آیا سرطان سینه تهاجمی مهارشدنی است؟

دانشمندان مرکز سرطان «ام‌دی اندرسون» دانشگاه تگزاس نوعی پروتئین را کشف کردند که عامل اصلی گسترش سرطان سینه تهاجمی است و برای مسدودکردن فعالیت این پروتئین، دارویی را امتحان کردند که نتایج قابل‌قبولی داشت.

کد خبر: ۳۹۱۰۳۴

تاریخ : ۱۸ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۲:۱۰

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز؛ دانشمندان مرکز سرطان «ام‌دی اندرسون» دانشگاه تگزاس به کشف تازه‌ای دست یافتند که می‌تواند به مقابله با یکی از جدی‌ترین مشکلات بیماران مبتلا به سرطان سینه التهابی و تهاجمی کمک کند.

آنها دریافتند، پروتئینی به نام «ای-کادهرین محلول» یا به‌اختصار sEcad نقش مهمی در کمک به گسترش سلول‌های سرطانی به مغز دارد. توجه پژوهشگران به این پروتئین از آنجا جلب شد که نتایج تحقیقات پیشین نشان داد، بیمارانی که سطح بالاتری از «ای-کادهرین محلول» در خون دارند، بیشتر در معرض متاستاز مغزی هستند و میزان بقای پایین‌تری نیز دارند.

در آزمایش‌ها که روی مدل‌های پیش‌بالینی سرطان سینه التهابی انجام شد، مشخص شد سلول‌هایی که مقدار زیادی «ای-کادهرین محلول» تولید می‌کنند، تهاجمی‌تر هستند و توان بیشتری برای گسترش، به‌ویژه به مغز، دارند. موش‌هایی که سطح «ای-کادهرین محلول» در بدنشان بالا بود، عمر کوتاه‌تری داشتند و تومور‌های بیشتری در مغز آنها دیده شد.

آنان همچنین سازوکار این تاثیر را شناسایی کردند. «ای-کادهرین محلول» مسیری به نام CXCR ۲ را فعال می‌کند، مسیری که موجب مقاوم‌تر شدن سلول‌های سرطانی، افزایش التهاب در مغز و تسهیل رشد سرطان در نقاط جدید می‌شود.

پژوهشگران برای بررسی امکان مهار این روند، دارویی را به موش‌ها دادند که مسیر CXCR ۲ را مسدود می‌کند. نتایج امیدوارکننده بود، گسترش سرطان کندتر شد و طول عمر موش‌ها افزایش یافت. این یافته نشان می‌دهد که مهار «ای-کادهرین محلول» یا مسیر CXCR ۲ می‌تواند راهی برای درمان یا حتی پیشگیری از متاستاز مغزی باشد.

{$sepehr_key_187364}

نکته مهم دیگر این است که «ای-کادهرین محلول» از طریق آزمایش خون قابل اندازه‌گیری است؛ بنابراین می‌تواند به‌عنوان یک نشانگر هشداردهنده برای شناسایی بیمارانی که در معرض خطر بالاتر متاستاز مغزی هستند استفاده شود. اگر پزشکان بدانند چه بیماری بیشتر در معرض خطر است، می‌توانند آن بیمار را با دقت بیشتری تحت نظر داشته باشند یا حتی درمان پیشگیرانه را زودتر آغاز کنند.

با وجود نتایج امیدوارکننده، پژوهشگران تاکید کردند که برای تایید این یافته‌ها در انسان، به مطالعات بیشتری نیاز است و ایمنی مهار مسیر CXCR ۲ باید با دقت بررسی شود.

منبع: ایسنا