میهمان‌پذیری از جنس همدلی | روایتی از یک مرکز اقامتی در مشهد که این روز‌ها پناهگاه جنگ‌زده‌ها شده است

داستان میهمان‌پذیر شهمیرزاد، فقط روایت یک کسب‌وکار نیست؛ قصه‌ای است از همدلی، مسئولیت‌پذیری و انسانیت در دل محله سعدآباد.

کد خبر: ۴۰۱۴۱۴

تاریخ : ۰۲ فروردين ۱۴۰۵ - ۱۶:۳۵

نوشته

شهرآرانیوز؛ در شلوغی و هیاهوی زندگی شهری، گاهی چشم باز می‌کنیم و با چهره‌هایی روبه‌رو می‌شویم که نه آشنای دورند و نه غریبه مطلق؛ مردمی که بی‌هیچ چشم‌داشتی در‌های خانه‌هایشان را به روی کسانی باز می‌کنند که روزگار، سرنوشتشان را در مسیری قرار داده که پر از خیر و برکت است.

یکی از این انسان‌های آرام و مهربان حسین فرخی است؛ مردی ۴۹ ساله که کوله‌باری از تجربه و مهربانی در دل دارد. او بیش از ربع قرن است که مدیریت میهمان‌پذیر شهمیرزاد در خیابان قرنی در محله سعدآباد را برعهده دارد؛ مکانی قدیمی و صمیمی که برای او فقط یک کسب‌وکار نیست، بلکه بخشی از زندگی‌اش به شمار می‌آید.

کودکی حسین آقا در همین میهمان‌پذیر و در کنار پدرش گذشته است. فضای آن برایش خانه دوم است؛ جایی که در آن قد کشیده و امروز مدیریت و مسئولیتش را برعهده دارد.

فرخی به گذشته برمی‌گردد و می‌گوید: زمانی اینجا گاراژ اتوبوس‌ها بود، همان تی‌بی‌تی قدیم. ترمینال شهر همین‌جا قرار داشت و رفت‌وآمد مسافران رونق زیادی به محل می‌داد. اما با جابه‌جایی ترمینال، دیگر از آن شلوغی و رونق سابق خبری نیست.

حسین آقا مکثی می‌کند و سپس ادامه می‌دهد: هرچند کسب‌وکار ما رونق قدیم را ندارد، اما خدا را شکر همیشه مهمان‌های خودمان را داشتیم و داریم. میهمان‌پذیر ما مثل گذشته شلوغ نیست، اما همیشه پر از خاطره و مهمان بوده و هست.

پناهی برای همراهان بیماران

راز ماندگاری این میهمان‌پذیر نه فقط در موقعیت مکانی، بلکه در رویکرد انسانی و نیت خیر صاحبش نهفته است. میهمان‌پذیر شهمیرزاد در مسیر رفت‌وآمد زائران و در همجواری چند مرکز مهم قرار دارد؛ از جمله بیمارستان خاتم‌الانبیا (ص)، بیمارستان دکتر شیخ و مسیر دسترسی به حرم مطهر رضوی. جایی که بسیاری از خانواده‌ها، به‌ویژه همراهان بیماران، هر روز دل‌نگرانِ عزیزان بستری‌شان هستند.

حسین آقا درباره نحوه پذیرش میهمان‌پذیرش می‌گوید: بیشتر قدیمی‌های محل و حتی خانواده‌هایی که برای درمان عزیزانشان به مشهد می‌آیند، می‌دانند که در میهمان‌پذیر ما نرخ اقامت را خود مسافر تعیین می‌کند. ما بر اساس توان مالی هر فرد، هزینه‌ای دریافت می‌کنیم. اینجا هیچ نرخی مصوب نمی‌کنیم و تمام تلاشمان این است که باری از دوش همراهان بیماران برداریم.

او می‌افزاید: حتی پرسنل بیمارستان‌ها و پزشکان هم از این موضوع خبر دارند و بسیاری از همراهان بیماران را برای اقامت به اینجا معرفی می‌کنند. فضای میهمان‌پذیر ما آرام است و همه سعی می‌کنند شرایط را برای استراحت و آرامش میهمانان فراهم کنند.
تخفیف برای روز‌های سخت.

اما ماجرا به اینجا ختم نمی‌شود. در روز‌های پرالتهاب این روزها، حسین آقا و خانواده‌اش همچنان کنار مردم ایستاده‌اند. او ادامه می‌دهد: با وجود اینکه تمام واحد‌های میهمان‌پذیر معمولا پر هستند، ۱۵ واحد را مخصوص اسکان جنگ‌زده‌ها در نظر گرفته‌ایم. این واحد‌ها را با ۷۰ درصد تخفیف به آسیب‌دیدگان واگذار می‌کنیم. تا حالا ۴ واحد را در اختیار خانواده‌های جنگ‌زده قرار داده‌ایم. برای اینکه این روند منظم‌تر پیش برود، میهمان‌پذیر را به اداره گردشگری و ستاد اسکان هم معرفی کرده‌ایم تا بتوانیم بیشترین خدمت را به مردم نیازمند داشته باشیم.

روایت یک مهمان از روز‌های پراضطراب تهران

مهمانانی که هرکدام داستانی دارند و دل‌نگرانی‌هایی از جنس روزگار. یکی از آنها علی ابراهیمی است؛ مردی اهل تهران که در بازار پایتخت تولیدی کفش دارد.

ابراهیمی از روز‌های سخت و پراضطراب اخیر اینچنین می‌گوید: بعد از بمباران‌های اخیر در تهران، بخشی از محل کارم آسیب دید و اوضاع به‌هم ریخت. صدای انفجار‌ها و ترس بچه‌ها، ما را به شدت نگران کرده بود. مانده بودیم چه کنیم. دنبال جایی بودیم که در امنیت و آرامش باشیم، جایی که روح و روانمان آرام بگیرد. برای همین تصمیم گرفتیم به مشهد بیاییم.

او در ادامه، درباره آشنایی با میهمان‌پذیر شهمیرزاد توضیح می‌دهد: یکی از دوستانم که سال‌هاست به مشهد رفت‌وآمد دارد، اینجا را به من معرفی کرد. از برخورد خوب کارکنانش تعریف کرده بود و گفت فضای صمیمی و پاکی دارد. وقتی آمدم، فهمیدم واقعاا همین‌طور است. آدم از در که وارد می‌شود، حس می‌کند در خانه خودش است. حالا علی ابراهیمی و خانواده‌اش روزهایشان را در جوار حرم امام رضا (ع) می‌گذرانند؛ در فضایی که به قول خودش، آرامش را می‌شود نفس کشید.

علی آقا می‌گوید: وقتی از همه‌جا خسته می‌شوم و نمی‌دانم در این اوضاع چه کاری از دستم برمی‌آید، به حرم پناه می‌برم. با امام مهربانی‌ها حرف می‌زنم و سبک‌تر برمی‌گردم. اینجا، از دور هم احساس می‌کنی در جوار امام رضا (ع) هستی و همین موضوع به آدم امید می‌دهد. خدا را شکر که این مکان‌ها و این آدم‌های خوب هنوز هستند.

داستان حسین فرخی و میهمان‌پذیر شهمیرزاد، فقط روایت یک کسب‌وکار نیست؛ قصه‌ای است از همدلی، مسئولیت‌پذیری و انسانیت در دل محله سعدآباد. جایی که هنوز هم معیار روابط انسانی، حساب و کتاب مالی نیست، بلکه همان محبت و مرام ایرانی است که نسل‌ها آن را به یادگار گذاشته‌اند.

{$sepehr_key_198727}