مناسبت‌ها و تقویم امروز فرهنگ و هنر جهان (۱۴ اسفند ۱۴۰۴) | از زادروز پازولینی تا سالگرد درگذشت آنا آخماتووا

تقویم فرهنگ و هنر جهان در چنین روزی یادآور نام دو چهره مهم ادبیات و هنر قرن بیستم است؛ یکی فیلمساز و شاعر جسور ایتالیایی که سینما را به عرصه‌ای برای نقد اجتماعی تبدیل کرد و دیگری شاعری بزرگ از روسیه که صدای رنج و مقاومت انسان در دوران سرکوب بود.

کد خبر: ۳۹۷۰۴۹

تاریخ : ۱۴ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۳:۲۰

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، امروز مصادف است با زادروز پیر پائولو پازولینی شاعر، نویسنده و فیلمساز نامدار ایتالیایی و همچنین سالروز درگذشت آنا آخماتووا شاعر برجسته روس که از بنیان‌گذاران مکتب شعری «آکمه‌ایسم» به شمار می‌رود.

پیر پائولو پازولینی؛ هنرمندی میان شعر، سینما و اعتراض

پیر پائولو پازولینی در سال ۱۹۲۲ در ایتالیا به دنیا آمد و به عنوان یکی از چهره‌های تأثیرگذار سینمای هنری اروپا شناخته می‌شود. او پیش از آنکه به شهرت جهانی در سینما برسد، فعالیت خود را با شعر و ادبیات آغاز کرد و در دهه‌های بعد با فیلم‌هایی متفاوت و گاه جنجالی به شهرت رسید.

پازولینی در آثار خود اغلب به سراغ طبقات فرودست جامعه، حاشیه‌نشینان و مسائل اجتماعی می‌رفت و با نگاهی انتقادی به ساختار‌های قدرت، دین و سیاست، سینمایی متفاوت و اندیشمندانه خلق کرد. فیلم‌هایی، چون «انجیل به روایت متی»، «دکامرون» و «سالوی یا ۱۲۰ روز در سودوم» از آثار شناخته‌شده او هستند.

پازولینی علاوه بر فیلمسازی، نویسنده و نظریه‌پرداز فرهنگی نیز بود و مقالات و کتاب‌های متعددی درباره جامعه، سیاست و هنر منتشر کرد. او در سال ۱۹۷۵ به شکلی مرموز در نزدیکی رم کشته شد؛ مرگی که همچنان از جنجالی‌ترین رخداد‌های تاریخ سینمای ایتالیا به شمار می‌رود.

{$sepehr_key_194260}

آنا آخماتووا؛ صدای شعر در سال‌های سکوت

در چنین روزی همچنین سالروز درگذشت آنا آخماتووا، یکی از بزرگ‌ترین شاعران روسیه در قرن بیستم است که نامش در فهرست نهایی نامزدان جایزه نوبل ادبیات در سال ۱۹۶۵ قرار گرفت. او در سال ۱۸۸۹ به دنیا آمد و به همراه شاعرانی، چون نیکلای گومیلیوف و اوسیپ ماندلشتام از چهره‌های اصلی مکتب شعری «آکمه‌ایسم» بود؛ جریانی ادبی که بر شفافیت زبان، دقت در تصویر و بازگشت به واقعیت تأکید داشت.

آخماتووا در دوران حکومت استالین با فشار‌ها و محدودیت‌های فراوانی روبه‌رو شد. بسیاری از آثار او اجازه انتشار نداشتند و حتی اعضای خانواده‌اش نیز قربانی سرکوب‌های سیاسی شدند. با این حال او نوشتن را رها نکرد و شعرهایش به یکی از مهم‌ترین صدا‌های ادبیات مقاومت در قرن بیستم تبدیل شد.

مجموعه شعر مشهور «مرثیه» از مهم‌ترین آثار اوست؛ اثری که رنج مردم روسیه در سال‌های سرکوب و زندان را روایت می‌کند. آخماتووا سرانجام در سال ۱۹۶۶ درگذشت، اما شعرهایش همچنان در ادبیات جهان جایگاهی ماندگار دارد.