نادیده گرفتن درد شست پا می‌تواند به جراحی‌های پیچیده منجر شود

فلوشیپ جراحی پا و مچ پا و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد گفت: بسیاری از افراد درد این ناحیه را به خستگی یا کفش نامناسب نسبت می‌دهند، اما اگر درد با خشکی و محدودیت حرکت مفصل همراه باشد، احتمال ابتلا به آرتروز شست پا (هالوکس ریجیدوس) وجود دارد.

کد خبر: ۴۰۷۸۹۴

تاریخ : ۳۰ فروردين ۱۴۰۵ - ۰۹:۳۵

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، دکتر علیرضا موسویان، با بیان اینکه آرتروز شست پا نوعی فرسایش و تخریب غضروف مفصل شست در ناحیه مفصل متاتارسوفالانژیال (MTP) است، اظهار کرد: این بیماری با درد، سفتی و محدودیت حرکت انگشت شست بروز می‌کند. در مراحل اولیه می‌توان با درمان‌های غیرجراحی مانند کفش طبی، کفی‌های مناسب و تزریق‌ها، علائم را کنترل کرد، اما در صورت پیشرفت بیماری، برای حفظ توانایی راه رفتن، مداخله جراحی ضروری خواهد بود.

وی علت‌های شایع بروز این بیماری را فشار‌های مکرر به مفصل، ناهنجاری‌های ساختاری پا مانند بلند بودن استخوان متاتارس و آسیب‌های قدیمی از جمله ضربه‌های ورزشی عنوان کرد و افزود: این عوامل به‌تدریج باعث سایش غضروف و تشکیل استخوان‌های اضافه یا استئوفیت می‌شوند.

این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در تشریح تفاوت آرتروز با برخی بیماری‌های مشابه گفت: اگر درد در بالای مفصل شست متمرکز باشد و انگشت به سمت بالا خم نشود، احتمال آرتروز مطرح است. درد ناگهانی همراه با قرمزی و گرمای شدید می‌تواند نشانه نقرس باشد و انحراف شست به سمت سایر انگشتان بیشتر به نفع هالوکس والگوس است.

دکتر موسویان با تأکید بر اینکه آرتروز یک بیماری پیشرونده است، خاطرنشان کرد: با گذشت زمان، علائمی مانند ایجاد برجستگی استخوانی در بالای شست، درد حتی در حالت استراحت، شنیده شدن صدای تق‌تق یا سایش هنگام حرکت انگشت، تغییر الگوی راه رفتن و لنگیدن برای فرار از درد بروز می‌کند.

{$sepehr_key_205306}

وی به برخی رفتار‌های نادرستی که روند تخریب مفصل را تشدید می‌کند اشاره کرد و گفت: پوشیدن کفش‌های بسیار نرم و انعطاف‌پذیر که باعث خم شدن مکرر مفصل می‌شوند، ماساژ تهاجمی و فشار مستقیم روی برجستگی استخوانی و تزریق‌های مکرر کورتون از جمله اقداماتی هستند که می‌توانند التهاب را افزایش داده و بافت‌های حمایتی مفصل را تضعیف کنند.

فلوشیپ جراحی پا و مچ پا با هشدار نسبت به پیامد‌های بی‌توجهی به درمان اظهار کرد: عدم درمان به‌موقع می‌تواند منجر به تشکیل استئوفیت‌های بزرگ، تخریب کامل غضروف و خشکی کامل مفصل، بروز بورسیت و تورم مزمن اطراف مفصل شود. وقتی حرکت شست قفل می‌شود، فرد در مرحله «هل دادن زمین» هنگام راه رفتن دچار مشکل شده و این موضوع باعث کوتاه شدن قدم‌ها، خستگی زودرس و اختلال در تعادل می‌شود.

دکتر موسویان با تأکید بر اینکه آرتروز شست پا کاملاً قابل مدیریت است، گفت: در مراحل ابتدایی، تزریق اوزون، PRP و استفاده از کفی‌های مخصوص مانند Rocker Bottom می‌تواند تا ۹۰ درصد درد را کنترل کند. در مراحل پیشرفته نیز جراحی می‌تواند درد را به‌طور کامل برطرف کرده و کیفیت زندگی بیمار را به‌طور محسوسی بهبود ببخشد.

وی در پاسخ به این پرسش که چه زمانی باید به جراحی فکر کرد، تصریح کرد: اگر درد با تغییر کفش و دارو کنترل نشود، اگر استخوان‌های اضافه باعث زخم شدن پوست شوند یا اگر لنگیدن منجر به درد زانو و کمر شود، زمان بررسی گزینه‌های جراحی فرا رسیده است.

این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در پایان گفت: افرادی که هنوز آمادگی جراحی ندارند، می‌توانند از اصلاح کفش با کفی‌های طبی، تزریق محدود استروئید (حداکثر سه بار در سال) یا در برخی موارد انتظار استفاده کنند؛ هرچند این انتظار ممکن است سال‌ها طول بکشد و به تخریب الگوی راه رفتن منجر شود. تشخیص زودهنگام و مراجعه به‌موقع، ساده‌ترین راه برای پیشگیری از درمان‌های پیچیده و حفظ سلامت پاهاست.