مرگ ۲ مددجوی مراکز نگهداری خراسان رضوی زیر ذره‌بین؛ از زخم عفونی در مشهد تا خفگی تلخ در تربت‌حیدریه

فوت ۲ مددجوی مراکز نگهداری معلولان و بیماران اعصاب و روان در مشهد و تربت‌حیدریه، بار دیگر موضوع نظارت بر مراکز شبانه‌روزی تحت پوشش بهزیستی را در کانون توجه قرار داده است؛ پرونده‌هایی که اگرچه به گفته مسئولان بهزیستی، بخشی از آن به شرایط جسمی و اختلالات شدید مددجویان بازمی‌گردد، اما در عین حال، ضعف مراقبت لحظه‌ای و ضرورت حساسیت بیشتر نسبت به جان افراد کم‌توان را نیز یادآوری می‌کند.

کد خبر: ۴۱۲۸۶۶

تاریخ : ۱۷ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۱۰:۴۲

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز؛ فوت ۲ مددجوی مراکز نگهداری تحت پوشش بهزیستی خراسان رضوی در هفته‌های اخیر، واکنش‌ها و پرسش‌هایی را درباره کیفیت مراقبت از افراد دارای معلولیت ذهنی و بیماران اعصاب و روان در مراکز شبانه‌روزی به دنبال داشته است؛ موضوعی که پس از انتشار برخی روایت‌ها درباره «سوختگی» و «قصور مراقبتی»، به یکی از پرونده‌های مورد توجه افکار عمومی تبدیل شد.

معاون توانبخشی اداره کل بهزیستی خراسان رضوی، در گفت‌وگو با خبرنگار شهرآرانیوز، با تشریح جزئیات این ۲ پرونده، تأکید کرد: بررسی‌های تخصصی و نظارتی در هر دو مورد انجام شده و دستگاه قضایی نیز در جریان کامل پرونده‌ها قرار گرفته است.

نرگس ژیان‌عابد گفت: یکی از این مددجویان، مردی حدود ۲۴ تا ۲۵ ساله با سابقه بیماری اعصاب و روان بود که دی‌ماه ۱۴۰۴ پس از ترخیص از بیمارستان حجازی، به یکی از مراکز نگهداری بیماران روان مزمن در مشهد منتقل شد.

به گفته وی، این فرد هنگام پذیرش، دارای اضافه‌وزن شدید، دیابت، کم‌کاری تیروئید، سابقه شب‌ادراری و مشکلات ناشی از شکاف کام بود و از همان ابتدا تحت درمان تخصصی قرار گرفت.

معاون توانبخشی بهزیستی خراسان رضوی افزود: برای این مددجو، هم‌زمان درمان دیابت و تیروئید آغاز شد و به دلیل مشکلات ادراری، تحت نظر متخصص اورولوژی و متخصص عفونی قرار گرفت.

وی درباره شایعات مطرح‌شده پیرامون «سوختگی» این مددجو نیز توضیح داد: بررسی‌های ما نشان می‌دهد موضوع سوختگی صحت ندارد و آنچه ایجاد شده بود، زخم ناشی از تماس مکرر پوست با ادرار و شرایط جسمی فرد بوده است.

ژیان‌عابد ادامه داد: این مددجو به دلیل اضافه‌وزن بالا، دیابت و ناتوانی در کنترل ادرار، مستعد ایجاد زخم‌های پوستی بود. درمان‌های موضعی، پانسمان روزانه و آنتی‌بیوتیک نیز برای او انجام شده بود و تصاویر موجود نشان می‌دهد زخم در حال ترمیم بوده است.

او با اشاره به اینکه مددجو اوایل اردیبهشت ماه سال جاری با رضایت خانواده از مرکز ترخیص شده، گفت: حتی برای ادامه روند درمان، وقت متخصص اورولوژی برای اردیبهشت‌ماه گرفته شده بود، اما فرد پس از انتقال توسط خانواده به بیمارستان، چند روز بعد در بخش عفونی بیمارستان امام رضا(ع) جان باخت.

به گفته معاون توانبخشی بهزیستی خراسان رضوی، هنوز گزارش نهایی پزشکی و قضایی درباره علت دقیق فوت به این اداره کل اعلام نشده است.

دومین حادثه؛ این بار در تربت حیدریه

پرونده دوم اما به فوت یک مددجوی کم‌توان ذهنی در مرکز نگهداری معلولان ذهنی بالای ۱۴ سال در تربت‌حیدریه مربوط می‌شود؛ حادثه‌ای که به گفته مسئولان، بر اثر انسداد راه هوایی رخ داده است.

ژیان‌عابد در توضیح این حادثه گفت: این مددجو دچار اختلال هرزه‌خواری بود؛ یعنی تمایل به خوردن اشیای غیرخوراکی داشت. طبق تصاویر دوربین‌ها، بخشی از پوشش فومی کنار تخت را جدا و مصرف کرده که باعث انسداد راه هوایی او شده است.

وی افزود: در زمان حادثه، مراقب برای دقایقی داخل اتاق حضور نداشته، اما پس از مشاهده وضعیت مددجو، عملیات احیا و انتقال به بیمارستان انجام شده که متأسفانه نتیجه‌بخش نبوده است.

معاون توانبخشی بهزیستی خراسان رضوی تأکید کرد: پس از این اتفاق، تیم‌های نظارتی به شهرستان اعزام شدند و ضمن بازبینی کامل مرکز، تصمیماتی از جمله کاهش ۵۰ درصدی ظرفیت، تنزل درجه مرکز و انتقال تعدادی از مددجویان به مراکز دیگر اتخاذ شد.

او همچنین گفت: این مرکز خصوصی بوده و فعالیت آن با نظارت بهزیستی انجام می‌شده است.

به گزارش شهرآرانیوز؛ در ماه‌های گذشته نیز گزارش‌هایی درباره وضعیت برخی مراکز نگهداری معلولان و بیماران اعصاب و روان در خراسان رضوی منتشر شده بود که حساسیت افکار عمومی نسبت به شرایط نگهداری مددجویان را افزایش داد.

اگرچه مسئولان بهزیستی تأکید دارند بسیاری از این مددجویان دارای شرایط پیچیده جسمی و روانی هستند و نگهداری از آنان دشواری‌های خاص خود را دارد، اما این ۲ حادثه نشان می‌دهد کوچک‌ترین غفلت یا نبود مراقبت لحظه‌ای، می‌تواند به اتفاقاتی جبران‌ناپذیر منجر شود.

بی‌تردید کارکنان و مراقبان این مراکز، در یکی از سخت‌ترین حوزه‌های خدمات اجتماعی فعالیت می‌کنند، اما در عین حال، انتظار می‌رود مدیران مراکز و مجموعه‌های نظارتی بهزیستی، با حساسیت و دقت بیشتری بر روند نگهداری، مراقبت‌های بهداشتی و ایمنی مددجویان نظارت کنند؛ چراکه افراد کم‌توان جسمی و ذهنی، بیش از هر گروه دیگری نیازمند مراقبت مستمر و صیانت از جان و کرامت انسانی خود هستند.

{$sepehr_key_210635}

{$sepehr_key_210636}