گفت‌وگو با کارگردان خراسانی سریال «مادران» | جایگاه مادر شهدا را به قشر خاصی محدود نکردیم

«مسعود دهنوی» کارگردان سریال تلویزیونی «مادران» درباره ساخت این اثر توضیح داد.

کد خبر: ۴۱۱۰۶۳

تاریخ : ۱۰ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۱۵:۰۱

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، مادران مخلوقات عجیبی هستند؛ نه آنقدر افسانه‌ای‌اند که بتوان به فرشته‌ها تشبیه‌شان کرد و نه آن‌چنان زمینی‌اند که در زمره دیگر انسان‌ها قرار بگیرند. گویا دنیایشان فرق می‌کند. از جنس زمینی‌ها نیستند. ایثار و از خودگذشتگی‌شان آنقدر چشمگیر است که از یک انسان عادی برنمی‌آید.

از نخستین روز مادر شدن به یک نگهبان بدل می‌شوند و فرزندشان را تیمار می‌کنند تا مبادا نسیمی خشمگین صورتش را بیازارد. گویا از آن روز به بعد فقط «مادر» می‌شوند، دیگر هیچ برای خود نمی‌خواهند و دنیایشان خلاصه در جهان کوچکی می‌شود که به این دنیا آورده‌اند.

با این حال، اما برخی‌ها مادرترند! فداکاری و عظمت روحشان چنان سرشار است که از دنیای رنگین خود و جگرگوشه‌شان برای آبادی یک جهان بزرگ‌تر می‌گذرند؛ جهانی که نامش ایران است و سایه مادرانگی اش را بر سر تمام ما گسترده است.

خاک این سرزمین پاک، با خون جوانانی جان بیشتر گرفته است که هر یک نور چشم خانه‌ای بودند و پس از رفتنشان، جان مادرانشان آرام نگرفت، اما چراغ فخر و میهن‌پرستی را در تمام ایران روشن کردند.

یکی از فیلمسازان اهل نیشابور، پس از جنگ ۱۲ روزه، سراغ مادران دلتنگی رفته است که هنوز هم پس از گذشت سال‌ها با مرور لحظه وداع، دلتنگی چهره‌شان را درهم می‌کشد و قلبشان به امید دیدار دوباره جوانشان می‌تپد. حاصل این تلاش حالا در قالب یک مجموعه تلویزیونی به نام «مادران» درآمده است تا اقتدار، ازخودگذشتگی و ایثار مادران شهدا را روایت کند.

مسعود دهنوی در گفت‌و‌گو با خبرنگار شهرآرانیوز در رابطه با ساخت این اثر تشریح کرد: سریال مادران مجموعه‌ای مرتبط با مادران شهداست؛ یک سریال ۸ قسمتی که تلاش دارد با اقتباسی آزاد از داستان‌های واقعی، گریزی کوتاه، اما عمیق به زندگی خانواده‌های شهدا و در رأس آن، ایثار مادران بزند.

وی افزود: در این مجموعه از قومیت‌ها و فضا‌های مختلف بهره گرفته شده به طوری که در ۸ منطقه کشور، از استان اردبیل گرفته تا خراسان، داستان‌هایی کمتر شنیده شده، روایت شده است.

این فیلمساز خراسانی درباره قالب این سریال بیان کرد: داستان «مادران» به صورت اپیزودیک تهیه شده و هر قسمت، حاوی داستانی مجزا است. نقطه قابل توجه این مجموعه، بازیگر ثابت با هنرنمایی خانم رویا افشار است که در هر ۸ قسمت حضور دارد و در هر داستان با نقشی متمایز ظاهر می‌شود.

{$sepehr_key_208737}

وی با اشاره به گستره داستانی این مجموعه تشریح کرد: ما در ساخت این اثر از فرهنگ‌ها و اقشار مختلف الهام گرفته‌ایم، به عنوان مثال در یکی از اپیزودها، داستان مادر یک شهید ارمنی را به تصویر کشیده‌ایم و در قسمتی دیگر نیز روایت خانواده یک شهید اهل تسنن را بازگو کردیم. تلاش ما در انتخاب سوژه‌های داستانی این بود که عظمت و ارزش جایگاه مادر شهید را به یک قشر خاص محدود نکنیم و با دید گسترده‌تری به سوژه‌ها نگاه کنیم.

کارگردان سریال «مادران» در ادامه بیان کرد: طول مدت تصویربرداری و انتخاب سوژه‌ها، تماما پیش از جنگ رمضان اتفاق افتاد و داستانی از این جنگ تحمیلی را در مجموعه نداریم، اما داستان یکی از شهدا، مربوط به مادر یکی از شهدای پدافند ارتش در جنگ ۱۲ روزه است.

این فیلمساز درخصوص ایده ساخت این سریال نیز افزود: ایده اولیه به بخش‌هایی از کتاب روایت فتح بازمی‌گردد که به مادران شهدا پرداخته بود و داستان‌ها چنان جذابیت داشتند که من هم به این فکر افتادم تا داستان این مادران را مقابل دوربین بیاورم.

وی اهمیت تولید محتوا در شرایط بحران و پس از آن را حائزاهمیت دانست و اظهار کرد: در هر بحرانی، یک بخش در میدان اتفاق می‌افتد و بخش دیگر رسانه‌ها را دربرمی‌گیرند. هر اتفاقی که در کشور می‌افتد، تعداد بسیار زیادی قهرمان، حماسه، داستان وطن‌پرستانه و ایثار را در دل خود نهفته است که با یک نگاه ویژه می‌توان آن را به تصویر کشید و برای آیندگان به یادگار گذاشت.

دهنوی در ادامه تأکید کرد: اگر ما در حال حاضر از این کار غافل شویم، در سال‌های آینده تنها می‌توانیم درباره آن حرف بزنیم و هیچ تصویر مشخصی از آن نداریم، اما حالا که فرصت و توانمندی تولید آثار نمایشی و مستند را داریم، باید از این موقعیت استفاده کنیم. قدر حقیقی شهدا را نسل‌های آینده پس از سالیان درک خواهند کرد که چه خدمت بزرگ، ایثار و فداکاری مهمی را برای این مرز و بوم و مردم انجام داده‌اند. از این جهت تولید آثار از این دست ضروری است.

وی درنهایت درباره جایگاه آثار داستانی و مستند در ایام جنگ گفت: من در جنگ رمضان تقریبا هر روز در میدان حضور داشتم، کار مستند انجام دادم و در اکثر مکان‌هایی که مورد اصابت قرار گرفت حضور پیدا کردم و در راستای نمایش این صحنه‌ها، یک برنامه به نام «داستان راش» را نیز در فضای مجازی منتشر کردم. به عقیده من، در میانه جنگ و بحران، مردم بیشتر به آثار مستند و خبر‌های کمتر شنیده شده نیاز دارند تا آثار داستانی. اما پس از مدتی وقفه و سکون نسبی شرایط، ساخت آثار داستانی هم لازم است.