گفت‌وگو با کودک قهرمان بین‌المللی هنرهای رزمی | اخلاق و نظم اولویت من است

«پدرم اعتقاد دارد پرداختن به یک هنر رزمی، فرصتی بی‌نظیر برای یادگیری و تقویت جسم و روح ماست.»

کد خبر: ۴۰۵۹۷۶

تاریخ : ۰۴ خرداد ۱۴۰۵ - ۱۳:۵۱

نوشته

«پدرم اعتقاد دارد پرداختن به یک هنر رزمی، فرصتی بی‌نظیر برای یادگیری و تقویت جسم و روح ماست.

با تمرین در این رشته‌ها، نه‌تنها به افزایش قدرت بدنی و انعطاف‌پذیری خود می‌پردازیم، بلکه به تقویت تمرکز و انضباط نیز کمک می‌کنیم، به قدرت درونی خود پی برده و زندگی سالم‌تری را تجربه می‌کنیم.»

آنچه خواندید بخشی از گفت‌وگوی ما با حسنا محمدزاده، ۱۱ ساله و دانش‌آموز پایه ششم مدرسه شاهد تحققی است. او ورزش را از چهار سالگی با سازمان کوک‌سول‌کوان آغاز کرده و اکنون صاحب کمربند مشکی دان یک کاراته و یک قهرمان بین‌المللی است.

مصاحبه ما را با حسنا می‌خوانید.

حسنا جان چرا این ورزش را انتخاب کردی؟

من در یک خانواده رزمی‌کار متولد شده‌ام و از آغاز زیر نظر مادر و پدر خودم که مربیان بین‌المللی هستند به این رشته ورزشی پرداختم.

از نخستین موفقیتت برایمان بگو.

اولین تجربه پیروزی‌ام مربوط به سال ۱۳۹۶ و کسب مقام قهرمانی مسابقات نونهالان کاراته استان بود.

پس از آن باتوجه به اینکه مادر و پدرم به‌صورت حرفه‌ای در این رشته فعالیت داشتند در ۲۰‌ مسابقه استانی، ۱۶‌ مسابقه کشوری و ۴‌ رویداد بین‌المللی شرکت کردم و در تمام آن مسابقات موفق به کسب مقام اول شدم.

کمی درباره رشته ورزشی خودت برایمان توضیح می‌‌دهی؟

رشته کوک‌‌سول‌کوان، مجموعه هنرهای رزمی باستانی مدرن کشور کره است. سازمان کوک‌سول‌کوان بی‌نهایت تنوع دارد و نسبت به تخصص و علایق افراد، متفاوت است.

مثلا کسی که مبارزه دوست دارد مبارزه می‌کند و کسی که هنر نمایشی یا دفاع شخصی را می‌پسندد می‌تواند به‌صورت تخصصی در مسیری که می‌خواهد فعالیت کند، این تنوع برای همه، چه دختران و چه پسران خیلی خوب است.

این رشته ورزشی همچنین توانایی برقراری روابط عمومی و حس اعتمادبه‌نفس را بالا می‌برد، به این ترتیب می‌توانم هرجا لازم بود به‌راحتی از خودم محافظت کنم.

هرچند هر ورزش حرفه‌ای ممکن است حاشیه‌هایی هم داشته باشد، مثلا خودم تابه‌حال دو مرتبه آسیب‌دیدگی در پا و یک مرتبه شکستگی دست و بارها ضرب‌خوردگی را هنگام تمرین یا مسابقه تجربه کرده‌ام که البته در برابر فواید آن، موضوع مهمی برایم نبوده است.

از به‌یادماندنی‌ترین پیروزی‌ای که داشتی برایمان بگو.

در یک مسابقه بین‌المللی در تهران نفر اول شدم، اما خودم از فردی که شکستش دادم بیشتر ضربه خورده بودم.

موفقیت در این ورزش به چه توانایی‌های ویژه‌ای نیاز دارد؟

باید با عشق و علاقه تمرین کنیم و حتی در برخی موارد ورزش را به کارهای دیگرمان ترجیح بدهیم. همچنین در کنار تمرینات رزمی داخل باشگاه، تمرینات دیگری مانند کوهنوردی هم داشته باشیم.

البته من در کنار ورزش، نقاشی هم می‌کشم و توجه کاملی به پیشرفت در درس‌هایم نیز دارم. ورزش و هنر، تمرکز مرا برای درس‌خواندن خیلی بالا برده و سبب شده‌اند تا به لطف خدا تا امروز همیشه موفق باشم.

برای آینده چه اهداف و برنامه‌هایی داری؟

دوست دارم مانند پدر و مادرم یک مربی موفق و با افتخار باشم تا ورزش سالم را به همه آموزش و شاگردان خوب فراوانی را به جامعه تحویل بدهم. البته به شنا و کوهنوردی هم علاقه دارم و عاشق رشته دفاع شخصی هستم.

در این مسیر تاکنون تلاش‌ها و پشتکار خودم و حمایت پدر و مادر و اطرافیانم را دلیل موفقیتم می‌دانم و به دوستانم نیز پیشنهاد می‌کنم یک ورزش حرفه‌ای را به برنامه زندگی خود اضافه کنند.

به‌نظر تو ورزش‌های رزمی، خطرناک یا خشن هستند؟

ورزش موضوعی سلیقه‌ای است، من عاشق ورزش‌های رزمی هستم و به‌نظرم وقتی زیر نظر استاد و به‌صورت حرفه‌ای کار کنی هیچ خشونتی در این رشته‌ها نیست و کسانی که چنین تصوری دارند به‌دلیل این است که اطلاعات کافی درباره این رشته‌ها ندارند و فقط مبارزات را از دور دیده‌اند.

اگر روزی مربی بشوی دوست داری شاگردانت از تو چه چیزی را یاد بگیرند؟

ابتدا مانند پدر و مادرم روی اخلاق و نظم تأکید دارم، پس از آن فراگیری تکنیک و هنر و پرورش شاگردان با‌ اخلاق برایم اولویت خواهد بود.