چالش دولت‌های آسیا از بحران انرژی به وجود آمده از جنگ علیه ایران

دولت‌های آسیا، منطقه اصلی واردکننده نفت، در تلاشند تا جایگزین‌هایی پیدا کنند و اقتصاد خود را از بدترین بحران انرژی ناشی از جنگ ایران مصون نگه دارند، اما این درد به طور فزاینده‌ای پرهزینه می‌شود.

کد خبر: ۴۱۲۲۶۵

تاریخ : ۱۵ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۱۰:۰۸

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، رویترز در گزارشی تحلیلی نوشت: این اختلال باعث شد بانک توسعه آسیا پیش‌بینی رشد خود را برای کشور‌های در حال توسعه آسیا و اقیانوسیه به ۴.۷ درصد در سال جاری و ۴.۸ درصد در سال ۲۰۲۷ کاهش دهد، که نسبت به ۵.۱ درصد برای هر دو سال قبل کاهش یافته است و چشم‌انداز تورم خود را برای امسال به ۵.۲ درصد افزایش دهد.

داده‌های کپلر نشان می‌دهد که پس از دو ماه بسته شدن تنگه هرمز، گلوگاه کلیدی یک پنجم از عرضه جهانی نفت و گاز، کل واردات نفت به آسیا که ۸۵ درصد از محموله‌های نفت خام خلیج فارس را دریافت می‌کند، در ماه آوریل نسبت به سال گذشته ۳۰ درصد کاهش یافته و به پایین‌ترین حد خود از اکتبر ۲۰۱۵ رسیده است.

فشار‌های مالی در سراسر منطقه، به ویژه جنوب آسیا، در حال افزایش است، زیرا دولت‌ها میلیارد‌ها دلار برای یارانه‌ها و معافیت‌های گمرکی واردات برای جبران هزینه می‌کنند.

هانا لوچنیکاوا-شورش از اس‌اند‌پی گلوبال مارکت گفت: اولین خط دفاعی، این است که دولت‌ها تصمیم گرفتند شوک اولیه را با ارائه یارانه یا کاهش عوارض غیرمستقیم بر محصولات سوختی جذب کنند.

بخش پالایشگاهی تحت سلطه دولت هند، قیمت سوخت را با وجود افزایش هزینه‌های نفت خام ثابت نگه داشته و حدود ۱۰۰ روپیه (۱.۰۶ دلار) برای هر لیتر گازوئیل و ۲۰ روپیه برای بنزین از دست داده است، اما برخی از تحلیلگران پیش‌بینی می‌کنند که پس از پایان انتخابات ایالتی در ماه آوریل، قیمت‌ها افزایش یابد. بسیاری از دولت‌های منطقه‌ای برای محدود کردن مصرف سوخت یا جلوگیری از احتکار اقدام کرده‌اند، در حالی که چندین کشور صادرات را محدود کرده‌اند و بسیاری، از جمله استرالیا، از تلاش‌های دیپلماتیک برای تضمین دسترسی حمایت کرده‌اند.

چین، بزرگترین واردکننده نفت جهان، خود را با ذخایر قابل توجه، زنجیره تأمین انرژی متنوع و محدودیت‌های صادراتی سوخت و کود محافظت کرده است، اگرچه پکن برای برخی از خریداران منطقه‌ای، از استرالیا گرفته تا میانمار، استثنا قائل می‌شود.

گلدمن ساکس اعلام کرد، حتی با وجود اینکه دولت‌ها از منابع مالی، ذخایر ارزی و موجودی نفت بهره‌برداری می‌کنند، تأثیر اقتصادی جنگ بر آسیا به آن بدی که تصور می‌شد، نبوده است.

با این وجود، پیش‌بینی‌های رشد ۲۰۲۶ برای ژاپن و برخی از کشور‌های جنوب شرقی آسیا را کاهش داد و انتظارات تورمی را اندکی افزایش داد، در حالی که نسبت به یک سؤال کلیدی حل نشده هشدار داد.

اولین خطوط دفاعی

ارز‌های بازار‌های نوظهور آسیا در مقایسه با ارز‌های همتای جهانی و ارز‌های بزرگتر منطقه، بیشترین افت را داشته‌اند و به پایین‌ترین حد خود در برابر دلار رسیده‌اند، به طوری که پزو، روپیه و روپیه همگی به پایین‌ترین حد خود رسیده‌اند.

از زمان آغاز جنگ در فوریه، پزو فیلیپین بیش از ۵ درصد، بات تایلند بیش از ۳ درصد و روپیه بیش از ۲.۵ درصد کاهش یافته است.

در مقابل، یوان چین با ۰.۸ درصد افزایش در برابر دلار، بهترین عملکرد را در منطقه داشته است، در حالی که ژاپن برای افزایش ین مداخله کرده و آن را به ۰.۴ درصد بالاتر از سطح قبل از جنگ رسانده است. وون کره جنوبی حدود ۱.۱ درصد کاهش یافته است.

{$sepehr_key_210006}

به گفته اس‌اندپی گلوبال مارکت، اقتصاد‌های آسیای جنوبی پاکستان، بنگلادش و سریلانکا بیشترین آسیب را در برابر فشار‌های ناشی از بحران مالی متحمل شده‌اند.

به عنوان مثال، پاکستان اخیراً اولین مناقصه‌های خود را از سال ۲۰۲۳ برای خرید گاز طبیعی مایع صادر کرده است. اقتصاد‌های آسیا و اقیانوسیه به شدت به منابع خاورمیانه برای نفت خام، گاز طبیعی مایع، سوخت‌های تصفیه‌شده، کود و نهاده‌های صنعتی وابسته هستند و آسیای جنوبی به دلیل وابستگی به گاز پخت‌وپز و کود‌های مبتنی بر هیدروکربن، به ویژه آسیب‌پذیر است.

طبق محاسبات رویترز، این منطقه به دنبال جایگزینی عرضه‌ای است که قادر به تأمین آن از قطر نیست و ۱۸.۸۸ دلار برای هر میلیون واحد حرارتی بریتانیا برای یک محموله پرداخت می‌کند که تقریباً ۳۰ میلیون دلار بیشتر از قیمت‌های بازار قبل از جنگ است.

لوچنیکاوا-شورش، رئیس بخش اقتصاد آسیا و اقیانوسیه افزود: «این کشور‌ها بیشتر منابع خود را صرف یارانه دادن به شرکت‌های انرژی عمومی داخلی و اساساً محافظت از مصرف‌کنندگان نهایی در برابر شوک قیمت انرژی می‌کنند.»

اینها همچنین کشور‌هایی هستند که کمترین ضربه‌گیر‌های مالی را دارند.

او گفت، با این حال، اقتصاد‌های منطقه‌ای در مقایسه با زمانی که شروع جنگ اوکراین در سال ۲۰۲۲ آخرین شوک انرژی را ایجاد کرد، در موقعیت بهتری قرار دارند.

مکانیسم‌های مقابله

واکنش‌ها در سراسر آسیا تحت تأثیر شرایط هر کشور است.

برای مثال، اندونزی، تولیدکننده انرژی، به اپراتور‌ها گفته است که بازار داخلی را بر صادرات اولویت دهند و حمل و نقل LNG را که تحت قرارداد نبوده است، متوقف می‌کند.

بزرگترین اقتصاد جنوب شرقی آسیا همچنین به دنبال جایگزینی نفت خاورمیانه با آفریقا و آمریکای لاتین است و قصد دارد تا پایان سال ۱۵۰ میلیون بشکه از روسیه خریداری کند.

در تایلند، منبعی در یک پالایشگاه دولتی گفت که این شرکت خرید نفت خام را متوقف کرده است، زیرا ذخایر ملی محصولات پالایش شده پس از افزایش تولید پالایشگاه‌ها و ممنوعیت دولتی برای صادرات، افزایش یافته است.

وی افزود، در عین حال، محدودیت‌های مصرف انرژی و قیمت‌های بالا منجر به کاهش تقاضا شده است.

ژاپن که ۹۵ درصد از نفت خود را از خاورمیانه خریداری می‌کند، خرید نفت ایالات متحده را افزایش داده و قیمت‌های بازار لحظه‌ای را که پس از شروع جنگ افزایش یافته بود، به علاوه هزینه حمل و نقل از ایالات متحده که دو برابر بیشتر از خلیج فارس طول می‌کشد، پرداخت می‌کند. روز جمعه، ژاپن آزادسازی ۳۶ میلیون بشکه نفت خام از ذخایر خود را آغاز کرد که دومین آزادسازی نفت از زمان آغاز جنگ بود.

{$sepehr_key_210007}