حملات به اماکن ورزشی ایران | نقض قوانین بین‌المللی و ریشه‌کنی دیپلماسی ورزش

حملات اخیر آمریکا و رژیم صهیونیستی به اماکن ورزشی ایران، نقض آشکار قوانین بین‌المللی و تهدیدی جدی برای دیپلماسی ورزش است.

کد خبر: ۳۹۷۱۰۴

تاریخ : ۱۴ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۷:۰۲

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، در روز‌های اخیر، حملات بی‌رحمانه‌ای به مجموعه‌های ورزشی تهران و برخی دیگر از مناطق ایران انجام شده که نگرانی‌های جدی در سطح جهانی برانگیخته است. این حملات که به ادعای کشور‌های آمریکا و رژیم صهیونیستی، به عنوان اقدامات نظامی و جهت هدف‌گیری مراکز نظامی عنوان می‌شود، در عمل به شدت فراتر از این ادعا رفته و اماکن غیرنظامی و ورزشی را نشانه گرفته است. سالن‌های ورزشی که سال‌ها محل پرورش استعداد‌های ورزشی و جایی برای رشد و رقابت در عرصه‌های بین‌المللی بوده‌اند، اکنون به میدان‌های نبرد و تخریب تبدیل شده‌اند.

یکی از بارزترین و آشکارترین نمونه‌های این تخریب‌ها، حمله به سالن ۱۲ هزار نفری مجموعه ورزشی آزادی در تهران است. این سالن که در گذشته به عنوان نمادی از پیشرفت ورزش ایران در عرصه بین‌المللی شناخته می‌شد، اکنون در اثر حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی به ویرانه‌ای بدل شده است. تخریب این سالن به خودی خود نشانه‌ای از نقض قوانین بین‌المللی است، چرا که طبق مقررات و کنوانسیون‌های جهانی، هیچ یک از طرفین درگیری‌های نظامی حق ندارند به اماکن غیرنظامی مانند مدارس، بیمارستان‌ها و اماکن ورزشی حمله کنند. این اقدام کاملاً مغایر با اصول پایه‌ای حقوق بشر و قوانین بین‌المللی بشردوستانه است.

این حملات به هیچ‌وجه محدود به سالن آزادی نبوده‌اند. فدراسیون‌های مختلف ورزشی نیز در معرض آسیب‌های جدی قرار گرفته‌اند. فدراسیون والیبال ایران، که در کنار فدراسیون کشتی و سالن ۱۲ هزار نفری قرار دارد، از تخریب‌های زیادی رنج برده است. شیشه‌های ساختمان‌های این فدراسیون کاملاً شکسته شده و بخش‌های مختلف ساختمان اداری آن نیز دچار خرابی‌های گسترده شده است. فدراسیون هندبال، با ساختمان‌هایی که تا پیش از این محل سکونت و فعالیت ورزشکاران و مدیران این رشته بودند، حالا به ویرانه‌ای بدل شده است. این تخریب‌ها و آسیب‌ها به معنای واقعی کلمه ضربه‌ای به زیرساخت‌های ورزشی و حتی فرهنگی کشور وارد کرده است.

در حقیقت، ورزش به عنوان یک فضای مستقل و آزاد از سیاست، تنها در دنیای امروز به عنوان یک عامل مهم در ایجاد صلح، تفاهم و دوستی میان ملت‌ها شناخته می‌شود. از این رو، حمله به چنین اماکن و فضا‌هایی به وضوح بیانگر شکستن این مرز‌های مقدس است. ورزش دیگر نمی‌تواند در دنیای امروز به عنوان یک پناهگاه بی‌طرف در نظر گرفته شود، چرا که در بحبوحه‌ی جنگ‌ها، کشور‌هایی که خود را به عنوان مدافعان حقوق بشر و آزادی‌ها معرفی می‌کنند، به راحتی این اصول را زیر پا می‌گذارند و به فضا‌هایی که نباید هدف حملات قرار گیرند، حمله می‌کنند.

علاوه بر این، پیگیری‌های انجام شده نشان می‌دهد که این حملات نه تنها به تهران محدود نمانده بلکه سایر مناطق ایران نیز شاهد چنین آسیب‌هایی بوده‌اند. در روز‌های گذشته، کمپ تیم‌های ملی کشتی ایران که یکی از مراکز اصلی پرورش کشتی‌گیران برتر کشور است، دوباره مورد حمله قرار گرفته و خسارت‌های جدیدی به آن وارد شده است. پارکینگ فدراسیون کشتی، سالن‌ها و خانه‌های کشتی، تا حد زیادی تخریب شده و حالا این کمپ به یکی دیگر از نماد‌های از دست رفته ورزش کشور تبدیل شده است.

این حملات به خوبی نشان می‌دهد که دشمنان ایران نه تنها به نقض اصول و ارزش‌های بین‌المللی پرداخته‌اند، بلکه تلاش دارند تا ورزش و فرهنگ را که می‌تواند همبستگی ملت‌ها را تقویت کند، تخریب کنند. به نظر می‌رسد که هدف آنها تنها محدود به ضربه زدن به زیرساخت‌های نظامی نبوده است، بلکه با حمله به نهاد‌های ورزشی، به دنبال از بین بردن امید و روحیه ملی در سطح جهانی هستند. حملاتی که در هیچ کجای دنیا در هیچ شرایطی قابل توجیه نیستند.

فدراسیون‌های ورزشی ایران به وضوح ابراز نگرانی کرده‌اند و به شدت از این اقدامات محکوم کرده‌اند. در همین راستا، فدراسیون جهانی والیبال (FIVB) نیز بیانیه‌ای منتشر کرد و ضمن ابراز نگرانی از تخریب‌های صورت‌گرفته، از جامعه جهانی خواست تا برای کاهش تنش‌ها و یافتن راه‌حل‌های صلح‌آمیز اقدام کنند.

امروز، جهان باید به این نکته بیاندیشد که حمله به اماکن ورزشی تنها یک حرکت نظامی نیست. بلکه حمله به قلب فرهنگی و انسانی یک ملت است. پیامی که به جوامع جهانی منتقل می‌شود این است که جنگ تنها به میدان‌های نبرد محدود نمی‌شود بلکه تا قلب‌های مردم و سرزمین‌هایشان گسترش می‌یابد. وقتی دیپلماسی ورزش زیر پا گذاشته می‌شود، جهان با چالشی بزرگ‌تر از همیشه مواجه می‌شود. چالشی که شاید ترمیم آن به راحتی ممکن نباشد.

این گزارش نشان‌دهنده روندی است که به آرامی، اما قطعاً در حال تخریب هر آن چیزی است که به فرهنگ، صلح و دوستی انسان‌ها مربوط می‌شود. اماکن ورزشی، از کوچک‌ترین سالن‌ها تا بزرگ‌ترین استادیوم‌ها، باید از حملات جنگی مصون بمانند. ورزش باید در امان باشد؛ چرا که ورزش تنها زبان مشترک جهانی است که می‌تواند در روز‌های سخت، اتحاد را رقم بزند.

{$sepehr_key_194313}