بیشتر باشگاه‌ها در مشهد بنگاه اقتصادی هستند تا باشگاه ورزشی!

پای حرف‌های هادی برگی‌زر پیش‌کسوت فوتبال مشهد که خودش را یک ابومسلمی می‌داند

کد خبر: ۴۰۵۴

تاریخ : ۰۵ شهريور ۱۳۹۸ - ۰۶:۲۸

نوشته

مرتضی اخوان - مهاجم زهردار ابومسلم و پیام، زمان تقریبا برابری را به‌عنوان بازیکن و حتی مربی در 2 تیم بزرگ فوتبال مشهد بوده است. فوتبال حرفه‌ای‌ را از پیام آغاز کرده، اما خودش را یک ابومسلمی می‌داند. او که خیلی زود و در بیست‌ونه‌سالگی فوتبال را کنار گذاشت، خیلی سریع به عرصه مربیگری پا گذاشت و خاطرات تلخ‌وشیرینی را با 2 باشگاه ابومسلم و پیام برای فوتبال‌دوستان خلق کرد. هادی برگی‌زر، با حرف‌های تند‌وتیز خود میهمان «سه‌شنبه‌ها با پیش‌کسوتان فوتبال» است.

به وقت تولد
متولد 15خرداد1349 هستم. از سه‌چهار‌سالگی به مشهد آمدیم و در محله طلاب و بعدتر خیابان گاز مستقر شدیم. خانه پدری من به فاصله بیست‌متری زمین قدس طلاب بود. 4 برادر و 5 خواهر هستیم.

تعداد فرزندان
2 فرزند دارم؛ یک دختر و یک پسر. دخترم پگاه، دانشجوی دکترای تربیت‌بدنی است و پسرم امیرحسین، کارشناسی عمران دارد.

فعالیت‌ها و افتخارات فوتبالی
شروع فوتبال حرفه‌ای من از پیام بود. 5 سال در پیام و 6 سال هم برای ابومسلم بازی کردم. در این 11 سال با پیام از لیگ2 به لیگ‌یک کشور آمدیم. همین افتخار را به‌عنوان مربی هم داشتم که پیام را از لیگ‌یک به لیگ برتر آوردم. در ابومسلم هم شرایط طوری نبود که در رتبه‌های بالا قرار بگیریم؛ ولی با پیام و ابومسلم جمعا شش‌هفت‌فصلی دربالاترین سطح فوتبال وقت ایران بازی کردم. فوتبالم را خیلی زود در بیست‌ونه‌سالگی کنار گذاشتم. حقیقتش به‌خاطر یک دلخوری هم فوتبال را کنار گذاشتم. ما با پیام در بهترین شرایط بودیم و جلالی به‌جای فکری مربی پیام شد. کلا رابطه خوب فوتبالی با مجید جلالی نداشتم. سال دوم با جلالی ادامه ندادم و از فوتبال خداحافظی کردم.

دوران مربیگری
در دوره سردار ملاحی مربی تیم جوانان و امید ابومسلم بودم. بعد هم با پیام به لیگ برتر آمدیم و یکی‌دو‌سالی هم در ابومسلم سرمربیگری کردم. اتکای گرگان، شهرداری تبریز، شیرین‌‌فراز کرمانشاه، تربیت یزد، گسترش‌فولاد و شهرداری یاسوج هم دیگرتیم‌هایی بودند که در آن سرمربی بودم. بعد از آن هم دیگر مربیگری نکردم؛ البته از سال گذشته می‌خواهم تیم بگیرم، ولی به من تیم نمی‌دهند که آن هم فلسفه خودش را دارد! فلسفه‌اش هم این است که فوتبال را دلال‌ها اداره می‌کنند. هر کس با دلال‌ها زدوبند کند، در این چرخه خواهد بود.

شاگردان
فوتبالیست‌های زیادی با من کار کردند؛ اما ارشاد یوسفی، رضا ناصحی، روح‌ا... بهرامی، علی حقدوست و...، از چهره‌هایی هستند که در ذهنم مانده‌اند. حدود 40 بازیکن به این فوتبال معرفی کرده‌ام که در لیگ برتر بازی کرده‌اند.

شغل در کنار فوتبال
کارمند شهرداری هستم و سال 1400، بازنشسته می‌شوم.

خودرو و منزل
تویوتا کمری و یک منزل در طرقبه دارم.

آخرین فعالیت ورزشی
آخرین‌بار مدیریت عامل باشگاه فوتبال پدیده را چندماهی به عهده داشتم و بعد از آن دیگر فعالیتی در حوزه ورزش نداشتم.

تلخ‌ترین و شیرین‌ترین اتفاق فوتبالی
تلخی‌های این فوتبال خیلی بیشتر بوده است. وقتی به آن فکر می‌کنم، تنم می‌لرزد. مگر می‌شود خراسان بدون ابومسلم و پیام؟ این تلخ‌ترین خاطره زندگی من است و ما خودمان هم مقصر هستیم. شیرین‌ترین اتفاق هم صعود با پیام از لیگ‌یک به لیگ برتر است.

حال‌وروز امروز فوتبال مشهد
فوتبال خراسان از بازیکن تهی شده و از حیث فنی در ضعیف‌ترین حالت است. امروز برای فوتبال باشگاه‌های مشهد تماشاچی وجود ندارد. در سطح فوتبال پایه هم واقعا باشگاه‌های مشهد کاری نکردند. به نظر من امروز بیشتر باشگاه‌های مشهد یک بنگاه اقتصادی هستند تا یک باشگاه ورزشی!

گله فوتبالی
گلایه‌ای ندارم. من همه «سه‌شنبه‌ها با پیش‌کسوتان فوتبال» شهرآراورزشی را می‌خوانم و تقریبا بیشتر عزیزان از اینکه خارج از گردونه فوتبال قرار گرفتند، شاکی هستند. من اینجا به‌عنوان منتقد این جریان باید بگویم ما یک زمانی فوتبال بازی می‌کردیم بابت حضورمان در این فوتبال لذتش را بردیم. اگر پولی بوده گرفتیم، اگر افتخاری بوده به دست آوردیم و اگر شهرتی بوده، به آن رسیده‌ایم. پس امروز نباید کل فوتبال را متهم کنم که چرا من بیرونم. اگر قرار باشد همه پیش‌کسوتان بیایند سر کار که نمی‌شود!