نامه خانواده شهدای میناب به پاپ: صدای کودکان بی‌صدای ما باش

خانواده‌های دانش‌آموزان شهید میناب در نامه‌ای خطاب به پاپ لئو چهاردهم، از مواضع ضدجنگ وی قدردانی کرده و از رهبر کاتولیک‌های جهان خواستند با روشنگری، صدای فرزندان بی‌صدایشان باشد تا هیچ مادری در کره خاکی مجبور به زمزمه لالایی بر مزار کودکش نشود.

کد خبر: ۴۰۸۰۷۸

تاریخ : ۳۰ فروردين ۱۴۰۵ - ۱۸:۵۷

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز؛ از آغاز جنگ تحمیلی سوم، مرکز گفتگوی ادیان و فرهنگ‌ها مواضع رهبران دینی جهان را رصد کرده است. پاپ لئو چهاردهم، رهبر کاتولیک‌ها، کشتار دانش‌آموزان مدرسه شجره طیبه میناب را محکوم کرد و در اقدامی بی‌سابقه، جنگ‌افروزی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران را فجیع خواند و گفت: «خدا دعای رهبرانی را که دستشان پر از خون است، رد می‌کند.»

{$sepehr_key_205520}

او با اشاره به رئیس‌جمهور آمریکا، رهبرانی که میلیارد‌ها دلار صرف کشتار می‌کنند را مستبد خواند و هشدار داد جهان به دست مشتی مستبد ویران می‌شو. پاپ پیش‌تر نیز از تهدید ترامپ برای «نابودی کامل یک تمدن» ابراز نگرانی کرده و «توهم قدرت مطلق» را عامل تشدید تجاوز مشترک علیه ایران دانست.

در پی این مواضع انسان‌دوستانه، خانواده‌های ۱۶۸ کودک شهید میناب، در نامه‌ای از پاپ لئو چهاردهم تشکر کردند. متن این پیام که در اختیار سازمان فرهنگ و ارتباطات قرار گرفته تا تا از مسیر ارتباط شورای سیاستگذاری و هماهنگی گفتگوی ادیان ایران به دست پاپ لئو چهاردهم رسانده شود، به شرح ذیل است:

ما این نامه را با دستانی لرزان و قلبی آکنده از درد، از میان خاکستر‌ها و ویرانه‌های مدارس شهر میناب در جنوب ایران برای شما می‌نویسیم. ما پدران و مادران ۱۶۸ کودکی هستیم که این روز‌ها به جای در آغوش کشیدن تن گرم فرزندانمان، کیف‌های سوخته و دفترچه‌های خونین آنها را به سینه می‌فشاریم؛ کودکانی معصوم که تنها جرمشان لبخند زدن در کلاس درس بود. اما این جنایت با تحریک و حمایت جنگ‌افروزان بی‌منطق بر سر فرزندان بی‌گناه ما آوار شد.

عالیجناب! در روز‌های تاریکی که صدای مهیب انفجارها، گوش جهان را بر ضجه‌های ما بسته بود، طنین کلام صلح‌طلبانه شمامرهمی بر زخم‌های بی پایان ما گردید. زمانی که شجاعهانه از قدرت‌های جهان خواستید تا میزان خشونت و بمباران‌ها را کاهش دهند، ما در تک تک واژه‌های شما تلاش برای نجات فرزندانمان را دیدیم؛ همان انسان‌های بی دفاعی که شما با تأکید بر لزوم حفاظت از غیرنظامیان و احترام به قوانین بین‌المللی و بشردوستانه سعی در پاسداری از جان آنان داشتید.

شما با دلی دردمند و نگاهی الهی به وجدان‌های بیدار جهان هشدار دادید که نفرت در حال افزایش است، خشونت بدتر می‌شود و بسیاری جان خود را از دست داده‌اند. امروز صندلی‌های خالی کلاس‌های درس در میناب، گواه تلخ همین حقیقت است؛ حقیقتی که ساخت بمب‌های آمریکایی با هدایت جنگ‌افروزان بی منطق آن را رقم زد. ما از شما سپاسگزاریم که در میان هیاهوی جنگ، صدای حقانیت شدید و یادآوری کردید که صلح و آرامش پایدار نه از طریق زور و سلاح، بلکه از مسیر گفت‌و‌گو و جستجوی واقعی به عنوان راه حلی برای همگان به دست می‌آید.

پدران و مادران دانش‌آموزان شهید میناب در نامه خود آورده‌اند که فرزندان ما دیگر هرگز به خانه باز‌نمی‌گردند تا فردایی بهتر بسازند، اما دعای ما پدران و مادران داغ‌دار این است که پیام شما برای زمین گذاشتن سلاح‌ها شنیده شود. به ویژه آن‌گاه که آمریکا و رژیم اسرائیل با زیاده‌خواهی‌های خود آتش این جنایات را شعله‌ور می‌سازند. از شما می‌خواهیم همچنان صدای کودکان بی‌صدای ما باشید و برای بازگشایی تمامی مسیر‌های گفت‌و‌گو تلاش کنید؛ تا دیگر هیچ سلاحی ساخته نشود و هیچ پدر و مادری در هیچ کجای این کره خاکی مجبور نشود لالایی شبانه را بر سنگ سرد مزار کودک خود زمزمه کند.

منبع: فارس

{$sepehr_key_205519}