انتشار کتاب «شاید آخرین حرف‌ها» | روایت‌هایی از فجایع جنگ‌های قرن بیستم تاکنون

کتاب «شاید آخرین حرف‌ها» ترجمه محسن یاوری، شامل روایت‌هایی از فجایع جنگ‌های قرن بیستم تاکنون است.

کد خبر: ۴۰۹۸۵۴

تاریخ : ۰۶ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۱۳:۴۴

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز؛ کتاب «شاید آخرین حرف‌ها» گردآوری و ترجمۀ محسن یاوری با نشر ثالث، به‌تازگی روانۀ بازار کتاب ایران شده است.

محسن یاوری پیش از این با ترجمه‌هایی، چون رمان «بسیار بلند و فوق‌العاده نزدیک»، کتاب «ایده» و کتاب «بیرون جهیدن از صف مردگان» از نشر نیماژ و همچنین مجموعۀ داستان «آن‌ها قرار نیست پیر شوند» از نشر ثالث در کارنامه خود دارد، او در اثر تازه‌اش که شامل روایت‌هایی از فجایع جنگ‌های قرن بیستم تاکنون است به سراغ موضوع جنگ رفته. یاوری در این کتاب علاوه بر ترجمه، دست به انتخاب روایت‌ها زده است.

«شاید آخرین حرف‌ها» شامل ۱۰۳ صفحه به همراه تصاویری مستند از هر روایت است. محسن یاوری در مقدمه کتاب «شاید آخرین حرف‌ها» می‌نویسد: «این کتاب روایت آدم‌هایی است که به ظاهر بازمانده‌اند، اما به‌راستی بازمانده‌اند؛ به ظاهر گذشته‌اند، اما درواقع چیزی از آنها در دل یک حادثۀ تاریخی، خواه یک گلولۀ کوچک باشد خواه یک بمب اتم، جا مانده است و تاریخ آنها را نخواهد دید. تاریخ تنها به نقطۀ عطف‌ها نگاه می‌کند، تاریخ شکست‌خوردگان و پیروز‌ها را می‌بیند، تاریخ رنج‌ها و جدایی‌های آدم‌های عادی را نگاه نمی‌کند، عشق‌های ازدست‌رفته را نمی‌بیند، تاریخ، آدم‌های معمولی و داستان‌هایشان را نمی‌بیند، تاریخ انسان‌ها را نمی‌بیند. تنها رخداد‌ها هستند که برای تاریخ مهم‌اند و آدم‌ها برای تاریخ تنها به اعداد تقلیل پیدا می‌کنند، آن هم اغلب اعدادی رند: «پنج هزار نفر در بمباران شیمیایی حلبچه توسط صدام کشته شدند.» «سه میلیون نفر در جنگ ویتنام کشته شدند.» سهم آنهایی که بیشتر از آن سه میلیون نفر یا پنج هزار نفر بوده‌اند حتی قرار گرفتن در این آمار هم نیست.»

{$sepehr_key_207452}

او در ادامه یادداشت خود بر این کتاب می‌نویسد: «من با کتاب بازماندگان، خواسته‌ام صدای کسانی باشم که تاریخ، آنها و رنجشان را نادیده گرفته است. برای پیدا کردن این ناداستان‌ها، ماه‌ها و روز‌ها و ساعت‌های زیادی را صرف جست‌و‌جو و خواندن روایت‌های بیشماری از جنگ‌های مختلف کرده‌ام. وقتی این روایت‌ها مثل تکه‌های پازل کنار هم قرار می‌گیرند، یک مفهوم بزرگ به‌وضوح آشکار خواهد شد و آن اینکه فرقی نمی‌کند که تاریخ شما را سمت برندۀ ماجرا بگذارد یا سمت بازنده، فرقی نمی‌کند که شما آن خلبان بمب‌افکن پی-۴۷ آمریکایی باشید که بمب‌ها را روی درسدن می‌ریزد یا جزو آدم‌هایی باشید که در درسدن آلمان عزیزانی را از دست داده‌اند، شما در نهایت بازنده‌اید و سهمتان تنها کابوس است و جنگ در نهایت برای آدم‌های معمولی برنده‌ای نخواهد داشت. همان‌طور که در روایت «داستان جنگ» یا «کابوس‌ها» در این کتاب خواهید خواند.»

منبع: ایبنا