حاشیه‌نگاری شکست خانگی قابل پیش بینی تیم فوتبال فردوسی

تیم فوتبال فردوسی، همان اتحاد سابق، دیروز یک شکست دیگر متحمل شد تا معلوم شود اوضاع این تیم همچنان بحرانی است.

کد خبر: ۴۱۶۹۵۵

تاریخ : ۰۳ خرداد ۱۴۰۵ - ۱۳:۳۳

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، با اینکه نسبت به بازی قبل که تیم با هشت‌ نفر به شمال رفت و با پنج گل خورده به مشهد برگشت، اوضاع کمی بهتر شده بود، اما نتیجه چیزی جز باخت به یک تیم قعرنشین دیگر نبود! اتحاد سابق و فردوسی کنونی که با وضعیت کنونی خود بی‌مسماترین اسم را برای خود برگزیده است، در این بازی پیشرفت کرد و به‌جای هشت بازیکن، ۱۰ بازیکن داشت و به‌جای اینکه پنج گل از میزبانش بخورد، یک گل از مهمان خود خورد! مهمانی که حتی با این برد هم پنج‌امتیاز کمتر از فردوسی دارد و از کاندیدا‌های مسلم سقوط به لیگ دسته‌سوم به شمار می‌رود. تیم شایان‌دیزل فارس، برنده بازی یک‌طرفه دیروز در ورزشگاه ثامن، خوش‌شانس بود که به بدترین نسخه میزبان خود برخورد، وگرنه به‌طور حتم نمی‌توانست دست‌پر از مشهد برگردد. تیم یازده‌نفره کامل آنها با پنج تعویضی که انجام داد، فقط یک گل به فردوسی زد؛ آن هم درحالی‌که میزبان در ۱۰ دقیقه پایانی به‌دلیل مصدومیت و خروج دو بازیکن اصلی‌اش هشت‌نفره بازی کرد. در بهترین حالت، دیروز صد نفر تماشاگر این بازی بودند که همگی متفق‌القول افسوس خوردند و گفتند تیم شیرازی تیمی نبود که با سه‌امتیاز به خانه برگردد و مشهدی‌ها چوب اختلافات خود را از تیمی خوردند که باید با انبانی از گل‌های خورده به شهرش برمی‌گشت، نه با خوش‌حالی پیروزی خارج‌ازخانه!

{$sepehr_key_215202}

فاصله تا منطقه قرمز کمتر شد

با پذیرش دومین شکست پیاپی در شروع دوباره لیگ دسته‌دوم، اوضاع تیم فردوسی مشهد خطرناک شده و این تیم درحال نزدیک‌شدن به منطقه قرمز و سقوط جدول است. با وضعیت کنونی و نتایجی که دیروز رقم خورد، فردوسی مشهد تا منطقه سقوط سه رتبه فاصله دارد و اگر حاشیه‌های این تیم تمام نشود، آنها هفته بعد یا نهایت هفته بعدترش فانوس‌به‌دست خواهند شد.

از اصلی‌ها فقط ۳ نفر بودند!

آن‌گونه که گفتیم، تیم فردوسی نسبت به بازی قبلی از لحاظ تعداد نفرات پیشرفت کرده بود و بازی را ده‌نفره شروع کرد. در بین این ۱۰ نفر، سه بازیکن اصلی تیم هم حضور داشتند که شامل حمیدرضا بهبودی، محسن حسن‌زاده و سینا خداپرست بودند. جالب اینکه دو بازیکنی که در ۱۰ دقیقه پایانی بازی مصدوم شدند و از بازی بیرون رفتند هم دو نفر از این سه نفر بودند! هفت‌نفر دیگر که شامل یک دروازه‌بان و شش بازیکن می‌شدند، نود دقیقه جانانه بازی کردند. نشان به این نشان که تک‌گل حریف در وقت‌های تلف‌شده نیمه اول به ثمر رسید و اگر آنها بدشانس نبودند و نیمه نخست را بدون‌گل به رختکن می‌رفتند، در نیمه دوم بهتر می‌توانستند فشار حریف را تحمل کنند.

گلر فردوسی در نقش هافبک بازی کرد!

یکی از بازیکنان تیم فردوسی، دروازه‌بان دوم این تیم بود که به‌دلیل کمبود نفرات، یکی از ۱۰ نفری بود که در میدان بازی کرد. اصغر گازری که با شماره ۲۲ در زمین حضور داشت، نود دقیقه دوید و تلاش زیادی برای پرکردن جای هافبک اصلی تیم کرد. جالب اینکه او یک‌بار هم یک موقعیت نصف‌ونیمه گل‌زنی داشت، اما ضربه قیچی‌برگردان ناقص او درست از آب درنیامد تا دروازه‌بان حریف روزی را که می‌شد برای او خاطره‌ساز شود، خراب کند.

نیمکت خالی توسط پلیس پر شد!

نیمکت تیم فردوسی دیروز خالی بود و کسی نبود که روی آن بنشیند. در روز غیبت بازیکنان، این سربازان نیروی انتظامی بودند که مشتری نیمکت ذخیره‌های تیمی شدند که نه‌تنها بازیکن، بلکه سرمربی و کادرفنی هم ندارد. عماد هاشمی مثل بازی قبل، دیروز فقط در کنار زمین حضور داشت و البته سیدمحمد حسینی، مدیرفنی تیم، به‌دلیل نداشتن کارت اجازه حضور روی نیمکت نداشت. البته اگر بود هم فرق چندانی نمی‌کرد. چون در فوتبال این بازیکنان هستند که باید بازی کنند، نه مدیران!

سیدخلیل چک کشید

یکی از نکات مهم بازی دیروز، حضور چک به دست سیدخلیل موسوی بود. رئیس هیئت‌فوتبال استان کنار زمین حضور داشت و پس از بازی یک چک ۶۷۰ میلیون تومانی به تاریخ هفتم خرداد به محمدزاده داد تا او با پاس‌کردن این چک و دادن پول بازیکنان، آنها را برای برگشت به تیم راضی کند. موسوی می‌گفت با پرداخت این پول، بازیکنان دیگر نمی‌توانند از حضور در تمرینات و مسابقات خودداری کنند، وگرنه طبق قانون مشمول جریمه‌های سنگین فدراسیون می‌شوند.

اکبر، تماشاگر ویژه بازی

اکبر میثاقیان تماشاگر ویژه این دیدار بود و با حرص و جوش زیاد این بازی را تماشا کرد. اکبر اوتی که پارسال در روز‌های بحرانی فردوسی هدایت این تیم را برعهده گرفت، با تأسف از وضع موجود گفت: من دلم برای این جوان‌ها می‌سوزد. اگر اینها امروز یازده نفر بودند، بازنده نبودند. حتی بدون بازیکن تعویضی و فقط درصورتی‌که تیم کامل بود، همین جوان‌های بی‌تجربه کار را درمی‌آوردند و نمی‌باختند. حیف که فوتبال مشهد همیشه گرفتار اختلافات داخلی خود است و خودش به خودش ضربه می‌زند.