مرگ حتمی به قیمت دفاع از اسرائیل | آمریکا به پایگاه‌های خود در عراق بازمی‌گردد

پس از ۸ ماه و ۸ روز از تخلیه پایگاه‌های آمریکا در عراق، گزارشات رسمی از اراده سنتکام برای بازگشت به پایگاه‌هایش حکایت دارد. راز این فرار دیرهنگام و بازگشت زودهنگام چیست؟ این گزارش به بررسی ابعاد ناگفته این موضوع می‌پردازد.

کد خبر: ۴۰۸۴۳۵

تاریخ : ۰۱ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۱۷:۴۸

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، نخستین بار ۲۶ مرداد ۱۴۰۴ بود که با اعلام رسمی سنتکام، عملیات تخلیه پایگاه‌های مهم آمریکا در عراق آغاز شد تا پس از ۲۲ سال، حضور مستشاران نظامی این کشور در عراق به کم‌تر از هزار نفر آن هم در سطح مربیان آموزش‌های رزم انفرادی برسد. حالا با گذشت هشت ماه و ۸ روز، بسیاری از رسانه‌های عراقی از تغییر عقیده واشینگتن خبر می‌دهند و بر این اساس، سربازان اشغالگر دوباره برای اعزام به عراق و استقرار در «عین‌الاسد» آماده می‌شوند. این گزارش به بررسی ابعاد ناگفته‌ای از این فرار دیرهنگام و بازگشت زودهنگام می‌پردازد.

مقاومت عراق، انگشت بر ماشه است

از همان ابتدا که خبر خروج نیرو‌های آمریکایی از عراق به سرتیتر رسانه‌های جهان تبدیل شد، تقریباً همه گروه‌های سیاسی عراق با خوشحالی به این خبر واکنش نشان دادند؛ به‌جز «الاطار التنسیقی» یا همان ائتلاف احزاب شیعه که بنیان‌گذاران محور مقاومت در عراق هستند. سکوت معنادار جریان کتائب، سرایا اولیاء‌الدم، حزب‌الله عراق و جنبش النجبا، از همان ابتدا راوی بدگمانی مقاومت نسبت به این تصمیم واشینگتن بود و حالا با اعلام خبر بازگشت سنتکام به پایگاه هایش، دلیل این بدگمانی بیش از پیش محرز و مسلم است.

«حاج کمیل»، معاون عملیات کتائب حزب‌الله در گفت‌و‌گو با شهرآرانیوز می‌گوید: فلسفه تأسیس و فعالیت مقاومت در عراق، دفاع از تمامیت ارضی، حاکمیت دولت مردمی و مقابله با تهدیداتی است که علیه امت مقاومت در جریان است. خصومت ما با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی یک مبنای ایدئولوژیک دارد و بر همین اساس، در جنگ رمضان به حمایت از ملت ایران وارد جنگ شدیم. اصل بر این است که آمریکا باید از منطقه اخراج شود و بر همین اساس، حتی اگر تفاهمنامه‌ها میان ارتش آمریکا و برخی دولتمردان خادم استکبار در عراق امضا شده باشد، بازهم این حضور در نظر مقاومت عراق مردود است.

وی می‌افزاید: ما هرگز به آمریکایی‌ها خوش‌بین نیستیم. حتی انتقال اخیر سربازان اشغالگر به اقلیم کردستان را نیز تحت رصد داشتیم و از احتمال بازگشت آنها آگاه بودیم. اکنون پس از دو جنگ اخیر، به تقاص خون همه شهدا و به انتقام خون دخترکان دانش‌آموز ایرانی، ما ولی‌دم و صاحب انتقام هستیم بنابراین همانطور که پایگاه‌های شکاری بلد، ویکتوریا، الرشید، کرکوک و در صدر همه آنها پایگاه تهاجمی عین‌الاسد را آماج حملات بی‌وقفه قرار دادیم، در ادامه نیز زیرساخت‌های اشغالگران در دسترس کامل ادوات تهاجمی مقاومت قرار خواهد داشت.

{$sepehr_key_205904}

آمریکا، جان‌فدای اسرائیل می‌شود

بازگشت سربازان آمریکایی به عراق از جهت دیگری هم قابل‌بررسی است؛ جنگ رمضان و آسیب‌های مؤثری که به زیرساخت‌های نظامی ایالات متحده در عراق وارد شد، معادلات تقابل نظامی مقاومت و آمریکا را وارد فاز جدیدی کرد؛ فضایی که در جریان آن، محور مقاومت از یک تهدید بالقوه به یک تهدید بالفعل برای سنتکام تبدیل شده و منطقه غرب آسیا به جای یک سرزمین سوخته از جنگ، یک انبار مملو از باروت برای آمریکا تلقی می‌شود. به عبارت دیگر، حالا آمریکا درحال اتخاذ تصمیماتی است که در یک «جنگ تمام‌عیار» گرفته می‌شود.

عماد هلالات، استاد دانشگاه و کارشناس مسائل منطقه در گفت‌و‌گو با شهرآرانیوز می‌گوید: درحال حاضر، ۱۷۱ هزار سرباز آمریکایی در ۷۳ پایگاه نظامی در سرتاسر جهان مستقر هستند که از این شمار، بیش از ۵۸ هزار سرباز و مستشار در کشور‌هایی همچون کویت، قطر، بحرین و عربستان سعودی حضور دارند. البته شمار زیادی از این سربازان قبل از آغاز جنگ رمضان و همزمان با آن از منطقه خارج شدند و در این شرایط، پنتاگون به‌خوبی می‌داند که بازگشت نیروی انسانی به عراق (پایگاه‌هایی که در معرض آتش مستقیم محور مقاومت قرار دارند)، جز افزایش هزینه و خسارت در جنگ احتمالی نتیجه دیگری ندارد.

وی می‌افزاید: با این حال، سنتکام بازهم خواهان احیای جغرافیای اشغالگری خود در عراق است. چرا؟ پاسخ ما در حجم تخریب گسترده موشک‌های ایران در سرزمین‌های اشغالی نهفته است. به همین دلیل است که در آتش‌بس دو هفته‌ای، سنتکام بر آرایش جدید سامانه‌های تاد و پاتریوت در کویت و اردن متمرکز شده است. آمریکایی‌ها ۱۲ روز است سپر هوایی رژیم صهیونیستی را به‌شدت مستحکم کرده‌اند و به همین دلیل، اکنون در عراق نیز مترصد این فرصت هستند که لایه دفاعی جدیدی در مسیر دسترسی موشک‌های ایرانی به اراضی اشغالی ایجاد کنند؛ حتی اگر تشکیل این لایه دفاعی به قیمت هدف قرارگرفتن نظامیان خود و افزایش تلفات انسانی باشد.