جسارت جسور در فیلم «گیس» | توجه به قشر کارگر در جنوبی‌ترین خطه کشور

«گیس» ساخته محسن جسور و به قلم کاظم دانشی، روایتی واقعی از آتش‌سوزی پتروشیمی مارون و بازسازی آن در جنوب کشور است که توانسته پیوندی میان معیشت کارگران و امنیت ملی و پیشرفت اقتصادی ایجاد کند.

کد خبر: ۳۹۲۱۱۷

تاریخ : ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ - ۲۳:۱۰

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، «گیس» از آثار چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر که در بیست‌و‌سومین دوره جشنواره فیلم فجر مشهد مقدس در سینما هویزه به نمایش درآمد، فیلمی است که به گفته کارگردان، روایتی از ایستادگی برای ساختن کشور دارد و سعی کرده پیوندی عمیق میان معیشت کارگران و امنیت ملی در اثر خود ایجاد کند.

انتخاب موضوعی تازه و واقعی در جنوب کشور

این فیلم برگرفته از یک حادثه واقعی در سال ۱۴۰۱ است که لوکیشن اصلی آن جنوب کشور انتخاب شده و حامد بهداد، بهنوش طباطبایی و الهه حصاری از جمله بازیگران آن است. فیلمی که داستان فاجعه انفجار پتروشیمی مارون در سال ۱۴۰۱ و بازسازی ۷۷ روزه آن را روایت می‌کند.

توجه به قشر کارگر آن هم در جنوبی‌ترین خطه کشور که صدایشان راحت به گوش جامعه نمی‌رسد و از طرفی در پتروشیمی که بخش عمده‌ای از نفس حیات کشور به آن بند است می‌پردازد و تقریبا ۸۰ درصد از صحنه‌ها در میان پتروشیمی مارون فیلمبرداری شده است. اینکه کارگردان به سراغ موضوعی تازه و واقعی که به امنیت ملی و قضائی کشور گره خورده رفته و توانسته داستان خوبی را روایت کند نشان از جسارت جسور دارد.

{$sepehr_key_188594}

قصه خوب و بازی‌های معمولی

تمرکز بیشتر جسور بر اصل داستان و حادثه پتروشیمی است و ما آنطور که باید و شاید به کارگیری لهجه‌ها را توسط بازیگران غیرجنوبی نمی‌بینیم به ویژه بهنوش طباطبایی که تلاش ناکامی در این زمینه داشته است. بازی بازیگران در «گیس» بسیار معمولی‌تر از چیزی است که شهرت آنها در نگاه مخاطب ایجاد کرده است. بر خلاف حضور حامد بهداد، الهه حصاری و بهنوش طباطبایی که جزو بازیگران شاخص این اثر هستند و نتوانستند در نقش خود به خوبی ظاهر شوند؛ عرفان ناصری در نقش عماد توانسته یک مهندس ایرانی و جوان که دلسوز کشورش است و برای پیشرفت آن تلاش می‌کند را به بیننده القا کند. حامد بهداد در نقش افسر پلیسی کاربلد ظاهر شده، اما دیالوگ‌ها و نحوه حضور و واکنش‌های او به حادثه آتش‌سوزی پتروشیمی گیرا نیست و شوخ‌طبعی‌های او در نقش یک کارآگاه دور از انتظار است و گویی کارگردان خواسته با این تیپ، او را هم دلسوز و هم جدی نشان دهد که هیچ کدام به خوبی درنیامده است.

فیلمنامه «گیس» اگرچه پیرنگ قابل دفاعی دارد، اما به دلیل محدودیت زمانی که اصل واقعه را نشان دهد حرکت پرشتابی از ابتدا تا انتهای قصه دارد و ما با موجی از اتفاقات مانند اعتراض کارگران در سکانس نخست و دستگیری آنها، بازداشت سمیر، دامادی سمیر، حادثه آتش‌سوزی پتروشیمی، کشته شدن سمیر، بازسازی و خیانت‌های داخلی و طمع‌ورزی‌های مدیران و مسئولان رو‌به‌رو هستیم که می‌تواند همراهی مخاطب با قصه را مسئله‌ساز کند؛ با این وجود، چون حادثه‌ای ملموس که زمان زیادی از آن نگذشته و روایتی از همت و غیرت کارگران و مدیران دلسوز وطن در «گیس» به نمایش گذاشته شده، مخاطب در نهایت احساس بدی پیدا نمی‌کند و می‌توان ساخته محسن جسور را یکی از رقبای خوب در این دوره از جشنواره فیلم فجر دانست.