اخلاص و عمل‌گرایی شاخصه‌های ماندگار در مکتب شهید جمهور

رئیس‌جمهور شهید به‌دلیل برخورداری از مجموعه‌ای ویژگی‌های شخصیتی و مدیریتی، اقداماتی را در سطح هیئت دولت در زمان ریاست‌جمهوری خود رقم زدند که موجب شد در بازه‌ای کوتاه، شاهد تحولاتی قابل‌توجه باشیم.

کد خبر: ۴۱۶۱۴۲

تاریخ : ۳۰ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۱۱:۲۰

نوشته

به‌همین‌دلیل بود که در زمان دولت سیزدهم، باوجود تحریم‌ها و فشار‌های اقتصادی قدرت‌های خارجی، وضعیت اقتصادی کشور مسیر رو‌به‌رشدی را تجربه کرد. همچنین در حوزه ارتباطات بین‌المللی، اعتباری که ایشان برای کشور ایجاد کردند، زمینه گشایش‌های جدید را فراهم ساخت و موجب شد بسیاری از بازیگران بین‌المللی به توان و جایگاه ایران باور بیشتری پیدا کنند.

بخشی از این موفقیت‌ها ناشی از ویژگی‌های فردی ایشان بود؛ ازجمله توکل کامل به خداوند همراه با بهره‌گیری از تمام ظرفیت‌های موجود. ایشان تأکید داشتند که اگر با اتکا به توان داخلی عمل کنیم، یاری الهی نیز همراه خواهد شد و نتایج این نگرش در عمل مشاهده شد.

نگاه ایشان معطوف به تقویت ظرفیت‌ها و دانش بومی بود و اعتقاد داشتند پیشرفت واقعی کشور از مسیر تکیه بر توانمندی‌های داخلی و سرمایه انسانی متخصص می‌گذرد، نه از انتظار برای کمک‌های خارجی. این رویکرد موجب شد نیرو‌های جوان و متخصص با روحیه‌ای جهادی در عرصه‌های مختلف وارد عمل شوند؛ مشابه الگویی که پیش‌تر در قالب «جهاد سازندگی» تجربه شده بود.

ایشان بر ضرورت عبور از برخی روند‌های طولانی و تشریفاتی تأکید داشتند و معتقد بودند کار باید در میدان و با نتیجه ملموس برای مردم پیش برود. به یاد دارم که از همان روز نخست تأکید می‌کردند: به‌جای تهیه گزارش‌های متعدد برای پایان دوره، کار را انجام دهید و نتیجه عملی ارائه کنید. در نگاه او، عملکرد باید در جامعه و در زندگی مردم دیده می‌شد.

در حوزه زنان و خانواده نیز مشکلات موجود به‌صورت عملیاتی پیگیری شد و باوجود فشار‌ها و مخالفت‌ها، اقداماتی صورت گرفت که در‌نهایت رضایت و خرسندی بخش‌هایی از جامعه را به‌همراه داشت. از‌سوی‌دیگر، در عرصه بین‌الملل، بیشترین حجم ارتباطات در حوزه زنان در همین دوره شکل گرفت؛ به‌طوری‌که رویداد‌های مهم از‌جمله زنان تأثیرگذار با حضور نمایندگانی از حدود صد کشور برگزار شد و این امر نشان‌دهنده جدیت و پیگیری ایشان بود.

{$sepehr_key_214284}

ایشان همواره در مواجهه با خطرات، بی‌پروا بودند و از حضور در صحنه‌های حساس پرهیز نداشتند. به یاد دارم در یکی از قرارداد‌هایی که قرار بود در چابهار منعقد شود. زمانی که موضوع خطر مطرح شد، اظهار کردند که هیچ نگرانی ندارند و حضور در صحنه‌های ویژه را لازمه پیشبرد امور می‌دانند. این روحیه سبب می‌شد محدودیتی برای حضور ایشان در میان مردم یا در عرصه‌های بین‌المللی وجود نداشته باشد؛ هرچند اطرافیان معمولا می‌کوشیدند از ایجاد خطر جلوگیری کنند.

در نهایت، مردم هنگامی که اخلاص و صداقت را در رفتار یک مسئول مشاهده می‌کنند و می‌بینند که او در‌پی منافع شخصی نیست و منافع عمومی را مقدم می‌داند، به او اعتماد و علاقه پیدا می‌کنند و این همان چیزی بود که در برخورد مردم با ایشان دیده می‌شد.