی اثر یائسگی به‌طور خاص در زنان مبتلا به دیابت نوع ۲ کمتر مورد توجه قرار گرفته است».

این عضو هیأت علمی دانشگاه تهران افزود: یائسگی با کاهش چشمگیر هورمون‌های جنسی همراه است و این مسئله می‌تواند متابولیسم گلوکز را مختل کرده و خطر دیابت را افزایش دهد. شواهد علمی نشان می‌دهد هورمون‌های جنسی، به‌ویژه استرادیول، نقش کلیدی در تنظیم قند خون و حساسیت به انسولین دارند. علاوه بر این، نوسانات هورمونی می‌تواند موجب افزایش شلی مفاصل، به‌خصوص مفصل زانو و در نتیجه، افزایش خطر آسیب‌دیدگی شود.

دهقان با تشریح هدف مطالعه اظهار کرد: این پژوهش با هدف بررسی اثر یک برنامه تمرین هوازی ۱۶ هفته‌ای بر شلی مفصل زانو و سطح هورمون‌های استروئیدی جنسی در زنان یائسه مبتلا به دیابت نوع ۲ طراحی و اجرا شد.

به گفته وی، در این مطالعه ۶۳ زن مبتلا به دیابت نوع ۲ به‌صورت تصادفی به دو گروه تمرین هوازی و کنترل تقسیم شدند. گروه تمرین هوازی به مدت ۱۶ هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه ۶۰ دقیقه، تمرین دویدن با شدت متوسط انجام دادند. در طول این مدت، شلی مفصل زانو با آزمون‌های استرس واروس و والگوس ارزیابی شد و سطح سرمی هورمون‌های استروژن، پروژسترون، تستوسترون و ریلکسین در مراحل مختلف اندازه‌گیری شد.

{$sepehr_key_185784}

وی با اشاره به نتایج تحقیق تصریح کرد: یافته‌ها نشان داد که پس از ۱۶ هفته، سطح سرمی استروژن در گروه تمرین هوازی به‌طور معناداری افزایش یافت و هم‌زمان شلی مفصل زانو کاهش پیدا کرد. این در حالی است که در مورد هورمون‌های پروژسترون، تستوسترون و ریلکسین تغییر معناداری مشاهده نشد.

دهقان ادامه داد: کاهش شلی مفصل زانو، به معنای افزایش سفتی و بهبود پایداری آن است؛ موضوعی که می‌تواند خطر آسیب‌های کششی و ناپایداری زانو را در زنان یائسه مبتلا به دیابت نوع ۲ به‌طور قابل توجهی کاهش دهد.

وی تأکید کرد: نتایج این پژوهش نشان می‌دهد تمرینات هوازی منظم می‌تواند به‌عنوان یک راهکار کم‌هزینه و در دسترس، هم‌زمان بر شاخص‌های هورمونی و اسکلتی - عضلانی اثر مثبت بگذارد و به‌عنوان بخشی از برنامه‌های مراقبتی و مدیریتی دیابت نوع ۲ مورد استفاده قرار گیرد.

منبع: ایرنا