معرفی سریال مرد شگفت‌انگیز (Wonder Man) | روایتی بر اساس شخصیت کمیک بوک‌ها + خلاصه داستان

سریال مرد شگفت انگیز (Wonder Man)، بازتعریفی طنزآمیز از دنیای مارول است که فرهنگ بازیگری و هویت هالیوود را با روایت ابرقهرمانی ترکیب می‌کند.

کد خبر: ۳۹۵۲۷۵

تاریخ : ۰۶ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۸:۲۹

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، سریال Wonder Man محصول سال ۲۰۲۶ دیزنی پلاس است که توسط دستین دنیل کرتون و اندرو گست برای مارول استودیوز ساخته شده و بخشی از فاز ششم دنیای سینمایی مارول محسوب می‌شود. این مجموعه که بر اساس شخصیت کمیک بوکی Wonder Man ساخته شده، مسیر متفاوتی را نسبت به آثار معمول ابرقهرمانی انتخاب می‌کند و داستان خود را در دل صنعت سرگرمی و فرهنگ بازیگری لس‌آنجلس روایت می‌کند.

خلاصه داستان سریال مرد شگفت انگیز (Wonder Man)

محور اصلی داستان، سایمون ویلیامز، بازیگری است که با بی‌ثباتی حرفه‌ای و بحران هویت دست‌وپنجه نرم می‌کند و هم‌زمان درگیر بازسازی یک فیلم ابرقهرمانی می‌شود که به‌طرزی کنایه‌آمیز بازتابی از زندگی خودش است.

یحیی عبدالمتین دوم در نقش سایمون بازی می‌کند و بن کینگزلی نیز در نقش ترور اسلتری بازمی‌گردد؛ شخصیتی که مرز بین بازیگری و واقعیت را بیش از پیش محو می‌کند. سریال واندر من به‌جای تمرکز بر نبرد‌ها و تهدید‌های بزرگ، نگاهی طنزآمیز به شهرت، شکست و نیاز انسان به بازآفرینی خود دارد. این سریال بیشتر روی لحن، شخصیت‌پردازی و نقد فرهنگی تمرکز دارد و تصویری تازه و غیرمتعارف از مفهوم قهرمان در دنیای مارول ارائه می‌دهد. قسمت اول با صحنه‌ای آرام و تأثیرگذار از کودکی سایمون ویلیامز آغاز می‌شود؛ زمانی که او در کنار پدرش در سالن سینما نشسته و فیلم قدیمی Wonder Man را تماشا می‌کند.

این لحظه‌ی ساده، نه‌تنها علاقه‌ی اولیه‌ی سایمون به سینما را نشان می‌دهد، بلکه پیوند عاطفی عمیقی را میان او، مفهوم قهرمان بودن و دنیای بازیگری بنا می‌کند. سپس داستان به زمان حال در لس‌آنجلس می‌پرد؛ جایی که سایمون حالا بازیگری ناموفق و حاشیه‌ای است که تلاش می‌کند در صنعتی بی‌رحم دوام بیاورد. او در یک سریال تلویزیونی مشغول کار است، اما وسواس بیش‌ازحدش نسبت به جزئیات، دیالوگ‌ها و منطق شخصیت باعث تنش با کارگردان و گروه تولید می‌شود. ناتوانی سایمون در رها کردن کنترل و اعتماد به روند کار، در نهایت به اخراج او منجر می‌شود و تصویر یک بازیگر «دردسرساز» را به وجود می‌آورد.

در همان روز، زندگی شخصی سایمون نیز نابود می‌شود. وقتی به خانه برمی‌گردد، متوجه می‌شود که رابطه‌اش با ویویان عملاً به پایان رسیده و او مدت‌هاست تصمیمش را گرفته است. جدایی آنها سرد و مستقیم است و سایمون را با احساس شکست، تنهایی و خشم فروخورده رها می‌کند. برای فرار از این وضعیت، سایمون به سینما پناه می‌برد؛ همان جایی که روزی منبع الهامش بوده است. در آنجا به‌طور اتفاقی با ترور اسلتری روبه‌رو می‌شود؛ بازیگری بدنام با گذشته‌ای پرحاشیه که هنوز به دنبال فرصتی برای بازگشت است. گفت‌وگوی کوتاه آنها به‌سرعت به ارتباطی غیرمنتظره تبدیل می‌شود؛ پیوندی که بر پایه‌ی ناکامی، جاه‌طلبی و عشق لجوجانه به بازیگری شکل می‌گیرد.

{$sepehr_key_192289}

ترور به سایمون می‌گوید که قصد دارد برای بازسازی فیلم Wonder Man به کارگردانی فون کوواک، فیلم‌ساز مشهور و مرموز، تست بازیگری بدهد. این خبر خاطرات کودکی سایمون و علاقه‌ی قدیمی‌اش به این شخصیت را زنده می‌کند. سایمون که حاضر نیست یک فرصت دیگر را از دست بدهد، با جا زدن خود به‌عنوان دستیار مدیر برنامه‌هایش، مخفیانه برای تست بازیگری وقت می‌گیرد؛ تصمیمی که هم نشانه‌ی اراده‌ی اوست و هم تمایلش به خراب کردن اوضاع. در محل تست، سایمون خود را در میان بازیگرانی بااعتمادبه‌نفس و آماده می‌بیند و دچار اضطراب می‌شود. نصیحت ترور در ذهنش تکرار می‌شود: کمتر فکر کن و به کلمات اعتماد کن.

وقتی نوبتش می‌رسد، سایمون اجرایی صادقانه و احساسی ارائه می‌دهد که بیش از مهارت، بازتاب درونیات و آرزو‌های سرکوب‌شده‌اش است. نتیجه‌ی این تست عمداً نامشخص باقی می‌ماند. همان شب، سایمون و ترور دوباره در یک بار همدیگر را می‌بینند و درباره‌ی شکست‌ها، رویا‌ها و بهای زندگی در هالیوود صحبت می‌کنند. سایمون با امید آنجا را ترک می‌کند، اما روایت ناگهان تغییر زاویه می‌دهد. در همین حین، ما از یک تماس تلفنی بین ترور و یک مامور دولتی متوجه می‌شویم که سایمون به‌دلیل داشتن توانایی‌های فراانسانی تحت نظر است. این قسمت با پیامک سایمون به ترور تمام می‌شود؛ در حالی که هنوز نمی‌داند زندگی‌اش وارد بازی خطرناک‌تری شده است.

بازگشت یک ابرقهرمان کلاسیک

این سریال با استقبال قابل‌توجه منتقدان روبه‌رو شد و به‌عنوان یکی از متفاوت‌ترین و انسانی‌ترین آثار اخیر دنیای سینمایی مارول شناخته شد. این مجموعه با کسب ۹۰ درصد رضایت منتقدان در راتن تومیتوز و امتیاز ۷۴ در متاکریتیک، در میان پروژه‌های موفق مارول پس از فیلم Endgame و در زمره‌ی بهترین سریال‌های ۲۰۲۶ قرار گرفت. منتقدان به‌طور ویژه از فاصله گرفتن سریال از الگوی همیشگی اکشن و جلوه‌های ویژه و تمرکز آن بر روایت شخصیت‌محور و طنزآمیز از هالیوود استقبال کردند. بخش بزرگی از تحسین‌ها حول محور بازی یحیی عبدالمتین دوم در نقش سایمون ویلیامز می‌چرخد. منتقدان اینطور نوشتند که او توانسته ناامنی، جاه‌طلبی و سرخوردگی یک هنرمند را به‌خوبی به تصویر بکشد و سایمون را نه به‌عنوان یک ابرقهرمان کلاسیک، بلکه به‌عنوان انسانی معمولی با رؤیا‌های ناتمام معرفی کند.

بازگشت بن کینگزلی در نقش ترور اسلتری هم خیلی مورد توجه قرار گرفت و بسیاری از منتقدان شیمی میان این دو شخصیت را ستون احساسی سریال دانستند که به داستان عمق و گرما می‌بخشد. رویکرد کم‌هیجان و کنترل‌شده‌ی Wonder Man همزمان نقطه قوت و ضعف آن عنوان شد. طرفداران این انتخاب، سریال را طنزی هوشمندانه از صنعت سرگرمی توصیف کردند که به‌جای انفجار و مبارزه، بر روابط انسانی و بحران هویت تمرکز دارد. در مقابل، برخی منتقدان معتقد بودند این مدل از پیش‌روی داستان، گاهی باعث کندی ریتم و کم‌رنگ شدن جنبه‌ی ابرقهرمانی داستان می‌شود. طبق گفته‌های مدیران مارول، این شخصیت احتمالاً در قالب فصل دوم یا حضور‌های بعدی در MCU بازخواهد گشت.

منبع: فیلمزی

{$sepehr_key_192290}