فرهاد مجیدی از من به این‌ها نمی‌بازم تا به همه می‌بازم!

فرهاد مجیدی با تیم البطائح امارات به دسته پایین‌تر سقوط کرد تا همگان را به یاد جمله معروفش در فصل قهرمانی با استقلال بیندازد. جمله‌ای غرور آمیز که می‌گفت: «من به این‌ها نمی‌بازم!»

کد خبر: ۴۱۵۳۷۸

تاریخ : ۲۷ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۱۶:۰۵

نوشته

گروه ورزش|شهرآرانیوز،  فوتبال همیشه حافظه‌ای بی‌رحم دارد. همان‌قدر که موفقیت را بزرگ می‌کند، شکست را هم مقابل چشم همه می‌گذارد. برای فرهاد مجیدی، سرمربی‌ای که روزی روی نیمکت استقلال با غرور از جمله معروف «من به اینها نمی‌بازم» استفاده می‌کرد، امروز فوتبال تصویری متفاوت ساخته است.

تصویری که شاید بیش از هر چیز یادآور این حقیقت باشد که فاصله میان غرور و واقعیت، گاهی فقط چند فصل است.

مجیدی در آخرین فصل حضورش روی نیمکت استقلال، موفق شد تیمش را بدون شکست قهرمان لیگ برتر کند. قهرمانی‌ای تاریخی که بدون تردید در کارنامه او نقطه‌ای درخشان محسوب می‌شود.

اما آنچه پس از آن فصل بیش از موفقیت‌های فنی مورد توجه قرار گرفت، نوع مواجهه او با منتقدان و فضای رسانه‌ای بود. مجیدی بار‌ها در مصاحبه‌هایش با لحنی طعنه‌آمیز و سرشار از اعتمادبه‌نفس جمله «من به اینها نمی‌بازم» را تکرار کرد.

جمله‌ای که هرگز مشخص نشد مخاطب دقیق آن چه افراد یا جریانی هستند، اما به مرور به نماد نوعی نگاه از بالا به پایین و احساس شکست‌ناپذیری تبدیل شد.

حالا، اما شرایط در امارات برای او روایت دیگری نوشته است. البطائح تحت هدایت فرهاد مجیدی با ثبت ۱۳ شکست، در نهایت به دسته پایین‌تر فوتبال امارات سقوط کرده است. تیمی که در هفته پایانی، باوجود کسب تساوی برابر شباب‌الاهلی، به دلیل پیروزی رقیب مستقیمش نتوانست در لیگ بماند. این پایان تلخ برای سرمربی‌ای که زمانی تصور می‌شد مسیر صعودی بزرگی در فوتبال منطقه خواهد داشت، بدون شک ضربه‌ای سنگین به اعتبار فنی اوست.

البته بررسی کارنامه مجیدی نیازمند نگاهی دقیق‌تر نیز هست. او پیش از قهرمانی تاریخی با استقلال، سه مقطع متفاوت هدایت این تیم را برعهده گرفت و در بسیاری از بزنگاه‌ها نتوانست انتظارات را برآورده کند.

شکست‌های مهم، حذف از جام‌ها و از دست رفتن فرصت‌های قهرمانی، بخشی از کارنامه‌ای بود که کمتر درباره آن صحبت شد. حتی در فصل قهرمانی بدون شکست نیز بسیاری معتقد بودند نقش ساختار مدیریتی وقت و ثبات ایجادشده در باشگاه، به‌ویژه حمایت‌های مصطفی آجورلو، در موفقیت استقلال نقشی تعیین‌کننده داشت.

مشکل اصلی شاید نه خود شکست، بلکه نوع مواجهه با موفقیت باشد. در فوتبال، فروتنی اغلب همان حلقه گمشده‌ای است که می‌تواند مربیان را در روز‌های سخت نجات دهد. وقتی یک سرمربی خود را فراتر از نقد ببیند یا با ادبیاتی مبتنی بر تحقیر رقبا و منتقدان سخن بگوید، طبیعتا روز‌های دشوار با شدت بیشتری به او بازمی‌گردند.

امروز فرهاد مجیدی در موقعیتی قرار گرفته که دیگر خبری از شعار‌های پیروزمندانه نیست.

تیمش سقوط کرده و آینده کاری‌اش در فوتبال امارات با ابهام جدی روبه‌رو شده است. شاید حالا بیش از هر زمان دیگری، همان جمله معروف برای خودش معنایی تازه پیدا کرده باشد. فوتبال همیشه تیمی دارد که بتواند تو را شکست دهد، حتی اگر زمانی تصور کنی به هیچ‌کس نمی‌بازی.