رمضان فرصتی برای ساختن امت واحده مهدوی است | یک سفره، یک قبله، یک امام

ماه مبارک رمضان بستر عظیم زمینه‌سازی برای ظهور است. این ماه با تمرین تقوا و دین‌داری و... هم «انسان منتظر» و هم «جامعه منتظر» را می‌سازد.

کد خبر: ۳۹۵۴۳۹

تاریخ : ۰۷ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۷:۱۹

نوشته

سمانه رضوانی | شهرآرانیوز؛ ماه مبارک رمضان بستر عظیم زمینه‌سازی برای ظهور است. این ماه با تمرین تقوا و دین‌داری و... هم «انسان منتظر» و هم «جامعه منتظر» را می‌سازد. پس در این ماه، نه‌فقط یک روزه‌دار معمولی، بلکه یک «زمینه‌ساز واقعی» برای ظهور باشیم. خیلی‌ها گمان می‌کنند رمضان‌المبارک فقط یک ماه عبادت فردی است، غافل از اینکه می‌توانیم به این ماه، به‌عنوان ماهی نگاه کنیم که زیرساخت‌های روحی، اخلاقی و اجتماعی جهان را برای استقبال از یک انقلاب جهانی فراهم می‌کند.

اردوی آموزشی «تقوا» برای سربازان امام‌زمان (عج)

قرآن کریم هدف روزه را این‌گونه بیان می‌کند: «لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ: شاید پرهیزکار شوید.» تقوا یعنی یک سیستم مراقبت دائمی درونی. بستر ظهور چگونه فراهم می‌شود؟ حکومت امام‌زمان (عج) نیازمند انسان‌هایی است که بتوانند دربرابر هوای نفس و وسوسه‌های شیطانی مقاومت کنند. کسی که در ماه خدا یاد گرفت جلوی شکم و زبانش را بگیرد و درکنار آن از گناه‌های دیگر دست بکشد، در دوران ظهور می‌تواند جلوی ظلم و فساد را هم بگیرد. ماه رمضان با سی روز تمرین مداوم، انسان‌ها را می‌سازد. این همان ویژگی اصلی سربازان امام عصر (عج) است.

شب‌قدر؛ شب تعیین برنامه ظهور

شب قدر، شبی است که تقدیر یک‌ساله انسان‌ها و جهان رقم می‌خورد. براساس روایات معتبر، در این شب فرشتگان بر امام‌زمان (عج) نازل می‌شوند و مقدرات را بر ایشان عرضه می‌کنند. رمضان با شب‌قدرش، بشر را به «مرکز فرماندهی جهان» متصل می‌کند. در این شب، دعا‌های ما برای فرج، اشک‌های ما برای ظهور و استغفار ما برای پاک شدن جامعه، همگی در برنامه‌ریزی الهی برای تعجیل در ظهور، لحاظ می‌شود. وقتی میلیون‌ها انسان در یک شب، هم‌صدا با یکدیگر برای یک هدف واحد (ظهور) دعا می‌کنند، این خودش بزرگ‌ترین موج زمینه‌سازی در عالم معناست.

وحدت و همدلی تمرین امت واحده مهدوی

ماه رمضان، ماه اتحاد مسلمانان است. همه روزه‌داران با یک برنامه واحد (سحر و افطار)، با یک قبله واحد و با یک کتاب واحد، به عبادت می‌پردازند. دل‌ها فارغ از هر فرقه‌گرایی به‌هم مهربان‌تر می‌شوند. یکی از موانع بزرگ ظهور، تفرقه و چنددستگی درمیان امت اسلامی است. ماه مبارک رمضان با ایجاد یک فضای هماهنگ عبادی و معنوی، به همه ما یادآوری می‌کند که جامعه بشری می‌تواند تحت یک پرچم و یک قانون واحد (قانون الهی) به آرامش برسد. این هماهنگی و وحدت، الگویی از جامعه مهدوی را به نمایش می‌گذارد.

فطریه؛ تمرین عدالت‌طلبی

یکی از واجبات پایانی ماه رمضان، پرداخت فطریه است. این فریضه، پل ارتباطی بین مستمندان و توانمندان است. در حکومت امام‌زمان (عج) قرار نیست فقیری وجود داشته باشد. امام با عدالت خود، ثروت را به‌صورت عادلانه تقسیم خواهد کرد. اما این عدالت، یک‌شبه ایجاد نمی‌شود. جامعه باید به‌سمتی برود که «دستگیری از محرومان» در آن نهادینه شود. رمضان‌المبارک با زکات فطره، به همه ما یادآوری می‌کند مؤمن واقعی کسی است که شب عید فطر، دلش برای گرسنگان بتپد. این فرهنگ‌سازی، بستر اقتصادی ظهور را آماده می‌کند.

{$sepehr_key_192472}

انس با قرآن؛ آشنایی با منشور حکومت جهانی امام زمان (عج)

قرآن، قانون اساسی جهان پس از ظهور است. امام‌زمان (عج) وقتی ظهور کنند، براساس همین قرآن، قضاوت کرده، عدالت را اجرا می‌کنند. رمضان هم که ماه نزول قرآن است. در این ماه، جامعه اسلامی با کتاب آسمانی خود، بیشتر مأنوس می‌شود. البته نه اینکه بقیه سال، قرآن‌هایمان روی طاقچه خاک بخورد. تلاوت، تدبر و تفسیر قرآن در ماه مبارک به اوج خود می‌رسد. نتیجه این انس، ایجاد جامعه‌ای است که با قوانین الهی و کتاب راهنمای دینی آشناست و آماده اجرای کامل آن تحت رهبری امام معصوم است. هرقدر جامعه با قرآن آشناتر باشد، روحیه حق‌پذیری و پذیرش حکومت امام، نرم‌تر خواهد بود.

دعای افطار و سحر نذر ظهور حجت خدا

وقت افطار و سحر، طلایی‌ترین لحظه‌های استجابت دعاست. پیامبر اکرم (ص) می‌فرمایند: «دعای روزه‌دار هنگام افطار، رد نمی‌شود.» سحر‌ها هم که وعده نزول رحمت الهی و وقت مناجات عاشقان است. حالا اگر میلیون‌ها روزه‌دار در این لحظه‌های ناب، دستشان را برای فرج امام‌زمان (عج) بلند کنند، چه اتفاقی می‌افتد؟

این هم‌صدایی میلیونی، یک موج عظیم معنوی در عالم ایجاد می‌کند. دعا فقط خواستن نیست؛ دعا یعنی اعلام آمادگی. وقتی ما در لحظه قدسی افطار، با دلی شکسته می‌گوییم «اللهم‌عجل لولیک‌الفرج»، درواقع به خدا اعلام می‌کنیم که ما برای یاری اماممان حاضریم. این زیادی دعاکنندگان، ان‌شاءالله ظهور را نزدیک می‌کند؛ چون هم از خدا می‌خواهیم و هم خود را برای آن روز آماده می‌کنیم.