کارگردان «غوطه‌ور»: تفاوت سینمای توحیدی و مدرن در نگاه به قهرمان است

محمدجواد حکمی در نشست فیلم «غوطه‌ور» گفت در سینمای توحیدی خدا محور هستی است و حتی شکست قهرمان نیز معنا پیدا می‌کند؛ برخلاف سینمای مدرن که بر اومانیسم استوار است.

کد خبر: ۳۸۹۷۷۱

تاریخ : ۱۱ بهمن ۱۴۰۴ - ۲۱:۴۹

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، در دومین جلسه از نشست‌های خبری اولین روز از چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر به فیلم سینمایی «غوطه‌ور» پرداخته شد.

این نشست با اجرای سونیا پوریامین و با حضور سیدمحمدحسین هاشمی گلپایگانی تهیه‌کننده، محمدجواد حکمی کارگردان، محسن قصابیان و مهران غفوریان بازیگران فیلم برگزار شد.

جواد حکمی در ابتدای نشست درباره بی خوابی شخصیت فیلمش عنوان کرد: بی خوابی شخصیت فیلم ما چیزی بود که به دلیل پرداخت شخصیت به فیلمنامه اضافه شد و این قابلیت را ایجاد می‌کرد که او دچار توهم و در ادامه تردید شود.

وی درباره پایان فیلم گفت: قهرمان فیلم طبق آرمانی که در شخصیت خودش دارد عمل می‌کند و تفاوت سینمای توحیدی و سینمای مدرن دقیقا همینجا است. سینمای مدرن براساس امانیسم شکل می‌گیرد، اما در سینمای توحیدی خدا مرکز هستی است حتی اگر قهرمان شکست بخورد.

{$sepehr_key_185869}

این کارگردان درباره شباهت فیلمش به فیلم «بی‌خوابی» با بازی آلپاچینو توضیح داد: در فیلم «غوطه‌ور» تلاش کردیم فیلمی در ژانر جنایی-اجتماعی بسازیم. در فیلم‌های جنایی ۳ عنصر کارآگاه، قاتل و طعمه وجود دارد و طبیعتا شبیه به فیلم‌های دیگر می‌شود.

حکمی درباره دلیل نشان دادن تصویری منفی از پلیس در فیلمش گفت: نقطه ضعف قهرمان ما این است که آدم تک‌رویی است و به همین دلیل از همکارانش در اداره آگاهی جدا می‌شود. ما این نقطه ضعف را در فیلمنامه گذاشتیم تا قهرمان را در جایی گیر بیاندازیم.

محسن قصابیان اظهار کرد: به همه کسانی که در وقایع اخیر عزیزی را ازدست دادند، تسلیت می‌گویم. حسن کارخونه شخصیت کسی است که خطایی انجام می‌دهد و در جایی که باید تیزهوش عمل کند، تردید می‌کند. آدم‌های خاص با وجود اینکه قانون مدار هستند، شرایط را درک می‌کنند و یک راهی برای عبور از بحران پیدا می‌کنند. جامعه نیاز به آدم‌های جسور دارد تا کار‌های متفاوتی انجام دهند و این مساله شاید گاهی نیاز دارد که ما پروتکل‌ها را دور بزنیم.

مهران غفوریان دیگر بازیگر این فیلم بیان کرد: خدمت همه هموطنان داغدارم تسلیت عرض می‌کنم. من امشب با دوستان فیلم را دیدم و به عقیده من یک قصه روان پلیسی بدون گره‌های بیش از حد داشت. کارگردانی آقا جواد را خیلی دوست داشتم و به عنوان یک کارگردان فیلم‌اولی جسارت‌های زیادی داشتند. امیدوارم «غوطه ور» به عنوان یک فیلم پلیسی -معمایی موفق باشد.

حکمی درباره پرداخت کم به ریشه‌های وضعیت روانی شخصیت‌ها گفت: فیلم قصد نداشت به سمت بررسی ریشه‌های روانشناختی شخصیت‌ها برود و وضعیت روانی ماهک در نقاشی‌ها و گذشته اش روایت شد.

وی درباره تصویر بسیج در این فیلم عنوان کرد: پیام احمدی نیا در شخصیت حمزه بیشتر رفیق حسن کارخونه است تا اینکه یک بسیجی باشد. پلیس در «غوطه ور» کاملا طبق مقررات پرونده‌ها را بررسی می‌کند، اما حسن کارخونه به دلایلی مجبور می‌شود چارچوب‌ها را دور بزند. حمزه در این مسیر به او کمک می‌کند و حتی جایی که شخصیت حسن کارخونه از او می‌خواهد بی‌قانونی کند، او قبول نمی‌کند.

این کارگردان تصریح کرد: تلاش ما این بود که اتفاقاتی را که در جامعه رخ می‌دهد، نشان دهیم. من دوست نداشتم مخاطب در سینما چیزی را تماشا کند که نسبت به واقعیت جامعه فاصله داشته باشد.

وی با اشاره به اینکه در «غوطه ور» سانسور نداشته‌اند، گفت: طبیعتا این فیلم رده سنی خاصی دارد و پرداختن به انحرافات جنسی دغدغه تمام عوامل بود و نمی‌توان بی‌تفاوت از کنارش گذشت.

حکمی درباره انتهاب عنوان «غوطه ور» بیان کرد: نام فیلم پیشنهاد آقای رضا عطاران یکی از بازیگران خوب سینما است.

وی در پایان درباره دلیل فیلمساز شدنش گفت: طلبه‌ها پس از درس خواندن شروع به تبلیغ می‌کنند. سینما برای من یک ابزار تبلیغاتی نوین است و می‌توان با قصه‌ها یکسری دغدغه‌ها و پیام‌ها را به مخاطب منتقل کرد که هدف طلبگی بنده است.

منبع: سوره سینما

{$sepehr_key_185870}