درباره سریال «کارآگاهان کوچک» و داستان‌های پلیسی کودکانه

کارگردان سریال «کارآگاهان کوچک» فضایی فانتزی و تخیلی برای بچه‌ها دارد .

کد خبر: ۴۰۴۴۲۷

تاریخ : ۱۷ فروردين ۱۴۰۵ - ۱۳:۲۳

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز؛ علی ملاقلی‌پور درباره سریال «کارآگاهان کوچک» و ساخت یک سریال برای کودکان که این روزها هم از شبکه کودک پخش می‌شود، بیان کرد: این مجموعه نوشته محسن ملکی و محمد حسین حقانی بود، من پیش از این با محسن ملکی در سریال «کتونی زرنگی» همکاری داشتم. در نتیجه با نوع کار و نگاه یکدیگر آشنا بودیم‌. بنابراین پیشنهاد او به تهیه‌کننده بود که بنده به عنوان کارگردان حضور داشته باشم و به این ترتیب اضافه شدم. علاقه شخصی خودم هم کار برای کودک و نوجوان بود و می توانم بگویم نتیجه فراتر از تصورم بود.

وی درباره فضای فضای فانتزی و معمایی سریال توضیح داد: بخشی از این فضا در متن اولیه بود من در بازنویسی‌ها آن را تقویت می‌کردم، مثلا شخصیت نبات خانم همسر مرحوم عمو اردشیر که در تابلو هست و فقط با اردشیر حرف می زند و کسی او را نمی‌بیند از پیشنهادات من بود که هم فضای کمدی هم فانتزی را زیاد می‌کرد. فلاش‌بک‌ها و دیدن گذشته برای کشف معماها در متن بود اما مدل طراحی و اجرای آن که به صورت سکانس پلان یعنی بدون قطع تصویر از زمان حال وارد گذشته می‌شویم و برمی‌گردیم ایده‌ای بود که در کارگردانی اضافه شد که خوشبختانه از ویژگی‌های کار شد. اینگونه به گذشته رفتن فضای معمایی را هم تقویت می‌کرد گویی بیننده در محیط حضور دارد و با عمیق‌شدن یک شخصیت او هم گذشته را کنکاش می‌کند و دوربین سیال هم به او کمک می‌کند.

فانتزی یک مدرسه کارآگاهی برای بچه‌ها

وی با اشاره به فانتزی های فیلمنامه یادآور شد: ما در واقعیت مدرسه کارآگاهی نداریم و پوشیدن لباس پلیس برای کودک و نوجوان و رفتن پای محل جرم یا تعقیب و دستگیری دزد و کلاهبردار با بازیگران کودک یعنی پا در کفش بزرگترها کردن یعنی تخیل یعنی شخصیت بزرگ دادن به بچه ها که در متن اولیه اتفاق افتاد. یادم هست فیلم «پاتال و آرزوهای کوچک» بر همین منوال بود که بچه ها با جادویی جایشان با پدر و مادرهایشان عوض می شد البته با این تفاوت که درآن فیلم به بچه ها گفته می شود زود است و نمی توانید اما اینجا ما بچه ها را با مربی ها به ماموریت می فرستم.

وی با اشاره به تصویرکردن تخیلات شخصیت‌ها گفت: راوی قصه یعنی شیرین که کوچک‌ترین شخصیت سریال بود همه جا حضور داشت چون تنها کسی است که با بیننده گاهی یواشکی حرف می‌زند و یا بردیا یکی از کارآگاهان ما تخیل پردازی می کند و ما گاهی تخیلاتش را می بینیم مثل تصور هیولایی که از دریا بیرون می آید که در قسمت پانزدهم پخش شد. اینها خودش دنیای عجیب و رویا پردازانه کودک را دیدنی‌تر می‌کرد که خوشبختانه بیشتر مخاطبان را مجذوب فضای سریال کرده و طرفداران پروپاقرصی یافته‌ایم.‌

این کارگردان درباره مضامین ملی و میهنی در سریال نیز توضیح داد: در کنار قصه های مهیج و پلیسی، آموزش و پرورش یکی از دغدغه‌های نویسنده و سردبیر سریال یعنی هانی چیتچیان بود سه عنصر خوب دیدن، تفکر کردن درباره مسائل و نتیجه‌گیری درست که از مراحل مهم حل مسئله است در تمام ۲۶ قسمت مدنظر طراحی داستان‌ها بود تا کودکان با روش‌های ساده حل مسائل ذهن‌شان تربیت شود. طبیعی است در این خلال تعریف مناسب از خانه بزرگ همه ما ایرانی‌ها یعنی وطن و ایجاد احساس مسئولیت برای حفظ و نگهداری و رشد آن یکی از مهمترین وظایف رسانه‌ها و سیستم های پرورشی است.

{$sepehr_key_201684}

قصه‌های ملی که گل درشت نیستند

وی اضافه کرد: ایجاد درک درست نسبت به آب و خاک و تعلق خاطر نسبت به میهن آن هم برای شخصیت یک پلیس کوچک دستمایه خوبی برای طراحی چند قسمت بود. قسمت سوم با عنوان «پرچم» و قسمت ۱۵ با نام «تفنگ سرهنگ» بر اساس احساس میهن‌دوستی طراحی شد. قسمت ۱۵ درباره میراث دلیران تنگستان بود که شخصیت‌ها در قصه با سرقت و تعقیب و گریز هم مواجه می‌شوند و این قسمت را به سردار شهید دریابان علیرضا تنگسیری تقدیم کردیم.

منبع: مهر